Monday, 8 June 2020

ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ဝင္းဝင္းပပ


မိုးေအာင္သူ မွာ မၾကာေသးမွီက မွ သခ်ာၤ အဓိက ႏူင့္ ေက်ာင္းၿပီး ခဲ့တာ ျဖစ္ၿပီး ထုံးစံအတိုင္း ဘာလုပ္စားရမည္မွန္း မသိ၊ နဂိုလ္ ထဲက သူ႔ အကို ကိုေမာင္ဟန္ တို့ လို စာလည္း မေတာ္၊ ရသည့္အမွတ္နဲ႔ ရရာ ေမဂ်ာ ယူ လိုက္ရေတာ့ ဘာမွန္း မသိသည့္ သခ်ာၤ အဓိက ႏူင့္ ေက်ာင္းၿပီး ခဲ့သည္၊
ေက်ာင္းတက္တုန္းက လည္း ေဟးလားဝါးလားႏူင့္ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ ရသည္၊ အခု ေက်ာင္းလည္းၿပီးေရာ အေဖက အစိုးရ၀န္ထမ္း ႐ုံးစာေရး ေလာက္ အဆင့္က ေန အၿငိမ္းစားယူ၊ အေမက နဂိုလ္ထဲက ဘာအလုပ္မွ မလုပ္ဖူးဘူး၊ အေဖ တေယာက္လုပ္စာႏူင့္၊ သူတို့ မိသားစု အလၽွင္မွီ ေအာင္စားေသာက္ ေနရသည္၊ သူ႔အကို ေမာင္ဟန္က စာေတာ္သည္၊ အာအိုင္တီ ေရာက္သြားသည္၊ သူ႔ အေဖ ညီ ဦးေလး ေတာ္သူ က ေထာက္ပန္႔ ေပးရွာလို့သာ ေမာင္ဟန္ ေက်ာင္းတက္ နိူင္သည္။
အခု သူ႔ အေဖလည္း အၿငိမ္းစား၊ သိတဲ့ အတိုင္း လစာက ဘာမွ ကို ေျပာပေလာက္စရာ မရွိ၊ ေမာင္ဟန္က အလုပ္ထဲ ေရာက္ေန ေတာ့ ၀င္ေငြေလး ရွိလာလို့ ေတာ္ေတာ့သည္၊ သူလည္း ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ ေယာင္ျခာျခာ မျဖစ္ခင္ ေမာင္ဟန္က သူ႔ အထက္အရာရွိ ေဒၚမ်ိဳးမမ ၏ ညီမ ေဒၚ၀င္းပပ အလုပ္မွာ ေခၚခိုင္းဖို့ သြင္းေပးထားလိုက္၏၊ ပထမ ကေတာ့ ေမာင္ဟန္႔ မ်က္ႏွာႏူင့္ မို့ တိုလီမွုတ္စ ခိုင္း႐ုံသာ ရည္ရြယ္ၿပီး ေခၚထားျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ လုပ္ရည္ ကိုင္ရည္ေလး ရွိ၊ က်ိဳးက်ိဳးႏြံႏြံ လည္း ရွိေတာ့၊ အခု ကိုတင္ထြတ္သြား ေနရေသာ ေဒသ ဆိုင္ရာ တာ၀န္ခံမ်ိဳး လုပ္ခိုင္း လၽွင္ရမည့္ အေျခအေနရွိေတာ့၊ ေဒၚ၀င္းပပ က စၿပီး သင္ေပးလာ၏၊
အဆင္ေျပလို့ မ်က္ႏွာလြဲ ရလၽွင္၊ ကိုတင္ထြတ္ ကို ႐ုံးခ်ဴပ္ ျပန္ေခၚထားၿပီး မိုး ေအာင္သူ ကို အစား လြတ္ ဖို့ ရည္ရြယ္ထားေလသည္။ ထိုကဲ့ သို့ အနီးကပ္ အလုပ္အတူတူ လုပ္ ေနရေတာ့ လူပ်ိဳ လူလြတ္ မိုးေအာင္သူ တေယာက္ စိတ္ေတြ ေဖါက္ျပန္လာ၏၊ မေဖါက္ျပန္ပဲ လည္း ခံနိူင္မလား။
႐ုပ္ရည္ကလည္း ေခ်ာေမာ၊ေဘာ္ဒီကလည္း မယ္ဘြဲ႕ ရဘူးသူ အေမႏူင့္ အၿပိဳင္ ေတာင့္ေတာင့္ ထြားထြား၊ သူေဌးသမီး ငယ္ငယ္ထဲက အလုပ္ၾကမ္းၾကမ္း တမ္းတမ္း ပင္တခါမွ မလုပ္ဘူး၊ ရွင္းရွင္းေျပာရလၽွင္ ဘတ္စ္ကားေတာင္တခါမွ တိုးမစီးဘူးခဲ့ လို့ ႏုဖတ္ေနတဲ့ အသားအရည္ နဲ႔ ေႂကြ႐ုပ္ကေလး လိုလွသူ၊ ဒီကုမၸဏီ တခုလုံး၏ ဒုတိယ အႀကီးဆုံး၊ ဘိုလိုမွုတ္ရရင္၊ ျဗဴတီ အန္ ပါဝါ တြဲထားေတာ့ ေတြ႕တဲ့ ေယာက္က်ားေတြအဖို့ အရမ္းကို ဆက္ဆီျဖစ္ေနတဲ့သူ၊ ထိုကဲ့ သို့ေသာ္ အမ်ိဳးသမီး ႏူင့္ ႏူစ္ေယာက္ထဲ ႐ုံးခန္းတခုထဲ မွာ တခါတရံ လူေတြ အမ်ားႀကီး နဲ႔ တခါတခါ လူေတြ တေယာက္မွ မရွိေတာ့တဲ့ အခ်ိန္အထိ၊တပူးတြဲတြဲ လုပ္ေနရေတာ့၊ ကာမ စိတ္ေတြက အျမဲ တက္ႂကြေနခဲ့ရသည္၊ ေရွ႕မွာေတာ့ ေပၚတင္ မၾကည့္ရဲ၊ ခိုးခိုးၿပီး ၾကည့္ၿပီးေတာ့သာ တံေတြးေတြ ၿမိဳၿမိဳခ် ေနရသည္၊ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့၊ မ်က္ေစ့ထဲ မွတ္မိသမၽွ ပုံေဖၚၿပီး မွန္းထုေတာ့သည္။
တခါတရံ ညဖက္အိပ္ယာ၀င္ ခ်ိန္ လုပ္ၿပီးတာေတာင္ မနက္ ႐ုံးသြားကာနီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဆြဲတတ္ေသးသည္၊ သုတ္ရည္ေတြ ထြက္ၿပီးကာစ ေလာက္မွာ စိတ္ၿငိမ္ သြားေသာ္လည္း အလုပ္ထဲ ေရာက္လို့ ျပန္ေတြ႕ရတာနဲ႔ သူ႔ေကာင္ႀကီးက အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီေအာက္မွာ မာတင္း ေန တတ္သည္၊ တေန႔ ထက္တေန႔ ေရာဂါက မသက္သာပဲ ပိုပိုဆိုးလာခဲ့ရသည္။၀င္းပပ အလုပ္သြားခါနီး အခန္းထဲ က ကိုယ္လုံးေပၚ မွန္ထဲ မွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တပတ္ျပန္လွည့္ ၾကည့္လိုက္သည္၊ လက္စက ရင္ေစ့ ေကာ္လာတိုတို ေလး ႏူင့္ ေခတ္ေပၚ စတိုင္ အသား ပါးေပ်ာ့ေပ်ာ့အကၤ်ီ က သူမ ေရႊရင္ အစုံ ကို မပိုမလို၊ အမို့ အေဖာင္း တိတိက်က် ေလး ျပထားသလိုျဖစ္ေနသည္၊ အေရာင္တူ ထမိန္ အသားေပ်ာ့ေပ်ာ့ ကို ေသးက်င္ေသာ ခါးေလး မွာ တင္းတင္း က်ပ္က်ပ္စည္း ၀တ္လိုက္ေတာ့ ကားစြံ့ တဲ့ တင္လုံးႀကီး ေတြက ဖြံ့ဖြံ့ ထြားထြား မို့ေမာက္ထေနသည္၊
ေအာက္က အတြင္းခံက ေယာက္က်ားေလး အတြင္းခံ စတိုင္၊ ကတ္သေလာက္ထဲ က အေခၚကေတာ့ဘြိဳင္းေရွာ့ ဆိုလား၊ နိူင္ငံျခားေရာက္ တူမေလး တေယာက္က ၀တ္လို့ ေကာင္းသည္ ဆိုလို့ မွာၿပီး ၀ယ္ထားလိုက္တာ အေရာင္စုံ၊ ၀တ္လို့လည္း တကယ္ေကာင္းသည္၊ အသားကလည္း ေပ်ာ့အိေနသည္မွာ ၀တ္လို့ ၀တ္ထားမွန္းပင္မသိရ။ ေနာက္ခ်ဴပ္ရိုး ေပ်ာက္ သူတို့ အေခၚေတာ့ စင္း(မ)လက္စ္ ဆိုလား၊ ဆိုေတာ့ ထမိန္ တင္းတင္း၀တ္လို့ေတာင္ ေဘာင္းဘီ အနား မေပၚ၊ အတြင္းခံ ၀တ္ထားသည္လို့ ပင္ မထင္ရ၊ မိမိ တင္ပါးဆိုင္ မ်ား၏ ႂကြားႂကြား၀င့္၀င့္ ရွိမွု ကို မွန္အတြင္း ေနာက္ျပန္ၾကည့္ၿပီး ေက်နပ္သြားမွ ရွနဲဖိုက္ ေရေမြးေလးကို လည္တိုင္၊ နဲ႔ လက္ေကာက္၀တ္ေတြ မွာ ျဖန္းလိုက္တယ္၊ ေနာက္ေတာ့ ဗိုက္ကလည္း ဆာလာတာနဲ႔ ေအာက္က မီးဖိုေခ်ာင္ရွိရာ ကိုဆင္းလာခဲ့သည္၊ ၀င္းပပ က မနက္ဆို အိပ္ယာထ တာႏူင့္ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္သည္၊
မယ္ဘြဲ႕ ရ ခဲ့ဘူးသည့္ေမေမ က မိန္းခေလး ဆိုတာ ကိုယ္လုံးကိုယ္ထည္ အခ်ိဳးက် ဖို့က အေရးႀကီး သလို လြယ္လြယ္နဲ႔ မရနိူင္ဟု၊ သူတို့ ညီအမ ကို ငယ္ငယ္ထည္းက ေျပာဆိုၿပီး သူႏူင့္ အတူတူ ေလ့က်င့္ေစသည္၊ကိုယ္ကာယ ေလ့က်င့္ခန္းကို ေမေမ ကိုယ္တိုင္ သင္ေပးသည္။ သူတို့ မွာလည္း ပစၥည္းကိရိယာ အစုံအလင္ ရွိသည္၊ အပ်ိဳ ဘ၀ ထဲ က ေန႔စဥ္လိုလို လုပ္လာခဲ့ေတာ့လည္း အက်င့္ပါေနၿပီ မနက္အိပ္ယာထ လို့ ေလ့က်င့္ခန္း မလုပ္လိုက္ရရင္ေတာင္ ေညႇာင္းညာ သလို ျဖစ္ေနတတ္သည္၊ ေလ့က်င့္ခန္း မွန္မွန္လုပ္တဲ့ အက်ိဳး ေက်းဇူးကေတာ့တကယ္ခံစားရသည္၊ တျခား မိန္းခေလး ေတြႏူင့္ယွဥ္လိုက္လၽွင္ ေယာက္က်ားေတြ ရဲ့မ်က္လုံးက သူ႔ အေပၚမွာ အမ်ားဆုံးေရာက္ေနတာ ကို အျမဲတမ္း သတိထားမိေနသည္၊
လူကလည္း အျမဲတမ္း လန္းဆန္းေနသလို၊ ေယာက္က်ားမ်ား၏ အာသာငမ္းငမ္း အၾကည့္ေတြကို လည္း သာယာမိသည္၊ ေသြးသား လွုပ္ရွားမွုအား ေကာင္းသလို ကာမဆႏၵ နိူးႂကြမွု မွာလည္း အားမေသး ေျခ၊ သူ ႏူင့္ ကိုတင္ထြတ္ အိမ္ေထာင္က် ၿပီး ကထဲက ညတိုင္းလိုလို အလုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္၊ ကိုတင္ထြတ္ အလုပ္ကိစၥ ႏူင့္ ခရီး ထြက္ရသည့္ အခါ၊ ပထမ ဆုံး အႀကိမ္က တခါမွ မခြဲ ဘူးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ခံစားရသည္။ သို့ေသာ္လည္း တေျဖးေျဖး ေတာ့အသားက် သြားသည္၊ ဒါေပမဲ့ တပတ္ေလာက္ဆိုရင္ မေနနိူင္ေတာ့ သူ႔ဘာသာ သူ လက္ႏူင့္ အယားေဖ်ာက္ ပစ္ရသည္၊ အခု တေခါက္က ေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ ကိုၾကာသည္၊ရာသီက လည္းေျပာင္းေတာ့ပစၥည္း ေကာက္ရတာ ေနာက္က် ၿပီး အလၽွင္မမွီ ၍ ကိုတင္ထြတ္ လိုအပ္တာထက္ ပိုၿပီး ေနေနရေတာ့ ၀င္းပပ အဖို့ ေႏြရာသီကသစ္ရြက္ေျခာက္လို မီးဖြားက် တာ ႏူင့္ မီးထေလာင္နိူင္သည့္အေျခအေနေရာက္ေန သည္၊
ညအိပ္ရာ၀င္ တိုင္း သူမ လက္ခေလးႏူင့္အေစ့ ေလးကို နာနာ ပြတ္ ရင္း တခ်ီေလာက္ၿပီး မွ ပဲ အိပ္လို့ ေပ်ာ္ေတာ့သည္။ အလုပ္ထဲ မွာကလည္း ေဖေဖ ကလြဲလၽွင္ သူက အႀကီးဆုံးမဟုတ္လား၊ ေဖေဖ ကလည္း အထိန္းအကြပ္ ရ႐ုံ ေလာက္ နာမည္သာ ခံထားေတာ့သည္၊ သူကသာ အရာရာ ဆုံးျဖတ္ လုပ္ကိုင္ေန ရျခင္းေၾကာင့္ ၀န္ထမ္း အကုန္လုံးက ေၾကာက္ရြံ့ ရိုေသ ၾကရသည္၊ ေနာက္ၿပီး ေက်ာင္းမၿပီး မွီထဲက စ အလုပ္ထဲ ေျခစုံပစ္ ၀င္ခဲ့ ရသျဖင့္ သူ႔မွာက အလုပ္ႏူင့္ ပတ္သက္ေသာ အသိုင္းအဝိုင္း က ပိုႀကီးစိုးခဲ့သည္၊ အတိုခ်ဴပ္ေျပာ ရလၽွင္ သူ႔ဘ၀ ေလာေလာ ဆယ္မွာ အိမ္၊ အလုပ္၊ ႏူင့္ ကိုတင္ထြတ္ ပဲ ရွိသည္။ အလုပ္နဲ႔ ပတ္သက္ ၍ ေတြ႕ဆုံ ဆက္ဆံ ေနခဲ့ ရေသာ ေယာက္က်ားသနာ ေတြကလည္း သူ႔ကို လန္႔ၾကသျဖင့္ လိင္ဆြဲေဆာင္မွုရွိေသာ မိန္းမတေယာက္ျဖစ္သည္ဆိုတာကို အသိအမွတ္ျပဳရဲ့ သားျဖင့္ သူမသိေအာင္ ဖုံးကြယ္ထားၾကသည္။
အင္း ဒီေကာင္ေလး တေယာက္ပဲ၊ ၀င္းပပ အေတြးထဲမိုးေအာင္သူ ၀င္လာသည္၊ မိုးေအာင္သူ ကို မမ်ိဳး ေျပာေပး၍ ခန္႔လိုက္ၿပီးမွ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ေလး သေဘာက်ၿပီး အဆင့္ဆင့္ တိုးေပးရန္ ရည္ရြယ္ထားခဲ့သည္။ ထိုအခါမွ စ၍ သူ႔ကို အဓိက အေရးႀကီးလုပ္ငန္း အေရးအရာ မ်ားကို ၀င္ပါေစ ၿပီး ထရိမ္နင္ သေဘာမ်ိဳးေမာင္း လာခဲ့သည္၊ မိုးေအာင္သူ ကလည္း အခ်ိန္ပိုေတြ ဘာေတြ အဓိက မထား လိုအပ္လၽွင္ လိုအပ္သလို ခိုင္းသမၽွ လုပ္ေပးေလ့ရွိေတာ့၀င္းပပ လည္း သေဘာက်လာခဲ့သည္၊ ကိုတင္ထြတ္ ေနရာကို လႊတ္ၿပီး ကိုတင္ထြတ္ကို သူ႔ အနားျပန္ေခၚထား ေတာ့ မည္ဟုေတြးထားသည္၊ သို့ ေသာ္ အခု တေလာ သူပဲ စိတ္ထင္လို့ လား မသိေကာင္ေလး အၾကည့္ေတြက နည္းနည္း ဆန္းသလိုလို၊ သူက မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ၿပီး မွန္ထဲ မွ ျဖစ္ျဖစ္ မ်က္လုံး ေဒါင့္ကပ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တခါ တေလ ၾကည့္လိုက္လၽွင္ သူ႔ ကို ခိုးခိုး ၾကည့္ေနတတ္တာသတိထားမိေန၏၊
ပထမေတာ့ သူ႔ စိတ္ထဲ မွာ တမ်ိဳး ျဖစ္ေနေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္း သာယာသလို ျဖစ္မိ၏၊ တခါတေလ မ်က္လုံး စူးစူး ေတြက သူ႔ ရင္ကို ပါ ဖိုလာေစ၏၊ အခုလို၊ ကိုတင္ထြတ္ အေဝးသြား ေနၿပီး သူ႔အလိုဆႏၵ ေတြလစ္ဟာေနေသာ အခ်ိန္မွာ ဆိုလၽွင္၊ ထိုအၾကည့္ ေနာက္ ကြယ္မွာဘာေတြ ေတြးေနမလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ရင္း သူ႔ ရတနာ ေရႊၾကဳပ္ေလး မွာ စိုတိုတို ျဖစ္လာရသည္။ ဒီေန႔ ေအာက္ဆင္းလာေတာ့ မေနာ္ တေယာက္ထဲ မီးဖိုေခ်ာင္မွာ ေတြ႕ရသည္၊ ေဒၚေဒၚျမ ေနမေကာင္း ဟု ဆိုသည္၊ မေနာ္ တေယာက္ထဲ အလုပ္မ်ားေန တာေတြ႕ေတာ့၊ ေနလည္စာ မထည့္ခိုင္းေတာ့၊ဒီေန႔ ေတာ့ ၀ယ္စား လိုက္မည္ဟုေတြးသည္၊ ေနာက္အလုပ္လည္း ဒီေန႔မ်ားအုန္းမွာဆိုေတာ့ ညေနစာ ပါ သူ႔ အတြက္မလုပ္နဲ႔ေတာ့ လို့ မွာထားခဲ့လိုက္သည္။
မိုးေအာင္သူ စိတ္ထဲ မွာ ေဒၚ၀င္းပပ တေယာက္ ဒီေန႔ ပိုလွေနတယ္လို့ ေတြး ေနမိၿပီး ၊သူ ပုဆိုးျခဳံေအာက္ မွ လီးကလည္း မမာတမာ ျဖစ္ေနသည္၊ အခု မနက္ကေလးကတင္ ထုလာေသးတယ္ ရွီး၊ လို့သူ႔ကိုယ္သူ အျပစ္ တင္ရမလို ဂုဏ္ယူရလို ေဝခြဲ မရ ျဖစ္ေနရသည္၊ သူက တကယ္ေတာ့ ကာမ ကိစၥ မွာ ဖ်ံ မဟုတ္ေပမဲ့ လည္း အရိုင္းေလး ေတာ့ မဟုတ္ေပ၊ ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသား ဘ၀ တုန္းကက က်ဴရွင္ ယူဖို့ ေငြေၾကးလည္း မတတ္နိူင္ ေတာ့ သူ႔ အေဖ ႐ုံးက တပည့္ တေယာက္ ၏၊ သမီး အပ်ိဳႀကီး ေက်ာင္းဆရာမ အားသည့္ အခ်ိန္ ထိုအိမ္သို့ သြား စာလုပ္ရသည္၊ ထိုအပ်ိဳ ႀကီးမွာ အလယ္တန္းျပသာ ျဖစ္ သျဖင့္ ခေလးမ်ားကို က်ဴရွင္ေပးသည္၊ မိုးေအာင္သူ က ဝိုင္းကူ သင္ေပးရင္း သူ႔စာကို သူက်က္သည္၊ မသိတာ ကို အပ်ိဳႀကီး မမျမတ္ ကရွင္းျပေပးသည္။
တကယ္ေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ အခ်ိန္ေတြမွာ သူတို့ အိမ္မွာက လူမျပတ္ေျခ၊ က်ဴရွင္လာေသာ ခေလးေတြႏူင့္ မမျမတ္ အေမကလည္း အိမ္မွာပဲ ခ်က္ျပဳတ္ရင္း ရွိေနတတ္သည္၊ မိုးေအာင္သူ လူပ်ိဳေပါက္ပီပီ ဂြင္းထု တတ္ေတာ့မိန္းမ ျမင္ဘူးသမၽွ မွန္း ေတာ့ နီးနီး စပ္စပ္ ေနရသည့္ မမျမတ္က လည္း ဘယ္လြတ္မလဲ ၊ မွန္းၿပီးေတာ့ သာ ထု ေနတာ တကယ္ျဖစ္လာလိမ့္မည္ဟု မေတြးမိခဲ့၊ တေန႔ မွာ ဘာမွန္း မမွတ္မိေတာ့ခေလးေတြ ေက်ာင္းပိတ္လို့လားဘာလားမသိ ေက်ာင္းသားတေယာက္မွ မရွိ၊ မမျမတ္ အေမ ကလည္း မရွိ နယ္ျပန္သြားတာလား ဘာလား မသိ၊ မမျမတ္ အေဖက အလုပ္သြားသည္၊
႐ုပ္ရွင္ေတြထဲကလို ပဲ ဇာတ္လမ္းက ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ မိုးကလည္း စဲလိုက္ သည္းလိုက္ ရြာေနသည္၊ မမျမတ္ကလည္း သူ႔ ကို တံခါးဖြင့္ေပးၿပီး ေခါင္းနည္းနည္း ေႏွာက္လို့ ဆိုၿပီး အိပ္ယာထဲ ၀င္လွဲေနသည္၊ ဖိုနဲ႔မ ႏူစ္ေယာက္ထဲ လြတ္လပ္ ေနေတာ့ မိုးေအာင္သူ စိတ္ရိုင္း ၀င္ၿပီ၊ မမျမတ္ လွဲ ေနေသာ အိပ္ခန္းထဲ လိုက္၀င္ၿပီး မမျမတ္ ကိုယ္ပူေနသလား ဘာညာ နဖူးစမ္း ပါးစမ္းရင္ ဖက္နမ္း ေတာ့သည္၊ မမျမတ္ကလည္းနဂိုလ္ထဲက ေပ်ာ့ခ်င္ေနေသာ ဖေယာင္းေလးမို့ မီးနားကပ္လိုက္ေတာ့ ေပ်ာ္က်သြားသည္။ အို့ မေကာင္းပါဘူးကြယ္၊ ဘာညာ ကေန မ ကိုသနားပါအုန္း ေမာင္မိုးရယ္၊ ကေန၊ အားအင့္အင့္ ေမာင္မိုးျဖစ္သြားရသည္၊ မမျမတ္က အပ်ိဳႀကီးသာေျပာသာ အသက္ အစိတ္ေလာက္ပဲ ရွိေသးသည္၊
မိုးေအာင္သူက အသက္ ၁၈ ႏူစ္ပင္ မျပည့္ေသး၊ ႏူစ္ဦး စလုံး၏ ပထမ ဆုံး အေတြ႕ အၾကဳံ မ်ား ျဖစ္ၾကသည္၊ထိုေန႔ က လို လြတ္လပ္မွု မ်ိဳးမွာ ေတာ္ေတာ္ ႏူင့္ ျပန္မေပၚေတာ့၊ မမျမတ္ အေမက အျမဲ ရွိေနသည္၊ တခါေတာ့ မမျမတ္အေမ မရွိ ေက်ာင္းသားေတြ ရွိေနသည္၊ခေလးေတြကိုသခ်ာပၤဳစၧာေတြ ေပးခဲ့ၿပီး အခန္းထဲ ၀င္ကာ လုပ္ျဖစ္ၾကသည္၊ မိုးေအာင္သူ ၁၀တန္းေအာင္ သြားေတာ့ မေရာက္ျဖစ္ေတာ့ၿပီ၊ မမျမတ္လည္း အိမ္က ေပးစားတဲ့ သူနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္သည္၊ မိုးေအာင္သူ တကၠသိုလ္ေရာက္ေတာ့ အိမ္နားက ခ်ာတိတ္မ ၿမီးေကာင္ေပါက္စ ေလးႏူင့္ ရီးစားျဖစ္သည္၊ ေကာင္မေလးက ကိုးတန္းပဲ ရွိေသးသည္၊ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ဆိုေတာ့ အထင္ႀကီး သည္။
ရီးစားစာ တေစာင္ႏူင့္ ပင္ သမီးရီးစား ဘဝေရာက္ခဲ့ ၾကသည္၊ ထိုေကာင္မေလးကို ေတာ့ မိုးေအာင္သူ ပါကင္ ဖြင့္လိုက္ရသည္၊ ေကာင္မေလး အိမ္မွာ လူႀကီးေတြ မရွိခ်ိန္ အိမ္ေနာက္ေဖး ေပါက္က ပတ္၀င္ၿပီး ေကာင္မေလး ကို အခန္းထဲအတင္းဆြဲေခၚ ဖက္နမ္းရင္း ပါကင္ဖြင့္လိုက္ သည္၊ ေနာက္ ေတာ့ လစ္ရင္လစ္ သလို ၀င္၀င္ဆြဲသည္၊ သိပ္ အၾကာႀကီးေတာ့ မခံလိုက္၊ ေကာင္မေလး မိသားစု နယ္ေျပာင္းသြားေတာ့ ေဝးသြားၾကရသည္၊တကၠသိုလ္တက္ ေနတုန္း ထိုကဲ့ သို့ အိမ္ေဘးမွ ေကာင္မေလး ႏူင့္ ညိေန သျဖင့္ မိုးေအာင္သူ တေယာက္ ေက်ာင္းမွာ ရီး စား မထားျဖစ္လိုက္ေျခ၊ တေယာက္ႏူစ္ေယာက္ စမ္းလိုက္ေသာ္လည္း အဆင္မေျပ၊အိမ္ေဘးမွာစားစရာက လည္း ရွိေနေတာ့ သိပ္လည္း မက်ိဳးစားခ်င္ေတာ့ တာလည္း ပါလိမ့္မည္ထင္ပါသည္။
ေက်ာင္းၿပီးသြားေတာ့ လည္း သူမ်ား ေတြလိုေဟးလားဝါးလား လုပ္ဖို့ အခ်ိန္မရ ေတာ့အိမ္က စီးပြားေရး အေျခအေနေၾကာင့္ ရသည့္ အလုပ္ကေလး ကို ႀကိဳးႀကိဳးစားစားလုပ္ေနရ သျဖင့္ ရီးစားသနာလည္း မထားျဖစ္ေသး၊ ေလာေလာ ဆယ္ သူ႔ေရာဂါကေတာ့သူ႔ လက္ရွိ ေဘာစိ၊ သူ႔သူေဌးမ ေဒၚ၀င္းပပ ကိုသာ အသားကုန္ လုပ္ခ်င္ ေနသည္။ ၀င္းပပ အလုပ္ထဲ ေရာက္ေတာ့ ဒီေန႔ ေခါက္ရိုးက် ရွပ္အင္းက်ီ သပ္သပ္ယပ္ယပ္နဲ႔ ပေလကပ္ ပုဆိုး အေပ်ာ့ ၊ နဲ႔ သားနားေနေသာမိုးေအာင္သူ ကိုေတြ႕လိုက္ရ ၏၊ဆံပင္ရွည္ရွည္ ဂုတ္ဝဲ ေလးႏူင့္ ႏုပ်ိဳေသးေသာ မ်က္ႏွာေလး ႏူင့္ စူးရဲေသာ မ်က္လုံး အစုံက သူ႔ရင္ တခ်က္ဖိုသြားသည္၊ အင္း ငါလည္း ကိုတင္ထြတ္ နဲ႔ ေဝးေနရတာ ၾကာလို့ထင္တယ္၊ စိတ္ေတြ ေလေနတယ္၊ ဟု ကိုယ့္ဘာသာ သတိခ်ဴပ္ရင္း အလုပ္စလုပ္ေတာ့သည္၊ စာရင္းေတြေပါင္း ဖုန္းေတြ ေခၚစရာရွိတာေတြ ေၾကာင့္ မိုးေအာင္သူ ကို သူ႔႐ုံးခန္းထဲ လာၿပီး ကူလုပ္ခိုင္းထားေလသည္။
..ေဟာေတာ့ ထမင္းစားခ်ိန္ေတာင္ လြန္ေနၿပီ၊ ေမာင္မိုးေအာင္သူ ေရာ ေဆာရီးေနာ္ ဗိုက္ဆာေနပလား..ရတယ္ မမ၀င္း ဒီေလာက္လဲ မဟုတ္ေသးပါဘူး..မင္း ထမင္းဘူး ပါလာလား၊ ဒီေန႔ မပါဘူး မမ၀င္း..က်ေနာ္ ဒီနားပဲ ထြက္စားမလားလို့.ေအာ္ဟုတ္လား မမ လည္း ဒီေန႔ အိမ္က ဘာမွ မပါလာဘူး ထြက္စားရေအာင္ မမ တို့နဲ႔ လိုက္ခဲ့.. ေရႊစင္..ေရ..ေဟ့ ေရႊစင္ တို့ တခုခု သြားစားရေအာင္ေဟ့..ေဒၚ၀င္းပပ က တဆက္တည္း သူနဲ႔ အေဖၚလိုက္ေနၾက ေကာင္မေလး တေယာက္ကို လွမ္းေခၚလိုက္သည္။
ဟင္..မမ က ႀကိဳမေျပာထားလို့ ေရႊစင္ အိမ္က ပါလာတဲ့ ထမင္းဘူး စားလိုက္ၿပီ၊ အဟီး..လိုက္ခဲ့မယ္ေလ မမအေဖၚရေအာင္.ေအာ္ေအာ္ ေအး ငါလည္း ေမ့သြားလို့ ..စားၿပီးရင္လည္း ေနခဲ့ေတာ့ မိုးေအာင္သူလည္း ပါမွာပဲ မမ ခနထြက္သြားလိုက္အုန္းမယ္ဟို လူေတြဖုန္းေခၚရင္ေဒၚ၀င္းပပ က မွာစရာရွိတာေလးေတြ မွာခဲ့ၿပီး မိုးေအာင္သူနဲ႔ အတူ သူ႔ကားေလး ရပ္ထားတဲ့ေနရာကို ဆင္းလာခဲ့ၾကသည္။ေဒၚ၀င္းပပ မွာ ဒီေန႔ အလုပ္တခု ၿပီး ရင္ အလုပ္က နည္းနည္း ျပန္ အားသြားမွာမို့ စိတ္ေပါ့ပါး ေန၏၊ မိုးေအာင္သူ ႏူင့္ စားေသာက္ဆိုင္တခု တြင္ ၀င္စား ၾကရင္းက မွစကားစျမည္ ေျပာျဖစ္ၾကသည္။
ဟူး ငါတို့ မွာလည္း အလုပ္ေတြ ပိေနတာနဲ႔ စကားေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မေျပာျဖစ္ၾကဘူးေနာ္..ဟုတ္ကဲ့ မမ၀င္း..မမ၀င္းက အလုပ္တအားလုပ္တာကိုး..အဲေလာက္လဲ ဟုတ္ပါဘူးကြာ ေဖေဖ က မ်က္ႏွာလြဲထားတယ္ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္လက္ထဲ မွာ မက်ဆင္းသြားေစခ်င္ဘူးေလ..ေမာင္မိုး ရဲ့ အကူညီလည္း ပါပါတယ္၊ ေမာင္မိုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.ဟာမဟုတ္တာ မမ၀င္းကလည္း မမ၀င္း တို့ ေက်းဇူးေၾကာင့္ က်ေနာ္ ဒီအလုပ္လုပ္ရတာပါ..ကဲ ပါ အဲဒီအေၾကာင္းေတြ ေျပာမေနပါနဲ႔ ကဲ မင္း အေၾကာင္းေလး ဘာေလးေျပာပါအုန္း..ဟာ မမ၀င္းက လည္း က်ေနာ့္ အေၾကာင္းက ဘာမွ စိတ္၀င္စားစရာ မေကာင္းပါဘူး၊ ..အံမယ္ မင္းလို အရြယ္ ႐ုပ္ရည္မ်ိဳးနဲ႔ မ်ား၊ ေျပာစမ္းပါအုန္း ေကာင္မေလး ဘယ္ႏူစ္ေယာက္ အသဲကြဲ ၿပီးပလဲ..အာ မမ၀င္း ကလည္း လုပ္ၿပီ၊ က်ေနာ့္မွာ ရီးစားေတာင္ မရွိေသးပါဘူး..ေပါက္ကရေတြ၊ ဟဲဟဲ.မယုံပါဘူးကြာ..ဘာလည္း ..ႀကိဳက္စရာေကာင္း တာ မေတြ႕ေသးလို့လား..ဟီးဟီး မမ၀င္း ေျခဖ်ားေလာက္မွီေအာင္ ေခ်ာတဲ့သူ ေတြ႕ရင္ေတာင္ က်ေနာ္က လိုက္မွာ..ဟိုက္..မိုးေအာင္သူ တေယာက္ သူ႔ပါးစပ္က စြပ္ရြတ္ထြက္သြားၿပီးမွ ကိုယ့္ပါးကိုယ္ျပန္ရိုက္ခ်င္စိတ္ ေပါက္သြားသည္၊ လခြီးမွ ပဲ ဒီေစာက္ပါးစပ္နဲ႔ ေတာ့ အလုပ္ျပဳတ္ေတာ့မွာပဲ၊ ဟုလန္႔သြားသည္။
သို့ေသာ္ ေဒၚ၀င္းပပ က အျပဳံးမပ်က္ ရီေမာရင္း၊ကဲကဲ ..စားပါကြာ မမေကၽြးပါ့မယ္ ငါ့ေမာင္က ဒီေလာက္ေတာင္ ေျမႇာက္ေနစရာမလိုပါဘူး၊ကြာ ဟင္းဟင္း…အဲေတာ့လည္း ေခ်ာ္လဲ ရာ ေရာထိုင္လိုက္တာေပါ့။.တကယ္ေျပာတာ ပါ မမ၀င္း ရဲ့ မမ၀င္း လိုမ်ိဳး ေခ်ာၿပီး ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္ လွတဲ့သူမ်ိဳးမိန္းခေလး တေထာင္မွာတေယာက္ရွာလို့ေတာင္ မေတြ႕နိူင္ပါဘူး၊.ေတာ္ပါၿပီ ကိုပိုရယ္ ..ဟင္းေတြ ေအးကုန္မယ္ စားလိုက္ပါအုန္း…ညေနဘက္ အလုပ္ဆင္းေတာ့ ေဒၚ၀င္းပပ စာရြက္စာတမ္း မ်ား ကို စကၠဴပုံးတလုံး နဲ႔ ထည့္ ၿပီး မိုးေအာင္သူ က ကားနားအထိလိုက္ပို့ရင္းမွမမ၀င္း က်ေနာ္ အိမ္အထိလိုက္ပို့ေပးမယ္ေလ က်ေနာ္ အဲဒီဖက္ ပိုင္းလည္း သြားစရာရွိတယ္၊
အဟီး မမ၀င္းကားနဲ႔လိုက္ရေတာ့ဘတ္စ္ကားတြယ္မစီးရေတာ့ဘူးေပါ့၊..မိုးေအာင္သူ က ဘာရယ္မဟုတ္၊ ေဒၚ၀င္းပပ နားကပ္ ေရေမြးနံ့ေလး႐ူ ၊သူ႔ေဘာ္ဒီကို မသိမသာ ခိုးၾကည့္ ရတာ ဖီးတက္ေနလို့ ႀကံဖန္ ရမယ္ရွာေနတာ၊ ေဒၚ၀င္းပပ ကလည္းေခၚသြားခဲ့သည္။ ေကာင္ေလး ခိုးခိုးၾကည့္ေနတာ လည္း သူသိသည္၊ ဘာမွန္းမသိ သူ႔ရင္မွာ ေက်နပ္ ပီတိ ျဖစ္႐ုံ မက သူပိပိ ေလးမွာလည္း စိုထိုင္းထိုင္း ျဖစ္ေနရပါသည္။
အိမ္ေရာက္ေတာ့ မေနာ္ က တံခါးလာဖြင့္ေပးရင္း။ အ၀င္း စားေတာ့ မလား မေနာ္ ျပင္ထားလိုက္၇မလား..မစားေသးဘူး မေနာ္ေရ မေနာ္ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ပါ ေနာက္မွ ေခၚလိုက္မယ္၊..အင္းအင္း ဒါဆို မေနာ္ ေရခ်ိဳးလိုက္အုန္းမယ္၊ ခနေနရင္ ကိုတင့္ ျပန္ေရာက္ေတာ့မွာပါေအာ္ သူဇာနဲ႔ ဖိုးသက္ ကို သြားႀကိဳတာလား…ကဲ ေမာင္မိုးေရ အဲဒီစကၠဴပုံးေလး တခါထဲ အေပၚထပ္လိုက္တင္ေပးပါအုန္း၊..ဟုတ္ကဲ့ မမ၀င္း.. မိမိ ေရွ႕မွ ေလွခါးေပၚ တက္သြားေသာ ေဒၚ၀င္းပပ ၏ နိမ့္တုန္ ျမင့္တုန္ တင္ပဆုံႏူင့္ ေသးက်င္ေသာ ခါးက မိုးေအာင္သူ ၏ ငတ ကို မာတင္းလာေစၿပီး ဒူးေတာင္ ညြတ္ေခြက်ခ်င္လာခဲ့ရသည္။ အိမ္ႀကီးတလုံးလုံးက လည္း တိတ္ဆိတ္ ေနေတာ့ မိုးေအာင္သူ စိတ္ေတြ ထႂကြလာခဲ့ရသည္။ ၀င္းပပ မွာလည္း သူ႔ေနာက္က ေန မိုးေအာင္သူ တေယာက္သရည္တျမႇားျမႇား ျဖစ္ေနမည္ဆိုတာကို သိေနသည္၊
သူကိုယ္တိုင္က ပင္ ျပခ်င္ေနသည္၊ သူ႔ပိပိ ေလးထဲမွ အရည္ တခ်ိဳ့ ပင္ သူ၀တ္ထားေသာ ပင္တီ ေပၚ စိုလာခဲ့သည္၊ တကယ္ဆို ဒီစကၠဴ ပုံးကို ေအာက္မွာပဲ ထားခိုင္းၿပီး ေနာက္မွ ဦးေလး တင့္ကို တင္ခိုင္းလိုက္လည္း ရသည္၊ အခုေတာ့ သူကိုယ္တိုင္က ပင္ ခပ္ကဲကဲ ျဖစ္ေနသလားမသိ၊ သူ႔အခန္းတံခါးကို တြန္းဖြင့္ ၀င္လိုက္ေတာ့ ရင္ေတြ တဒိတ္ဒိတ္ ခုံေနသည္။ မိုးေအာင္သူ မွာလည္း အိစက္ညက္ေညာလွသည့္ ၀င္းပပ တို့ လင္မယား ကုတင္ႀကီး ကိုေတြ႕ရေတာ့ ရင္တဒိန္းဒိန္းခုန္လာသည္၊ ဒီအေပၚမွာသာမမ၀င္း ကို လိုးလိုက္ရရင္ ဟူေသာအေတြးျဖင့္ လက္ေတြ ပင္တုန္လာ၏၊ ေဒၚ၀င္းပပ က.ၾကမ္းမွာ ခနခ်ထားလိုက္ပါအုန္းကြ ေမာင္မိုး ရဲ့ မေလးဘူးလား ေနအုန္း ၿပီးမွ ဒီနားမွာ တင္မလို့..ေဒၚ၀င္းပပ က တံခါးအေနာက္ဘကနားက ဘီရိုတခုကို ဖြင့္လို့ရေအာင္တံခါးကို ျပန္ေစ့လိုက္သည္၊ ထိုဘီရိုအနားကို အသြား သူေျခေထာက္က ၾကမ္းျပင္ေပၚက ေဒါက္ဖိနပ္ တရံကိုသြားတက္နင္းမိၿပီး ေျခေခါက္ကာ ေခ်ာ္လဲ မလိုျဖစ္သြား၏။
.အေမ့…အို…ေျချမန္လက္ျမန္ မိုးေအာင္သူ တေယာက္ လွမ္းထိန္းကာ ေပြ႕လိုက္လို့ ၾကမ္းျပင္ႏူင့္ မ်က္ႏွာ မအပ္မိျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ မမ၀င္းဘာျဖစ္သြားလည္းဟင္.ေျခေခါက္သြားတယ္ ထင္တယ္အား…ေျခေထာက္နည္းနည္း နာ သြားတယ္..ရတယ္မမ၀င္း ေျခမေထာက္နဲ႔ က်ေနာ္ ကုတင္ေပၚ သြားတင္ေပးမယ္..မိုးေအာင္သူ ကသူ႔ရင္ခြင္ထဲ အိစက္ေနေသာ ေဒၚ၀င္းမမ ကိုယ္လုံးေလး ကို မလြတ္ခ်င္လို့ အသာေပြ႕ၿပီး ကုတင္ဆီသယ္လာခဲ့သည္၊ ေဒၚ၀င္းပပ ရွက္ေသြးျဖန္းၿပီးလွခ်င္တိုင္းလွေနေသာ မ်က္ႏွာေလး ကိုငုံ႔ ၾကည့္ရင္း မေနနိူင္ေတာ့ေသာ၊ မိုးေအာင္သူ တေယာက္ ေဒၚ၀င္းပပ ကို ကုတင္ေပၚ တင္လိုက္ရင္း တဆက္ထည္း ႏူတ္ခမ္းႏုႏု ေလးကိုငုံ႔ကာ နမ္းစုပ္လိုက္မိေတာ့သည္။ေဒၚ၀င္းပပ ၏ ႏူတ္ခမ္းေလး မ်ားက အျမင္မွာတင္ အလြန္အမင္း လွ ႐ုံမက၊ သူ႔ႏူတ္ခမ္းႏူင့္ ဖိကပ္လိုက္ေတာ့ အေတြ႕ မွာလည္း ႏူးညံ့ ေပ်ာ့ေျပာင္းလွ ၿပီး သူ႔ပါးစပ္ထဲ ေအာက္ႏူတ္ခမ္းလုံးလုံးေလး ကို ငုံခဲ လိုက္ေတာ့ အရသာ မွာလည္း ခ်ိဳၿမိန္ လွေပသည္ ဟု မိုးေအာင္သူ စိတ္ထဲ ထင္မိေလသည္။
ေဒၚ၀င္းပပ မွာ ရွက္လို့ လားမသိ မ်က္လုံးေလး ေမွး စင္းထားေသာ္လည္း၊ သူ႔ ႏူတ္ခမ္းေတြကေတာ့ မိုးေအာင္သူ ရဲ့ အစုပ္ အနမ္းေတြကို ရမက္ ျပင္းျပင္းနဲ႔ တုန္႔ျပန္ ေနေလရဲ့၊ သူ႔လက္ေတြကလည္း မိုးေအာင္သူရဲ့ လည္ဂုတ္ ကို တြဲလဲ ခိုဆြဲထားသည္။ ေဒၚ၀င္းပပ ရဲ့ ခါးက်င္က်င္ေလး ကို ဖက္ထားတဲ့ မိုးေအာင္သူရဲ့ လက္ေတြကလည္း ေအာက္ဘက္ ကို ေလ်ာခ် ၿပီး သူ႔တင္ပါးထြား အိအိ ကို ဆုပ္ကိုင္ ပြတ္သပ္ေပးေနမိသည္၊ မိုးေအာင္သူ က က်ပ္က်ပ္ ကေလး စည္းထားတဲ့ ေဒၚ၀င္းပပ ထမိန္ကို ေျဖေလၽွာ့ ၿပီး ခၽြတ္ခ်လိုက္ေတာ့ ေဒၚ၀င္းပပ အလိုက္သင့္ ဖင္ႀကီး ကို ႂကြေပးရွာ၏၊ ေဒၚ၀င္းပပ ရဲ့ ေပါင္တန္ ေတြက ဆင္စြယ္ ႏူစ္ေခ်ာင္းလို အဆစ္ အျမစ္ မရွိ စင္းေျဖာင့္ ၿပီး ျဖဳ၀င္း ေနသည္၊ မိုးေအာင္သူ က အာသာ ငမ္းငမ္း နဲ႔ ေပါင္တန္ ေဖြးေဖြး ေလး ေတြကို ေနရာမလပ္ ေအာင္ နမ္းရွုံ႔ ေနမိသည္၊ ကုတင္ေပၚ မွာ ပက္လက္ကေလး ဒူးေထာင္ ေပါင္ကား ျဖစ္ေနရွာတဲ့ ေဒၚ၀င္းပပ ရဲ့ ေပါင္ ႏူစ္လုံးၾကား မိုးေအာင္သူ တေယာက္ ေရာက္ေနရွာေပါ့၊
မိုးေအာင္သူက သူ႔ လက္ဖဝါးေလး ေတြနဲ႔ ေပါင္ ေအာက္ပိုင္း သားေလး ေတြကို ပြတ္သပ္ေပးေနရင္းက ေဒၚ၀င္းပပ ရဲ့ ေပါင္ အတြင္း အရင္းက် ဆုံး မိုးခိုသား ေလး ေတြကို ရက္ေပးေနမိသည္။ လူတြင္ မိုးခိုသား ဆိုသည္မွာ မိုးရြာထဲ မတ္တပ္ ရပ္ေနပါက မိုးေရ မစိုနိူင္ေသာ ေနရာ ကို ဆိုလိုပါသည္၊ ဤကားစာေရးသူ၏အေတြးျဖစ္၏။ေဒၚ၀င္းပပ မွာလည္း မိုးေအာင္သူ ၏ ႏူးညံ့ ပူေႏြးေႏြး လၽွာႀကီးက သူ႔ အတြင္းသားအက် ဆုံးေနရာေတြကို ရက္ေပးေန သျဖင့္ ၾကက္သည္း တျဖန္းျဖန္း ထ ေလာက္ေအာင္ အရသာထူး ႏူင့္ ေတြ႕ေနရေလရာ၊ နဂိုလ္ ထဲက စိမ့္ေနေသာ ေစာက္ရည္ၾကည္ မ်ားမွာ အခုေတာ့ အဖုတ္အျပင္သို့ ပင္ လၽွံက် ကာ သူ၀တ္ထားေသာ ဘြိဳင္းေရွာ့ စတိုင္ ဗစ္တိုးရီးယား စီးခရက္ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီေလး ကို ရႊဲနစ္ ေစပါေတာ့သည္။ေစာက္ရည္ၾကည္မ်ား စိုရႊဲ ေနသျဖင့္ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီ ေလးမွာ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ ကို ကပ္လၽွက္ အဖုတ္ ကြဲေၾကာင္းရာ ကို ထင္းထင္း ႀကီး ျမင္ေနရေပရာ၊ မိုးေအာင္သူက သူ႔လက္ေခ်ာင္း ထိပ္ကေလး ျဖင့္၊ အကြဲေၾကာင္း တေလၽွာက္ ပြတ္သပ္ေပးေနမိျပန္ ပါသည္။
မိုးေအာင္သူ က တဆင့္တက္ကာ ေဒၚ၀င္းပပ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီေလး ကို ခါးသေရ ေမၽွာ့ႀကိဳး မွ တဘက္တခ်က္ ဆြဲ ကိုင္ ခၽြတ္လိုက္ရာ ေဒၚ၀င္းပပ ကလည္း အလိုက္သင့္ ဖင္ႀကီး ကို ႂကြေပးလိုက္သျဖင့္၊ အေမႊးအျမႇင္ ရိတ္ထား၍ ေျပာင္ေနေသာ အဖုတ္ ႀကီး မွာ ေဖာင္းကားလၽွက္ ေပၚလာေတာ့သည္၊ ေစာက္ရည္ၾကည္မ်ားျဖင့္ ရႊမ္းေျပာင္လက္ ေနေသာ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ႀကီး ကို မိုးေအာင္သူ တေယာက္ အငမ္းမရ သူ႔ပါးစပ္ျဖင့္ ဖိကပ္ကာ စုပ္ယူလိုက္ရာ၊ ေဒၚ၀င္းပပ ၏ ထူထဲထဲ အဖုတ္ႏူတ္ခမ္း တဖတ္ မွာ သူ႔ ပါးစပ္တြင္းသို့ ပါလာခဲ့ေလသည္။
အင့္…အားးးး ..အို့ …အိုးးကြယ္ေဒၚ၀င္းပပ မွာ သူ႔ အဖုတ္ႏူတ္ခမ္းဖတ္ ေလးကို မိုးေအာင္သူက သူ႔ ႏူတ္ခမ္းျဖင့္ အသာဖိညႇပ္ ဆြဲ လိုက္ရာ ထြန္႔ထြန္႔ လူးေအာင္ ခံစားလိုက္ရသျဖင့္ အသံေလး ထြက္ ၿငီး ႐ုံ မက မိုးေအာင္သူ ၏ ေခါင္းမွ ဆံပင္မ်ားကို ပင္ အားမလို အားမရ ဆုပ္ကိုင္ ဆြဲ လိုက္ မိေလေတာ့သည္။မိုးေအာင္သူ ကလည္း ေဒၚ၀င္းပပ ၏ ေၾကာင္မ ကဲ့သို့ ၿငီး သံေလးေၾကာင့္ ပို စိတ္ ထက္သန္လာၿပီး သူ႔ လၽွာကို ရွည္နိူင္သမၽွ ရွည္ေအာင္ ဆန္႔ ကာ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္တြင္း ထုတ္သြင္း ကစားေလေတာ့သည္။ေဒၚ၀င္းပပ မွာ ျပတ္ေနတာ ၾကာၿပီ ျဖစ္ေသာ ကိုယ္ ႀကိဳက္ႏူစ္သက္လွသည့္ အစာ ကို ျပန္အျမည္း စားလိုက္ရ သူလို ျဖစ္ေနေပရာ အရသာ အထြတ္အထိပ္ ေရာက္ ၿပီး ေပါင္တန္ေလး ႏူစ္ေခ်ာင္း ဆန္႔တန္းလၽွက္ တခ်ီ ၿပီးသြားရရွာေတာ့သည္။ ထိုအခါမွာ မိမိ လိင္တန္ႀကီး တခုလုံးကလည္း မခံ မရပ္နိူင္ေအာင္ တင္းမာ ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ မိုးေအာင္သူ က ေဒၚ၀င္းပပ ေပါင္ႏူစ္လုံးၾကားမ်ာ ဒူးေထာက္ ထိုင္လၽွက္ သူ႔ ပုဆိုးကို ျဖည္ခ်လိုက္ေလသည္။
မိုးေအာင္သူက ေထာင္မတ္ တင္းမာေနေသာ သူ႔ လိင္တန္ႀကီး ကိုေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္လွလွ အကြဲ ၾကားမွာ အထဲနားထိ ေခါင္းကိုဒစ္ျမဳပ္သည့္ အထိ ထိုးသြင္းလိုက္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ မ်က္ႏွာကို လွမ္းၾကည့္လိုက္မိသည္။ ေဒၚ၀င္းပပ မွာ သူ႔ လက္လက္ႏူစ္ဖက္ကို ေျမႇာက္ကာ မ်က္လုံးမ်ားေပၚ အုပ္ထားသည္ကို ေတြ႕လိုက္သည္။ အင္း ဒီတခ်ီေတာ့ ရွိပါေစ ဦးေပါ့ေလ၊ ေနာက္တခါဆိုရင္ ေတာ့ အဲ လို ေနလို့ မရေတာ့ဘူး ငါ့ဒုတ္ႀကီး သူ႔ အဖုတ္ထဲ ထည့္ေနတာကိုၾကည့္ကို ၾကည့္ခိုင္းရမယ္လို့ ေတးထားလိုက္၏၊မိုးေအာင္သူ မွာ အသား ညိဳ သူျဖစ္ရာ သူ႔ လိင္တန္ ညိဳညိဳ ႀကီး က ေဖြးျဖဴ ဥ ေနေသာ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ေလး ထဲ ေျဖးေျဖး ျခင္း တိုး၀င္ သြားသည္ မွာ ၾကည့္ရတာႏူင့္ ပင္ အရသာရွိသည္ဟု ထင္မိေလသည္။ မိုးေအာင္သူ အဖို့ မွာ လေပါင္း မ်ားစြာ စိတ္ကူးႏူင့္ မွန္းခဲ့ ရၿပီး ဒီတသက္ေတာ့ ျဖစ္နိူင္ေျခ မရွိ ဟု ထင္ထားခဲ့ ရေသာ သူ႔ ေဘာစိ မမ ကို လုပ္ေနရ ျခင္း ဆိုသည့္ အေတြးက ပင္လၽွင္ သုတ္ရည္မ်ား ခ်က္ျခင္း ပန္းထြက္ သြားရလွေအာင္ စိတ္လွုပ္ရွား မိေနေပသည္၊ ထို့ အတြက္ ေၾကာင့္လည္း တလက္မ ဆို တလက္မ တအိအိ တိုး၀င္ သြားေသာ သူ႔လိင္တန္ မွ ခံစားရသည့္ အရသာ ကို အျပည့္ အ၀ ခံစားေနေလေတာ့သည္။
တခ်ီၿပီး သြား ခဲ့ သည့္ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ တြင္း မွ အရည္ မ်ားေၾကာင့္ မိုးေအာင္သူ၏ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး မွာ အခက္ အခဲ မရွိ တိုး၀င္ သြားေသာ္လည္း ၊ ခေလး လည္း မေမြး ဘူး၊ လင္ နဲ႔ လည္း ေဝး ေနတာ ၾကာ၊ ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ ေဒၚ၀င္းပပ မွာ သူ႔ အဖုတ္တြင္း တင္းတင္း က်ပ္က်ပ္ ျပည့္ႏွက္ သြားသည္ဟု ခံစားေနရေလသည္။ မိုးေအာင္သူလိင္ေခ်ာင္းႀကီး သူ႔ အဖုတ္ထဲ ေစးေစးပိုင္ပိုင္တိုး၀င္လာေတာ့သူ႔ဘိုက္မွာနစ္ ေနေအာင္ အရသာ ရွိလွၿပီး ၊ မိုးေအာင္သူ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး သူ႔ အဖုတ္ထဲ မွ ဆြဲ ထုတ္လိုက္ ခ်ိန္ ရင္ထဲ မွာ ဟာကနဲ ျဖစ္ သြားရ၏၊
မိုးေအာင္သူက သူ႔ ေပါင္ ႏူစ္လုံးကို ပုခုံးေပၚထမ္း တင္ၿပီး အားရ ပါးရ ေဆာင့္သည့္ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔ အဖုတ္ အတြင္းသား နံရံ မ်ားမွာ မိုးေအာင္သူ ဒစ္ႀကီး ပြတ္သတ္မွု ေၾကာင့္ ကာမ ဆိပ္ ဒီေရလို တက္လာၿပီး သူ႔ဖင္ႀကီး ကို ပါ ႂကြႂကြ ေကာ့ေပးေနမိေတာ့သည္။ မိုးေအာင္သူ ကလည္း လူငယ္ ပီပီ ဖန္းကနဲ ဖန္းကနဲ ေနေအာင္ ပစ္ေဆာင့္လိုက္တိုင္း ေဒၚ၀င္းပပ ခမ်ာ အင့္ ကနဲ အင္းကနဲ ေနေအာင္ ခံစားေနရေလသည္၊ အခုေတာ့ ေဒၚ၀င္းပပ တေယာက္ မ်က္ေစ့ကို စုံမွိတ္လၽွက္ သူ႔လက္ႏူစ္ဘက္က အိပ္ယာခင္းကို ဆုပ္ဆြဲ ကာ မိုးေအာင္သူ ၏ အလိုး အေဆာင့္ကို အံႀကိတ္ခံစားေနေလသည္၊
မိုးေအာင္သူကလည္း သူ႔ လီးႀကီး ကို ဒစ္ေပၚခါနီး ထိ ဆြဲ ထုတ္ထုတ္ၿပီး မွ အားရ ပါးရ ဖင္ေကာ့ ကာ ေဆာင့္ေဆာင့္ခ်သျဖင့္ ေဒၚ၀င္းပပ အိပ္ခန္းထဲ တြင္ တဖန္းဖန္း တႁပြတ္ႁပြတ္ အသံ မ်ားျဖင့္ ညံစီ ေနေပေတာ့သည္၊ မိုးေအာင္သူမွာ မၾကာခင္ ၿပီးေတာ့မယ္ ဆိုတာ သိေသာ္လည္း ေဒၚ၀င္းပပ ကို သူႏူင့္ ပိုပြင့္လင္း ေစလိုသျဖင့္ ေဆာင့္လိုးေနရာ မွ ခနနားလိုက္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ မ်က္ႏွာေလး ကို ငုံနမ္းလိုက္ကာ။ မမ၀င္း..ၿပီးေတာ့ မလားက်ေနာ္တို့ ၿပိဳင္တူၿပီးၾကရေအာင္ေလဟုကပ္ေျပာလိုက္ရာ၊ မ်က္ေစ့ေလး မွိတ္ကာ ႀကိတ္ခံေနရွာေသာ ေဒၚ၀င္းပပ က မ်က္လုံး မဖြင့္ ပဲ ေခါင္းေလး ၿငိမ့္ ၿပီးအင္း…ဟုသာ ဆိုေလသည္။
မိုးေအာင္သူ က အားမလို အားမရ ျဖင့္ ေဒၚ၀င္းပပ ႏူတ္ခမ္း အစုံ ကို ဆြဲ ငုံ စုပ္ပစ္လိုက္ ေလရာ ေဒၚ၀င္းပပ ခမ်ာ အဖုတ္ထဲ မွာလည္း ဆန္႔တငန္႔ငန္႔ ႏူင့္ အရွိန္တက္ ေနတုန္း မို့ မိုးေအာင္သူ လည္ကုတ္ ကို သူ႔ လက္မ်ားျဖင့္ ဆြဲယူသိုင္း ဖက္ၿပီး ျပင္းျပေသာ ရမက္ အနမ္းမ်ားျဖင့္ တုန္႔ျပန္လာ ေတာ့သည္။ ေဒၚ၀င္းပပ ေပါင္တန္ ႏူစ္ေခ်ာင္းကလည္း မိုးေအာင္သူ ခါးကို ညႇပ္ကာ သူ႔ေျခက်င္း၀တ္ျခင္းျခင္း မိုးေအာင္သူ ဖင္အေနာက္ဖက္ကို ခ်ိတ္လၽွက္ သူ႔ အဖုတ္ဆီ မိုးေအာင္သူ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး အဆုံးထိ၀င္နိူင္ေအာင္ ဆြဲ ယူ ေနေလေတာ့သည္။ မိုးေအာင္သူ ကိုယ္တိုင္ကလည္း မေအာင့္ နိူင္ေတာ့ပဲ အၿပီး သတ္ခါနိး တိုက္သည့္ မုန္တိုင္း လို တဖုန္းဖုန္း ပစ္ေဆာင့္ေနမိေတာ့သည္။
ဖြတ္..ဖတ္..ဖြတ္ဖတ္.ႁဗြတ္..ဗ်ိ..စြတ္ဖတ္အား.အား.အိ..အိ… ေဒၚ၀င္းပပ ကိုယ္လုံးတခုလုံးလည္း ေတာင့္တင္း တုန္ခါ သြားၿပီး မိုးေအာင္သူ ကို တင္းတင္းႀကီး ဖက္ထားလိုက္သလို၊ ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္အတြင္း နံရံမ်ားက လည္း လွုပ္စိလွုပ္စိ ျဖင့္ မိုးေအာင္သူ လိင္ေခ်ာင္း တေခ်ာင္း လုံးကို ဖ်စ္ညႇစ္ ေပးသလို ျဖစ္ေနေတာ့ ၊ မိုးေအာင္သူ လိင္တန္ႀကီး မွာ မခံနိူင္ေတာ့ပဲ ႁပြတ္ကနဲ ႁပြတ္ကနဲ သုတ္ရည္မ်ား ေဒၚ၀င္းပပ ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသို့ ပန္းထည့္ ပစ္ ေနမိေလေတာ့သည္။ေဒၚ၀င္းပပ မွာ သူ႔ အဖုတ္ထဲ သုတ္ရည္ပူပူ ေႏြးေႏြး မ်ားပန္းထုတ္လိုက္ၿပီး တျဖးေျဖး ေပ်ာ့သြားေသာ မိုးေအာင္သူ လီး ႀကီးေၾကာင့္ အဖုတ္ အတြင္း မွ အရည္မ်ား စီး ထြက္လာရာ အိပ္ယာေပၚက် ၿပီး ကြက္ကုန္ မွာ စိုး၍ထမိန္ကို လုံးေထြးကာအဖုတ္ ေပၚ အုပ္လၽွက္ ေရခ်ိဳးခန္းဆီသို့ ေျပးထြက္ခဲ့ေလသည္။
မိုးေအာင္သူ မွာ ေရခ်ိဳးခန္း ထဲ ေျပး၀င္သြားေသာ ေဒၚ၀င္းပပ ေနာက္ပိုင္း အလွ ကို ၾကည့္ ရင္း ရင္တြင္း မွာ ပီတိ တမ်ိဳး ခံစားလိုက္ ရေလသည္၊ အရင္က ထမိန္၀တ္ထား ေသာ ဤ ဖင္လုံးႀကီး မ်ား ကို ၾကည့္လၽွက္ အံႀကိတ္ ခဲ့ ရသူ၊ အခုေတာ့ ဖင္ေျပာင္ေျပာင္ ကို ျမင္ေနရေျခၿပီ၊ တခ်ီ ေတာင္ လိုးၿပီး သြားၿပီ ဆိုေတာ့ ေနာင္ အလားအလာ မ်ားက လည္း ေကာင္းမည့္ သေဘာရွိေနသျဖင့္၊ မိုးေအာင္သူ တေယာက္ သူ႔ ကံ ကို ပင္ သူ မယုံနိူင္ေအာင္ ျဖစ္ရသည္။ ေဒၚ၀င္းပပ ႐ူးေပါက္ ၿပီး သူ႔ အဖုတ္ေလးကို ဆပ္ျပာ သုံး ေရေဆးသန္႔ရွင္းေရးလုပ္လိုက္သည္၊ ထမိန္ ကေတာ့ အရည္ေတြ ေပ ေနၿပီမို့ အ၀တ္ေလၽွာ္မည့္ ျခင္းထဲ ပစ္ထည့္ လိုက္သည္၊ ေနာက္ေတာ့ အေမြးပြ တဘက္တထည္ ေဘစင္ေအာက္ ဘီရိုေလး မွ ထုတ္ကာ ခါးေအာက္ပိုင္း ကို ပတ္လိုက္ၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွထြက္လာခဲ့ေလသည္။ေဒၚ၀င္းပပထြက္လာတာျမင္ ၍မိုးေအာင္သူ ကေရခ်ိဳးခန္းထဲ ၀င္ ၿပီး သူ႔ ေကာင္ႀကီး ကိုလည္း ဆပ္ျပာေမႊးျဖင့္ ေဆးေၾကာသန္႔စင္လိုက္သည္။
မိုးေအာင္သူ ေရခ်ိဳးခန္း ထဲ မွ အိပ္ခန္း အတြင္း သို့ ျပန္၀င္လာေတာ့၊ အ၀တ္ ဘီဒိုေရွ႕ မွာ ၀တ္စရာ တခုခု ရွာေနေသာ ေဒၚ၀င္းပပ ကိုေတြ႕လိုက္ရေလသည္၊ ေဒၚ၀င္းပပ အေပၚပိုင္း မွာ အင္းက်ီခၽြတ္ထားၿပီး အသားေရာင္ ဘရာဇီယာ ေပ်ာ့ေလး ကို ၀တ္ထားၿပီး ေအာက္ပိုင္း မွာေတာ့ အေမႊးပြ သဘက္ႀကီး ကို ပတ္ထား၏၊ မိုးေအာင္သူ ထြက္လာတာ ေတြ႕လို့ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့၊ မိုးေအာင္သူ မွာ ပုဆိုး မ၀တ္ရေသးသျဖင့္ ေလာေလာ လတ္လတ္ ေရ ေဆး ထားေသာ မိုးေအာင္သူ ၏ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး မွာ မေပ်ာ့ မ မာျဖစ္ေနသ ျဖင့္ လမ္းေလၽွာက္လိုက္တိုင္း နာရီ ခ်ိန္သီး ကဲ့သို့ ရမ္းရမ္း ရမ္းရမ္း ျဖစ္ေနသည္ ကို ေတြ႕လိုက္ရေလသည္။.ေဟ့…လုံခ်ည္ ၀တ္ေတာ့ တခါထဲ အရွက္ ကို မရွိဘူး….ဟီး..အမ၀င္း ကလည္း ဘယ္သူရွိ တာမွတ္လို့.က်ေနာ္တို့ ခ်ည္းပဲ ဟာကို..ေအးေလ ငါရွိေနလို့ ေပါ့ မ်က္ေစ့ထဲ မွာ ကိုးယိုး ကားယားႀကီး….မိုးေအာင္သူ က ျပဳံးလိုက္ၿပီး အ၀တ္ဘီဒိုေရွ႕ ရပ္ေနေသာ ေဒၚ၀င္းပပ ေနာက္သြားရပ္လိုက္သည္။
ေဒၚ၀င္းပပ တို့ အ၀တ္ဘီဒို မ်ာ ေခတ္မွီ လွေသာ ကေလာ့ဆက္ ျဖစ္ၿပီး တံခါးမွာ ေဘးတိုက္ ေရွာတြန္းပိတ္ရေသာ မွန္တံခါး ျဖစ္ေလသည္၊ မိုးေအာင္သူ က ေဒၚ၀င္းပပ အေနာက္ မွာ ကပ္ရပ္ၿပီး ဘီဒိုတံခါးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မွန္သားျပင္ေပၚမွာ သူတို့ ႏူစ္ေယာက္ မ်က္လုံးခ်င္း ဆုံမိၾကေလသည္၊ မိုးေအာင္သူ က မွန္သားေပၚမွာ ျမင္ေနရသည့္ ေဒၚ၀င္းပပ ၏ အသားေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ဘရာဇီယာက ေအာက္က လၽွံထြက္ေတာ့ မလို မို့ေမါက္ ထြားဖြံ့ လွသည့္ ရင္သားအစုံ ကို အေနာက္ဘက္မွ သိုင္းဘက္ ကာ သူ႔ လက္ဝါး ႏူစ္ဘက္ျဖင့္ အုပ္ကိုင္လိုက္မိသည္။ ေဟး..ေဒၚ၀င္းပပ က မ်က္ခုံးေလး ပင့္ၿပီး ျပဳံးေစ့ေစ့ ျဖင့္ တခ်က္လွမ္းတား သလို အသံေပးရင္း မိုးေအာင္သူ႔ လက္ေကာက္၀တ္ႏူစ္ဘက္ကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္၊ သို့ ေသာ္လည္း မိုးေအာင္သူ ၏ လက္ဝါး ႏူစ္ဘက္ကေတာ့ အားရ ပါးရ ဆုပ္ႏွယ္ေနၿပီ ျဖစ္ရာ ေဒၚ၀င္းပပ ပါးစပ္ မွ ၿငီးသံေလး တခ်က္ထြက္လာ ခဲ့သည္၊
ေျဖခ်ထားသျဖင့္ ေဒၚ၀င္းပပ ခါးလည္ခန္႔ ေရာက္ေနသည့္ နက္ေမွာင္ထူထဲ ေသာ ဆံပင္အုပ္ကို မိုးေအာင္သူ က သူ႔ေမးျဖင့္ အသာ ဖယ္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ လည္တိုင္ေလးကိုငုံနမ္းလိုက္သည္၊ သူ႔ဖဝါး ေအာက္မွာလည္း မာေတာင္ထလာေသာ ေဒၚ၀င္းပပ နိူ႔သီးေခါင္း ႏူစ္လုံး ပို သတိထား မိလိုက္ သည္ႏူင့္ သူ႔လိင္တန္ႀကီး ကလည္း တျဖည္းျဖည္း မာတင္း လာခဲ့ ျပန္ပါေလသည္၊ မွန္ထဲ မွာ ေဒၚ၀င္းပပ မ်က္လုံးေလး စင္းေနတာ ေတြ႕ရေတာ့ မိုးေအာင္သူက ေဒၚ၀င္းပပ ဘရာဇီယာကို ဂ်ိတ္ျဖဳတ္ ၿပီး ပုခုံးႏူစ္ဘက္မွ ႀကိဳးပါျဖဳတ္ ၿပီး ၾကမ္းေပၚ ပစ္ခ်လိုက္သည္၊ အိုး လွလိုက္တာ နည္းတဲ့ နိူ႔ႀကီးေတြ မဟုတ္ဘူး၊ ဟု မိုးေအာင္သူ စိတ္ထဲ မွာျဖစ္သြားရသည္၊ အခုမွ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ နိူ႔ႀကီး ႏူစ္လုံးကို အားရပါးရ ဆုပ္ႏွယ္ရင္း မာေတာင္ေနေသာ နိူ႔သီးေခါင္း ေလး မ်ားကို လက္ဖ်ားေလး မ်ားျဖင့္ က်စ္လိမ့္လိုက္ေတာ့ ၊ ေဒၚ၀င္းပပ ေၾကာင္မေလး ၿငီးသံ မ်ိဳး ၿငီးလာၿပီး သူ႔ ေခါင္းကို လည္ျပန္လွည့္ကာ မိုးေအာင္သူ ႏူတ္ခမ္းမ်ား ကို အငမ္းမရ ျပန္နမ္းလာခဲ့သည္၊
မိုးေအာင္သူ က သူ႔လက္တဘက္ျဖင့္ ေဒၚ၀င္းပပ ခါးမွာပတ္ထားသည့္ သဘက္ကို ေျဖခ်လိုက္သည္၊ လုံး၀န္း စြံကား ေဖါင္းအိလွသည့္ ေဒၚ၀င္းပပ ဖင္လုံးႀကီး ႏူစ္ခု ၏ အထိအေတြ႕က က ေအးစက္ အိတင္းေနသျဖင့္ သူ႔ လိင္တန္ႀကီး မွာ အရမ္း ကို မာတင္း လာခဲ့ရသည္၊ ေဒၚ၀င္းပပ အဖို့ မွာလည္း ပူေႏြးမာေတာင္ေနသည့္ မိုးေအာင္သူ ၏ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး သူ႔ဖင္ၾကားမွာ တိုး၀င္လာခဲ့သျဖင့္ အိုကနဲ ပင္ ျဖစ္သြားရၿပီး သူ႔ အဖုတ္တြင္း မွ အခုန ကထဲက စိုထိုင္းထိုင္း စျဖစ္ေနရာက အခုေတာ့ အရည္ေလးပင္ စီးက် ခ်င္လာခဲ့ရေလေတာ့သည္။ မိုးေအာင္သူ က သူ႔ေက်ာျပင္ေလး ကိုတြန္းလိုက္ေတာ့ အေတြ႕ အၾကဳံ ရွိေသာ ေဒၚ၀င္းပပ က သူ႔ ဘီဒို မွန္တံခါးကို သူ႔လက္ႏူစ္ဘက္ျဖင့္ လွမ္းေထာက္ ၿပီး သူ႔ ဖင္ႀကီး ကို ေကာ့ေပးလိုက္ေလသည္၊ မိုးေအာင္သူက လည္း ေဒၚ၀င္းပပ ၏ ကားစြင့္ေနေသာ ဖင္ႀကီး ႏူစ္လုံးၾကား ေအာက္မွ ေဖါင္းမို့မို့ ေစာက္ဖုတ္ႀကီး အ၀ ကို သူ႔ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး ကို ေတ့ ကာ ဖိသြင္းလိုက္ေလသည္။
အား..ကၽြတ္စ္..ကၽြတ္စ္..ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ႀကီးထဲ မိုးေအာင္သူ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး ဆြိ ကနဲ ၀င္သြားေတာ့ ေဒၚ၀င္းပပ ဆီ မွ ၿငီးသံေလး ထြက္လာခဲ့သည္၊ နာလို့ မဟုတ္ အရသာရွိလွလြန္းလို့ပဲ ျဖစ္သည္၊ ငတ္ေနတာ ၾကာၿပီမို့လား၊ မိုးေအာင္သူ က ေဒၚ၀င္းပပ ခါးက်င္က်င္ေလး ကိုကိုင္ကာ တခ်က္ခ်င္း အားပါပါျဖင့္ ေဆာင့္ေလေတာ့သည္၊ သူ ေကာ့ေဆာင့္လိုက္တိုင္း ရမ္းခါေနေသာ နိူ႔ႀကီး မ်ားကို သူတို့ ေရွ႕ မွန္သားျပင္ေပၚ မွာ ေတြ႕ေနရေလရာ၊ သူ႔အတြက္ေတာ့ ဗီဒီယို လည္းၾကည့္ ကိုယ္တိုင္လည္းလုပ္ရသည့္အရသာေတြ႕ေနရေလေတာ့သည္.စြီ.ဖတ္..ဖတ္..ဖြတ္.ဖတ္…ဖတ္…အား…အား…အင့္…အင့္….မိုးေအာင္သူ ဒီေန႔ အလုပ္ ကို အေစာႀကီး ေရာက္ ေနသည္၊ အရင္အပတ္က သူ႔ ေဘာစိ ေဒၚ၀င္းပပ ႏူင့္ ရမက္နယ္ လြန္ ကၽြံ သြားခဲ့ ရၿပီး ၊ ဒါ ပထမ ဆုံး အႀကိမ္ ျပန္ေတြ႕ ရမွာမို့ အရမ္း ေပ်ာ္ေနသည္၊ သူ႔ ေကာင္ႀကီး ကလည္း အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီ ေအာက္ မွာ အတင္းတိုးေထာင္ထ ေနသျဖင့္ က်ပ္ ၿပီး ေနလို့ထိုင္လို့ မေကာင္းျဖစ္ေနရသည္။
ေဟာလာပါၿပီ မမ၀င္း၊ လွလိုက္တာ မမ၀င္းရယ္ လို့ မိုးေအာင္သူ စိတ္ထဲ ေရရြတ္မိေလသည္၊ေဒၚ၀င္းပပ လို့သာ ေခၚေနၾကတာ ၀င္းပပ က အသက္ ၃၀ သာ ရွိေသးသည္၊ အလုပ္ထဲ မွာ လူႀကီး ပုံေပါက္ ေအာင္ ဒီဂရီ သိပ္မရွိေသာ လိပ္ခြံကိုင္း မ်က္မွန္တလက္ ကို တတ္ထားရာ မိုးေအာင္သူ မ်က္ေစ့ထဲ မွာေတာ့ မ်က္မွန္ေၾကာ္ျငာေတြထဲ က ေမာ္ဒယ္ နဲ႔ ေတာင္ တူေသးတယ္ လို့ ေတြးမိသည္၊႐ုံးခန္း ထဲ ၀င္လာေတာ့ ႏူတ္ဆက္ၾကတဲ့ သူေတြ ကို စကားေျပာရင္း သူ႔ အခန္းရွိရာ သူေလၽွာက္လာရင္း လမ္းမွာ မိုးေအာင္သူ နဲ႔ မ်က္လုံးခ်င္း ဆိုင္မိ ၿပီး မ်က္ႏွာေလး ရဲ ကနဲ ျဖစ္သြား၏၊ ဂြတ္ေမာနင္း အမ၀င္း…ေအးေအး ဂြတ္ေမာနင္း ေမာင္မိုး…ဟု ဆို ၿပီး သုတ္သုတ္ သုတ္သုတ္ ႏူင့္ သူ႔ အခန္းထဲ ၀င္သြားေတာ့သည္။၀င္းပပ ေပါင္ခြဆုံ မွာေတာ့ စိုတိုတို ျဖစ္လာခဲ့သည္၊
တကယ္ေတာ့ တနဂၤေႏြ တရက္လုံး အိမ္မွာ တေယာက္ထဲ ေနရင္း အိမ္မွာ ဟိုေန႔ က မိုးေအာင္သူနဲ႔ ျဖစ္ခဲ့တာ ျပန္စဥ္းစားရင္း သူ႔ အဖုတ္ေလး သူ ပြတ္ေနခဲ့ မိသည္၊ ကိုတင္ထြတ္ ဆီ ဖုန္းဆက္ေတာ့ ကိုတင္ထြတ္တို့ ဆီ ေမေမ ေရာက္ေနသည္၊ ေမေမ က သူတို့ ၿမိဳ့ မွာ ေနရတာ ပ်င္းလို့ တဲ့ ေဖေဖ့ ကို ထားခဲ့ ၿပီး ကိုတင္ထြတ္ ရွိရာၿမိဳ့ လာလည္ ေနသည္တဲ့၊ ေနေကာင္းလား ဘာညာေမးၿပီး ဖုန္းခ်လိုက္သည္၊ ၀င္းပပ အဖုတ္ေလး ကေတာ့ ရြစိရြစိ နဲ႔၊ အရွိန္ရ ေနၿပီေလ၊ ဟိုေန႔ က မိုးေအာင္သူ ၃ ခ်ီ ဆြဲလိုက္တာ ၀င္းပပ ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေလး ႏူံးသြားသည္၊ ဒါေတာင္ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ ကႏွပ္ၿပီး ေနာက္တခ်ီ လုပ္ဖို့ ႀကံေနေသးသည္၊ အိမ္က လူေတြ ရိပ္မိကုန္မွာ စိုးလို့ ႏွင္လြတ္လိုက္ရသည္၊ လူပ်ိဳ လူငယ္ ဆိုေတာ့ တခ်ိန္လုံး မာေနသလား မသိ၊ ၀င္းပပ ေတာင္ ေတာ္ပါၿပီ ျဖစ္သြားရသည္၊ သို့ေသာ္လည္း မိုးေအာင္သူ ျပန္သြားၿပီး ခနေနေတာ့ သူ႔ အဖုတ္ က ျပန္ ေတာင္းဆိုလာျပန္သည္၊ ေနာက္ေန႔ စေန အလုပ္မသြားေတာ့ အိမ္မွာပဲ နားလိုက္သည္၊
သူ႔ အလုပ္က ေတာ့ ေန႔တ၀က္ ဖြင့္သျဖင့္ မိုးေအာင္သူ ေရာက္ေနမယ္ ဆိုတာ သိသည္၊ ဒါေပမဲ့ ဘာလို့ မွန္းမသိ ရင္မဆိုင္ခ်င္ ေသးတာရယ္၊ သူ႔အတြက္ အလုပ္ရွင္ အလုပ္သမား ဆိုတဲ့ ဆက္ဆံေရး ကို ဘယ္လို ဆက္ထိန္း ရ မလဲ ဆိုတာ လည္း မစဥ္းစားတတ္ ဘူး ျဖစ္ေနတာရယ္ ပါသည္၊ ၀င္းပပ မွာ ဒါမ်ိဳး အေတြ႕ အၾကဳံလည္း မရွိ၊ တခါမွ လည္း မေဖါက္ျပန္ဖူး၊ ကိုယ့္ ေယာက္က်ား ကလြဲရင္၊ ဒါ ပထမဆုံး တစိမ္း ေယာက္က်ား တေယာက္နဲ႔ လိင္ဆက္ဆံ ဖူးတာ ပဲ။ အင္းေလ ကိုယ့္ဘာသာ ခတ္တည္တည္ ေနရင္ ေကာင္ေလး မစ ရဲ ေလာက္ပါဘူးလို့ေတြးရင္ သူ႔ စားပြဲ ေပၚက စာရြက္စာတမ္းေတြ လွန္ေလွာရင္း အလုပ္ထဲ စိတ္ျမဳပ္ ဖို့ ႀကိဳးစားေန လိုက္သည္။အမ၀င္း..ဒီမွာ အမ၀င္းအတြက္ ေကာ္ဖီ..ေခါင္းငုံ႔ အလုပ္လုပ္ေနေသာ ၀င္းပပတေယာက္ မိုးေအာင္သူ အသံၾကားေတာ့ ေမာ့ၾကည့္မိသည္၊ ဆံပင္ရွည္ရွည္၊ ဂုတ္ေထာက္ႏူင့္ မ်က္ႏွာႏုႏု မိုးေအာင္သူ ကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ရင္ထဲ လွပ္ကနဲ ျဖစ္ သြားသည္၊
ဒီႏူတ္ခမ္း ေတြ ပဲ ဟိုေန႔ က သူ႔ နိူ႔သီးေခါင္း ေတြ ကို အငမ္းမရ စို့ ခဲ့တာ၊ သူ႔ အဖုတ္ ကိုလည္း ယုယုယယ နမ္း႐ူံ႔ရက္ေပးခဲ့တာ ၊ ၀င္းပပ မ်က္ႏွာ ပန္းေရာင္ တခ်က္ ျဖန္းသြားသည္၊ ေအးေအး ေက်းဇူးပါကြယ္ ေမာင္မိုး…၀င္းပပ က သူ႔အလုပ္စားပြဲ ႀကီးကိုပတ္ကာ သူ႔ သားေရကုလားထိုင္ ေဘးနားလာရပ္ၿပီး ေကာ္ဖီခြက္ကိုစားေပၚေပၚလာခ် ေပးေသာ မိုးေအာင္သူ ကို တိုးတိုးေလး ေျပာလိုက္၏၊ သူ႔လည္ေခ်ာင္း မွာ နည္းနည္း ကပ္သလို ျဖစ္သြားသျဖင့္ လည္း ဟင္းဟင္း ဆိုၿပီး လည္ေခ်ာင္းတခ်က္ ရွင္းလိုက္မိသည္။သူေကာ္ဖီခြက္ကို ယူၿပီး တငုံ ေသာက္လိုက္ခ်ိန္ထိ မိုးေအာင္သူ မလွုပ္မရွားရပ္ေနေသးတာ ေတြ႕လိုက္ရ ၍ ေမာ့္ၾကည့္လိုက္ မိသည္၊အမ၀င္း ေနေကာင္းလား.အင္း ေကာင္းပါတယ္..ဘာျဖစ္လို့လဲ ..ေမာင္မိုးေရာ…အင္း ဟိုေန႔ က အမ၀င္းဆီက ျပန္လာၿပီးကတဲ ကေနလို့ မေကာင္းေတာ့ဘူး..ဟင္ ဟုတ္လား…ဘာျဖစ္လို့လဲ…ဒီမွာေလ ၾကည့္ပါလား..တခ်ိန္လုံး အဲလိုျဖစ္ေနလို့……အို….ေဒၚ၀င္းပပ အိုျဖစ္ေလာက္စရာပါပဲ၊ မိုးေအာင္သူ ျပေနတာက သူ႔ ပုဆိုးေအာက္ က ထိုးေထာင္ထ ေနေသာ ဒုတ္ႀကီး၊ ၀င္းပပ အာေတာင္ ေျခာက္သြားရသည္၊ သူ႔ ေပါင္ခြဆုံ မွ စိုစြတ္စြတ္ က အခု ေတာ့ ပိုရြဲလာသလို ျဖစ္သြားရသည္။
ဟဲ့ ေမာင္မိုး..လူေတြ ျမင္ကုန္မယ္ေနာ္..အမ၀င္း ..က်ေနာ္ ဖိုင္ စတိုခန္းမွာ စာရြက္သြားရွာမယ္ေနာ္ အမ၀င္း ခနေလး လိုက္ခဲ့ ငါးမိနစ္ ပဲ ေနာ္ ..မိုးေအာင္သူက ေျပာေျပာဆိုဆို လွည့္ထြက္သြား၏၊ ၀င္းပပ ဘာေျပာရမွန္းပင္ မသိေၾကာင္ၿပီးက်န္ခဲ့သည္။သူတို့ ႐ုံးဖိုင္စတိုခန္းမွာ က်ဥ္းက်ဥ္း ရွည္ရွည္ႏူင့္ စာၾကည့္တိုက္ လို ဖိုင္ေတြကို စင္ေတြနဲ႔ တင္ထားသည္၊ ေတာ္႐ုံလူေတြ ၀င္ခြင့္မေပး အျမဲ ေသာ့ခတ္ထားေလ့ရွိသည္၊သူတို့မိန္းေအာ့ဖစ္၏ အေပၚထပ္ အလႊာမွာ ရွိေတာ့လူလစ္ လို့တေယာက္ခ်င္း၀င္လၽွင္ အထဲ မွာ လူရွိေနမွန္းပင္ မသိရေပ၊ မိုးေအာင္သူ အတြင္းဘက္ ဖိုင္စင္ေတြ ၾကားထဲ မွာ တေယာက္ထဲ ေစာင့္ရင္းရင္တထိတ္ထိတ္ျဖစ္ေနရသည္၊ ေဒၚ၀င္းပပ လာမွ လာပါ့မလား၊ ေစာင့္ေနရသည္မွာ သူ႔အတြက္ ၾကာလွသည္ဟုထင္မိေလသည္၊ နာရီကို ၾကည့္ေတာ့ ၁၀မိနစ္ေတာင္ မရွိေသး တံခါးသံ ခ်က္ကနဲ ၾကားၿပီး လူ၀င္လာသံ ၾကားမွ သူ႔ ေကာင္ႀကီးလည္း ဒိန္းကနဲ ျပန္ေထာင္ ထလာသည္။
ေမာင္မိုး..ဘယ္မွာလဲ..မိုးေအာင္သူက အတြင္း ေထာင့္နား မွာ ဆိုေတာ့ ၀င္းပပ မျမင္ရေျခ၊ သူ အတြင္းဘက္ ေလၽွာက္၀င္လာမွ မိုးေအာင္သူ ၏ ႐ုတ္တရက္ သိမ္းက်ဴံး ေပြ႕ဖက္ျခင္းကို ခံလိုက္ရသည္၊သူတို့ ႏူစ္ဦးသား ၏ မြတ္သိပ္လွေသာ အနမ္းေတြ က ႏူစ္ဦး စလုံးကို ေသြးေတြ ဆူေဝ လာေစခဲ့သည္၊ မိုးေအာင္သူ က သူ႔ ပုဆိုးကို ကြင္းလုံခၽြတ္ခ်လိုက္ သျဖင့္ မတ္ေထာင္ေနေသာ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး က ၀င္းပပ ဗိုက္သားေလး ကို သြားေထာက္မိသည္၊ မိုးေအာင္သူ လက္ဖဝါးေတြ က ေဒၚ၀င္းပပ ၏ မို့မို့ေဖါင္းေဖါင္း ရင္အုံေပၚ ကို ေရာက္သြားေတာ့ ၀င္းပပ က လွမ္းဆုပ္ကိုင္ ဖမ္းထားလိုက္သည္၊ မလုပ္နဲ႔ ေမာင္မိုး အင္းက်ီေတြ ေၾကကုန္မယ္..မိုးေအာင္သူက မခ်င့္မရဲ ႏူင့္ ေဒၚ၀င္းပပ ထမိန္ကို ေျဖခၽြတ္ေတာ့ ေဒၚ၀င္းပပ မျငင္း ပါ အသာေျဖ ခၽြတ္လိုက္ၿပီး ေဘးနားက ကုလားထိုင္တလုံး ေနာက္မွီေပၚ လွမ္းတင္လိုက္သည္၊
ေျဖာင့္စင္းၿပိး လုံးက်စ္ လွပလွသည့္ ေဒၚ၀င္းပပ ေပါင္တန္ေတြ က ၀င္းကနဲ ေပၚလာၿပီး အသားေရာင္ ပင္တီေလးက ေပါင္ခြၾကားမွာ စို ကပ္ေန၏၊ မိုးေအာင္သူက ေဒၚ၀င္းပပ ပင္တီေလး ကို သားေရႀကိဳးမွ ကိုင္ကာ ဆြဲခၽြတ္ေတာ့လည္း မျငင္းရွာပါ၊ အိုး လွလိုက္တဲ့ ေစာက္ဖုတ္ေလး၊ မိုးေအာင္သူ မ်က္လုံးေရွ႕မွာ အေမႊးအျမႇင္မရွိ ေဖြးႏု ေဖါင္းမို့ ေနေသာ္လည္း ညိဳတိုတို ႏူတ္ခမ္းအဖတ္ေလး ဟ ေနၿပီး ပန္းေရာင္ရင့္ရင့္ အတြင္းသားေလး စိုတိုတို ကို တစြန္းတစေတြ႕ ေနရသည္။ မိုေအာင္သူက ေဒၚဝင္းပပ ေရွ႕မွာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ လိုက္သည္။ ေဒၚဝင္းပပ ေျခေထာက္တဖက္ကို မ ၿပီး ေဘးနားက ကုလားထိုင္ေပၚတင္လိုက္ကာ ကားသြားေသာ ေဒၚဝင္းပပ ေပါင္ခြဆုံ ၾကား သူ႔မ်က္နာကို အပ္လိုက္ေတာ့သည္။မိုးေအာင္သူ ၏ လၽွာႀကီး သွူုအဖုတ္ႏူတ္ခမ္း ကို စိုစိုစြတ္စြတ္နဲ႔ ေႏြးကနဲလာ ထိေတာ့ ေဒၚဝင္းပပ တကိုယ္လုံး ေႏြး ကနဲျဖစ္ သြားၿပီး အေၾကာေတြေတာင္ေတာင့္သလို ျဖစ္သြားခဲ့ရသည္၊
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလဲၿပိဳမသြားေအာင္ မိုးေအာင္သူ ဆံပင္ကို ဆြဲဆုပ္ကာ ကိုင္ထိန္းထား လိုက္မိၿပီး မ်က္လုံးကို လည္းတင္းတင္း ႀကီး ပိတ္ထားမိ ေလေတာ့သည္။ မိုးေအာင္သူကေတာ့ သူ သြားရည္ တျမႇားျမႇား က်ခဲ့ ရေသာ ၀င္းပပ ဖင္လုံးႀကီး မ်ား ကို လက္ဝါး ႏူစ္ဖက္က ဆုပ္ႏွယ္ၿပီး သူ႔ လၽွာႀကီး က ေဒၚ၀င္းပပ အဖုတ္ ေဖါင္းေဖါင္း ႀကီး ကို အားရ ပါးရ တျပတ္ျပတ္ ကုန္းရက္ေနမိေလေတာ့သည္၊ေဒၚ၀င္းပပ မွာလည္း မိုးေအာင္သူ ဘာဂ်ာ အေပးေကာင္းမွုေၾကာင့္ မၾကာခင္ပဲ တြန္႔တက္ကာ ကာမ အရသာ အထြတ္အထိပ္ သို့ ေရာက္သြားရေလသည္၊
၀င္းပပ က မိုးေအာင္သူ ကို အသာ ဆြဲထူရင္း.ေမာင္မိုး ဒီထဲ မွာ တို့ သိပ္ၾကာလို့ မရဘူး ေနာ္…ဟုတ္..အမ၀င္း..ဟို စားပြဲ ကို လက္ေထာက္ၿပီး ကုန္းေပးမလား က်ေနာ္ အေနာက္ကလုပ္လိုက္မယ္ ေနာ္..ေဒၚ၀င္းပပ စကား ဆက္မရွည္ေတာ့ပါ၊ မိုးေအာင္သူ ကို ေက်ာေပးၿပီး စားပြဲခုံစြန္းေလး ကို လက္ႏူစ္ဘက္ျဖင့္ ေထာက္ကိုင္ကာ သူ႔ ဖင္ ႀကီးကို အေနာက္ဖက္ ေကာ့ေပးလိုက္ေလသည္၊ ေသးက်င္ေသာ ခါးေလး ေအာက္မွ စြံကားတက္လာၿပီး လုံးက်စ္ ဝိုင္းစက္ေနေသာဖင္ေဖြးေဖြးႀကီး က မိုးေအာင္သူ႔ မာေနေသာ လိင္ေခ်ာင္း ႀကီး ကို မထိန္းနိူင္ေလာက္ေအာင္တဆတ္ဆတ္ တုန္လာေစခဲ့သျဖင့္ အခ်ိန္မဆိုင္းေတာ့ ပဲ ၀င္းပပ အေနာက္မွာ ေနရာယူ၊ ၀င္းပပ ေပါင္ႏူစ္လုံးၾကားမွ အဖုတ္ေဖါင္းေဖါင္း အ၀ မွ ေတ့ကာ ဖိသြင္း လိုက္ေလေတာ့သည္။
စြိ…စြတ္…အား…အင္း…ႏူစ္ေယာက္စလုံး က အသံ က်ယ္က်ယ္ မထြက္ရဲ ၾကေသာ္လည္း ကာမစည္းဇိမ္ အရသာ ေကာင္းလွေသာေၾကာင့္ တိုးတိုး ေလး ညႇီး ညဴရင္း တက္ညီလက္ညီ လိုးေနၾကရာ၊ အခန္းေလး တြင္းထဲ အရည္ရြမ္းေနေသာ အဖုတ္ႀကီးထဲ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး ၀င္ထြက္ေနသံ၊ မိုးေအာင္သူ ေပါင္ၿခံႏူင့္ ေဒၚ၀င္းပပ ဖင္လုံးႀကီး မ်ား ရိုက္ခတ္မိသံ တဖတ္ဖတ္ တို့သာ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ႀကီး ေပၚထြက္လာေနေလေတာ့သည္။ အား ေကာင္းလိုက္တာ အမ၀င္းရယ္..အမ အဖုတ္ႀကီး က အီစိမ့္ေနတာပဲ လိုးရတာ…အင္း…တို့ လည္း ေကာင္းတာပါပဲ ကြယ္…ေနာက္ဆုံး မိုးေအာင္သူ က သူ႔ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး ကို အဆုံးထိ ဖုန္းကနဲ ေဆာင့္ခ်လိုက္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ ေစာက္ေခါင္းထဲ သုတ္ရည္ေတြ တထုတ္ထုတ္ ပန္းထည့္ ပစ္လိုက္ေတာ့သည္။၀င္းပပ ႐ုံးေရာက္ ခ်လာေတာ့ မိုးေအာင္သူ အံၾသသြားသည္၊ မေန႔က ေျပာေတာ့ ဒီေန႔ ကိုတင္ထြတ္ကို သြားႀကိဳရမွာ မို့ မလာေတာ့ဘူးတဲ့၊
အခု ေတာ့ ႐ုံး ထဲ ေရာက္ခ်လာ လိုက္တာ အပါး လွလွေျခလား၊ ဒီေန႔ အျပာေရာင္ မင္းသမီးေလး ပါလား၊ အေပၚက မိုးျပာေရာင္ ေျဗာင္ ကို လက္ျပတ္မက် လက္စကေလာက္လည္း မရွည္ ေခတ္ေဟာင္းတုန္းက စတိုင္မ်ိဳးကို ေခတ္ဆန္ဆန္ျပန္ ျပင္ထားတဲ့ ရင္စိ၊ ေကာ္လာေထာင္ေလးနဲ႔ ခါးတို ေအာက္က ထမိန္အထက္ဆင္ ဖုံး႐ုံေလး၊ ေအာက္ကေတာ့ အျပာခံမွာ ကန္လန္႔ျဖတ္ လွိုင္းတြန္႔ အလုံးႀကီးေတြ ပုံစံ အခ်ိတ္ ထမိန္ နဲ႔ အဲဒီ လွိုင္းႀကီး က ဒူးဆစ္ ေလာက္မွာပဲ ပတ္တယ္ ရွမ္းထမိန္ေတြ လိုမ်ိဳး၊ ဆိုေတာ့ တင္သားေနရာ မွာက အျပာေျဗာင္ေလး ပဲ၊ ျဖစ္ေနတယ္၊ ခါးမွာတင္းတင္းေလး ပတ္၀တ္ထားတဲ့ ထမိန္ ေၾကာင့္ စြင့္ကား လုံးက်စ္ေနတဲ့ တင္သားေတြက ထင္းထင္းႀကီးျဖစ္ေန တယ္၊ မိုးေအာင္သူ မေန႔က တေန႔ လုံး စိတ္တိုင္းက် လုပ္ၿပီးတာေတာင္ သူညီေတာ္ေမာင္က ခ်က္ခ်င္းေခါင္းေထာင္ထ လာတယ္။
အမ၀င္း ဒီေန႔ မလာေတာ့ဘူးမွတ္လို့..ဆရာ့ ေလယာဥ္က ဘယ္အခ်ိန္ဆိုက္မွာလဲ….ေန႔လည္မွေလ အဲဒါေၾကာင့္ အိမ္မွလည္း ေနရမွာ ပ်င္း..ဒီမွာလည္းလုပ္စရာေလး ေတြ ရွိ လို့ ထြက္လာတာ..၀င္းပပ သူ႔ အခန္းထဲ ၀င္သြားၿပီး လုပ္စရာရွိတာေတြ လုပ္ေနေတာ့သည္၊ မိုးေအာင္သူ မွာသာ ေငါင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္ ေနၿပီး ၊ တကယ္လို့ ကိုတင္ထြတ္ ျပန္ေရာက္လာ လၽွင္ သူ ဘယ္လို ေနရ ထိုင္ရ မလည္း ဆိုတာကို စဥ္းစား ဦးေႏွာက္စားေနေလသည္။.ေဟး ေမာင္မိုး ဒီဖိုင္ ထဲ မွာ လိုေနတဲ့ အင္ဗြိဳက္ေတြ ရွာၿပီး ျဖည့္လိုက္အုန္း..႐ုတ္တရက္ သူ႔စားပြဲေရွ႕ေရာက္လာၿပီး ေျပာလိုက္တဲ့ ေဒၚ၀င္းပပ အသံေၾကာင့္ မိုးေအာင္သူ ႐ုတ္တရက္ လန္႔သြားၿပီး အေတြးပ်က္သြား၏၊ ႐ုတ္တရက္ မ်က္ႏွာပ်က္သြားေသာ ၊ဆပ္ကနဲ တုန္သြားေသာ၊ မိုးေအာင္သူ ကိုၾကည့္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ လည္း တမ်ိဳးႀကီး ခံစားလိုက္ရသည္၊.ေမာင္မိုး ေနေကာင္းရဲ့လား….ေကာင္းပါတယ္ အမ၀င္း ..ဖိုင္ ေတြ ဆိုမွ က်ေနာ္ တခု ျပစရာရွိေသးတယ္ အဲဒါ အေရးႀကီးမယ္ ထင္တယ္ ဟို ဖိုင္အခန္းထဲမွာ..ခနေလာက္ လိုက္ၾကည့္ပါအုန္း..မိုးေအာင္သူက ေျပာေျပာဆိုဆို ထထြက္သြားလိုက္၏၊ ၀င္းပပ တေယာက္ ခ်ီတုံခ်တုံ ျဖစ္က်န္ခဲ့သည္၊
သူတို့ မိုးေအာင္သူ သူငယ္ခ်င္း ဆီက ဘိ ရၿပီးကတဲက ထိုဖိုင္ခန္းေလး ကို လုံး၀ မသြားၾကေတာ့ အႏၲာရယ္ အလြန္မ်ား ၍ ျဖစ္သည္၊ အခု ေတာ့ မိုးေအာင္သူ တခုခု ေျပာျခင္လို့ထင္သည္၊ ဟု ေတြးကာ ေဒၚ၀င္းပပ လိုက္သြားလိုက္ေလသည္။ ၀င္းပပ အခန္းထဲ ၀င္လိုက္သည္ႏူင့္ မိုးေအာင္သူက အခန္းတံခါးကို ဂ်က္ခ်လိုက္ၿပီး ေဒၚ၀င္းပပ ကို အတင္း ေပြ႕ဖက္ကာ အသည္းအသန္ နမ္းပစ္လိုက္သည္၊ ၀င္းပပ က အတင္းတြန္းထားၿပီး၊.မိုးေလး..မေန႔ က ပဲ ကိုယ္တို့ သေဘာတူခ်က္ရၿပီးၿပီေလ အေနအထိုင္ ဆင္ျခင္ပါမယ္ ဆိုတာ..အင္းေလ အမ၀င္းရယ္..ကိုတင္ထြတ္ လာရင္ လို့ေျပာထားတာေလ ကိုတင္ထြတ္မွ မေရာက္ေသးပဲဟာ…မိုးေလးက ရစ္ၿပီကြာ..ကိုယ္ ဒီကေန သြားႀကိဳမွာ အ၀တ္အစားေတြ ေၾကလို့ မရဘူးေလ…အင္းပါ အမ၀င္းရယ္ အမ၀င္းက အရမ္းလွလြန္းေတာ့ က်ေနာ့္ေကာင္ႀကီးေပါက္ကြဲေတာ့မယ္ဗ် ဒီမွာၾကည့္..ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ မိုးေအာင္သူ က သူ႔လုံျခည္ကို ကြင္းလုံးပုံခၽြတ္လိုက္ၿပီး အတြင္းခံကို ေပါင္လည္ဆြဲခ်လိုက္သည္၊ သူ႔ ဖြားဘက္ေတာ္ လိင္တန္ႀကီး က ေထာင္ကနဲ ထြက္လာသည္၊
အေၾကာၿပိဳင္းၿပိဳင္း ႏွင့္ ေဖါင္းကား တင္းမာေနေသာ လိင္ေခ်ာင္းႀကီးက တလုံးထဲေသာ မ်က္ေစ့ျဖင့္ ၀င္းပပ ကို ၾကည့္ေန၏၊ ကဲ ဒါဆိုလဲ လာ မမ စုပ္ေပး မယ္ ျမန္ျမန္ေလး စိတ္ေလၽွာ့လိုက္ေနာ္ မထိန္းထားနဲ႔ …၀င္းပပ က ေျပာေျပာ ဆိုဆို မိုးေအာင္သူ ကို လိင္တန္ႀကီး မွ ဆြဲ ဆုပ္ကိုင္ ေခၚသြားၿပီး အခန္းေထာင့္က စကၠဴ ပုံးေပၚထိုင္ခ်လိုက္သည္၊ မိုးေအာင္သူ မတ္တပ္ရပ္လၽွက္ ၀င္းပပ အထိုင္ ၊ မိုးေအာင္သူ လိင္ေခ်ာင္းႀကီးနဲ႔ ၀င္းပပ ပါးစပ္ေပါက္နဲ႔ က တည့္ေနေပေတာ့ရာ၊ ၀င္းပပကထုံစံအတိုင္း ပုေလြ ပညာျပကာ မိုးေအာင္သူ လီးႀကီး ကို စစုပ္ေလေတာ့သည္၊ လီးႀကီး သူ႔ပါးစပ္ထဲ ေရာက္လာသည္ ႏွင့္ ေဒၚ၀င္းပပတေယာက္ အျပင္ေလာက ကို ေမ့ေလၿပီ ၊ သူကိုယ္တိုင္လည္း ဖီးေတြ တက္လာၿပီးအားတက္သေရာ စုပ္သလို သူ႔ အဖုတ္တြင္းကလည္း အရည္ၾကည္ စိမ့္ ထြက္က်လာၿပီ၊ ဆယ္မိနစ္မၽွ စုပ္ေပးေသာ္လည္း မိုးေအာင္သူ တေယာက္ ၿပီးမဲ့ ပုံမျမင္၊ ဘယ္ၿပီးမလဲ မေန႔ က တေနကုန္ တေနခန္း ေဆာ္ထားတာ ဆိုေတာ့ တခ်ီၿပီးဖို့ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနတာေပါ့၊
ေဒၚ၀င္းပပ လည္း မထူးေတာ့ ဟု စိတ္ဆုံးျဖတ္လိုက္သည္၊ မိုးေအာင္သူ လီးႀကီးကို သူ႔ပါးစပ္မွ ႁပြတ္ ကနဲေနေအာင္ ဆြဲထုတ္ၿပီး မတ္တတ္ရပ္လိုက္သည္။ ကဲ မိုးေလး လာလာ ငါ့အ၀တ္အစားေတြ မေက်ေအာင္လုပ္ေနာ္ …ေဒၚ၀င္းပပ သူ႔ ထမိန္ကို ကြင္းလုံးခၽြတ္ၿပီး ကုလားထိုင္ေနာက္မွီမွာ ေခါက္တင္လိုက္သည္၊ ေနာက္ သူ႔ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို ေျခက်င္း၀တ္ထိ ဆြဲခ်ကာ ေျခေထာက္တဘက္ကို မထုတ္လိုက္သည္၊ ေနာက္ေတာ့ စားပြဲခုံကို လက္ႏူစ္ဘက္ျဖင့္ေထာက္ကိုင္ကာ ဖင္ကို ေနာက္သို့ ေကာ့ေပးလိုက္သည္၊မိုးေအာင္သူ တေယာက္ ကမန္းကတန္း ပင္ ေဒၚ၀င္းပပ အေနာက္မွာ ေနရာယူ ၿပီး သူ႔ လီးႀကီးကို သူလက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ကာ ေဒၚ၀င္းပပ ေပါင္ႏူစ္လုံးၾကားမွ အေနာက္သို့ ျပဴေနဟန္ရွိသည့္ ႏူစ္ခမ္းထူထူ အဖုတ္ႀကီး အ၀တြင္ ေတ့လိုက္ေလသည္၊ ေနာက္ေတာ့ ေျဖးေျဖးခ်င္း ဇိမ္ခံသြင္း ရာမွ အရွိန္တက္လာေတာ့သည္၊
ေနာက္ေတာ့လည္း ေဒၚ၀င္းပပ ဖင္လုံးမ်ားႏွင့္ မိုးေအာင္သူ ေပါင္ၿခံတို့ တဖတ္ဖတ္ ရိုက္သံ မ်ားနဲ႔ အတူ အသက္႐ူသံေတြလည္း ျမန္လာၾကသည္။ မၾကာခင္ အတြင္းမွာပင္ တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ အထာသိေနၾကၿပီ ျဖစ္ေသာ သူႏွစ္ဦးတို့ ၿပိဳင္တူ ကာမ အရသာ အထြတ္ အထိပ္ သို့ ေရာက္ရွိသြားၾကေလေတာ့သည္။ အခ်စ္ ၾကည့္စမ္း မေတြ႕ရတာ ၾကာ လို့ ပိုမိုက္လာေတာ့တာပဲ..အင္း ပါ ေတြ႕မွ ခၽြဲၿပီ တခါထဲ အေဝး မွာတုန္းကေတာ့ ဖုန္းကို တပတ္တခါ အနိူင္နိူင္ ဆက္ၿပီးေတာ့..ကိုတင္ထြတ္က ၀င္းပပ ကိုယ္လုံးေလး ကို ေထြးဖက္ၿပီး ႏူတ္ခမ္းအစုံကို ဖမ္းစုပ္လိုက္သည္၊မေတြ႕ရတာ ၾကာေနၿပီ ျဖစ္ေသာ မယားေခ်ာ ေလးမို့ ကိုတင္ထြတ္ ပစၥည္းႀကီးက မာတာတာ ျဖစ္လာၿပီး ၀င္းပပ ေပါင္ ေရွ႕ပိုင္း ကို သြားေထာက္မိေလသည္၊ ၀င္းပပ စိတ္ထဲ ကိုယ့္ကို ကိုယ္ မလုံ မလဲ ေတာ့နည္းနည္း ျဖစ္သြားသည္၊ အခုန နာရီပိုင္းေလး က မွ မိမိ ႏူတ္ခမ္းေတြ က မိုးေအာင္သူ လီးႀကီး ကို စုပ္ခဲ့ေသးသည္၊ ၿပီးေတာ့ မိုးေအာင္သူ က လည္း လိုးလိုက္ေသးသည္၊
မိုးေအာင္သူ က ေတာ္ေတာ္ နဲ႔ မၿပီးနိူင္လို့ ေလဆိပ္ ထြက္ဖို့ အခ်ိန္ကပ္သြားခဲ့ရသည္၊ ပလုပ္က်င္းဖို့ အဖုတ္ေဆး ဖို့ အခ်ိန္မရေတာ့၊ မိမိ အဖုတ္ကို တစ္႐ူး ျဖင့္ သုတ္ကာ သန္႔စင္ခဲ့ေသာ္လည္း မိုးေအာင္သူ သုတ္ရည္ေတြက အတြင္းထဲ မွာက်န္ေနေသးသည္၊ သူ ေလဆိပ္ကို ကမန္းကတန္းေမာင္းလာေတာ့သူ႔ အဖုတ္တြင္းက တစိမ့္စိမ့္ ျပန္ထြက္လာသျဖင့္ သူ႔ ပင္တီ မွာ စိုစိုစြတ္စြတ္ ျဖစ္ေနရေသးသည္၊ ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့လည္း သူအတြင္း၀င္လို့ ရေအာင္ လုပ္ေပးမည့္ အဆက္အသြယ္ကို လိုက္ရွာရ ေနာက္ ေလယာဥ္ ကလည္း ဆိုက္လာၿပီ ဆိုေတာ့ အခ်ိန္မရေတာ့ေျခ။ ကိုတင္ထြတ္ ႏူင့္ ၀င္းပပ အခန္းတြင္း ေရာက္သည္ႏွင့္ ကိုတင္ထြတ္ က ၾကမ္းေတာ့သည္၊ ၀င္းပပ လည္း လင္ေတာ္ ေမာင္ ဆိုေတာ့ မျငင္းဖယ္နိူင္၊ ကိုတင္ထြတ္ အကိုင္ အတြယ္ အပြတ္အသပ္မ်ား ျဖင့္ ဆႏၵရမက္ ေတြ ျပန္လည္ နိူးထ လာရသည္၊
ကိုတင္ထြတ္ သူ႔အတြင္းခံကို ဆြဲခၽြတ္ေတာ့ မွ ၀င္းပပ သတိရသည္၊ ဒုကၡ ပဲ ငါ ေဆးဖို့ ေမ့သြားၿပီ၊ သူမ်ားသိသြားမလား၊ ရင္ ထဲ မွာ တထိတ္ထိတ္ ႏွင့္၊.အင္း အခ်စ္ လည္း ကို့ ကို ေစာင့္ေနရတာ ၾကာေနၿပီ ထင္တယ္ ဟင္းဟင္း..အခ်စ္ အရည္ ဒီေလာက္ရြဲ တာ တခါမွ ေတာင္ မေတြ႕ဘူးသလိုပဲ ..အို..ကိုကလည္း…ကိုတင္ထြတ္ က အားရ၀မ္းသာ စြာျဖင့္ သူ႔ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး ကို စြပ္ကနဲ ၀င္းပပ အဖုတ္၀ တြင္ေတ့ကာ စသြင္းကထဲက အားကုန္ ေဆာင့္ေလေတာ့သည္၊ ၀င္းပပ မွာလည္း ၿပီးခဲ့သည့္ နာရီပိုင္းေလး ကမွ မိုးေအာင္သူ လီးႀကီး ၀င္ထြက္သြားခဲ့ေသာ သူ႔ အဖုတ္တြင္းသို့ ကိုတင္ထြတ္လီး ႀကီး ၀င္ထြက္လာခဲ့ သည္မွာ စိတ္ထဲ တမ်ိဳး ျဖစ္ေသာ္လည္း သူ႔ စိတ္ေတြက ပိုမို တက္ႂကြ သလို ျဖစ္ေနခဲ့ရေလသည္၊ ထိုအတြက္ ေၾကာင့္လည္း သူ႔ကိုယ္တိုင္က ကိုတင္ထြတ္ ကိုယ္ႀကီး ကို တအားဖက္တြယ္လၽွက္ သူ႔ ဖင္ႀကီးကို ေကာ့ကာေကာ့ကာ အားရ ပါးရ တုန္႔ျပန္ ေနမိေလေတာ့သည္။
ကိုတင္ထြတ္မွာ ေယာကၡမ ႀကီးထက္စာလၽွင္ ပိုမိုက်စ္လစ္ ကာ ႏုပ်ိဳ ေတာင့္တင္း ေသာ ကိုယ္ခႏၶာ ပိုင္ရွင္ ဇနီးေခ်ာေလး ကို မလုပ္ရတာ ၾကာၿပီ မို့ စိတ္အရမ္း တက္ႂကြေနရာ မ်ား မၾကာခင္မွာပင္၊ သုတ္ရည္မ်ား ပန္းထြက္ၿပီး တခ်ီၿပီးသြားရေလသည္၊ ၀င္းပပ မွာလည္း သူ႔ ေစာက္ေခါင္းတြင္းထဲ မွာ ေယာက္က်ား ႏူစ္ေယာက္ ၏ သုတ္ရည္ေတြ ေရာေႏွာ သြားၿပီး သူ႔ အဖုတ္တြင္းမွ ပင္ လၽွံက်လာကာ ဖင္ၾကားသို့ စီး၀င္သြားတာ ခံစားသိေနရ ေလရာ မၾကဳံစဖူး အေတြ႕ အၾကဳံေၾကာင့္ အေၾကာေလး ေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ကာ ကာမ အရသာ အထြတ္အထိပ္ ေရာက္သြားရ ေလေတာ့သည္။
ဝင္းပပ တေယာက္ လည္း စိတ္ရွုတ္ေထြးေနရသည္ ဘာမွန္း ေတာ့ မသိ၊ ကိုတင္ထြတ္ ျပန္ေရာက္ ေတာ့ သူ႔့ငယ္ခ်စ္ လည္း ျဖစ္ လင္လည္း ျဖစ္သူ ႏူင့္ အတူတူ ျပန္ေနလိုက္ရ လၽွင္ မိမိ ဘ၀ ပုံမွန္ ျပန္ျဖစ္သြား လိမ့္မည္ ဟု ထင္ထားခဲ့ေသာ္လည္း တကယ္ တမ္းၾက ေတာ့ ထင္သလို မျဖစ္ နိူင္ေတာ့မွန္း တေျဖးေျဖး ရိပ္မိလာခဲ့ ရသည္၊ ကိုတင္ထြတ္ ႏူင့္ သူ ခြဲေနရတာ ၾကာ လို့ ညတိုင္း လိုလို အလုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္၊ သူ ကလည္း မိုးေအာင္သူ ႏွင့္ အေတြ႕ အၾကဳံအသစ္မ်ား ရလာခဲ့ သလို၊ ကိုတင္ထြတ္ ကလည္း ေဒၚေဒၚလွ ဆီ က အေတြ႕အၾကဳံ မ်ား ရခဲ့တာကို ေတာ့ သူ သတိမထားမိ၊ ည ဘက္ ကို တင္ထြတ္ နဲ႔ ေကာင္းေကာင္း အလိုးခံ ခဲ့ရၿပီး အလုပ္ေရာက္ လာေတာ့ မိုးေအာင္သူ ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ ေစ့ေစ့ မၾကည့္ရဲ မ်က္ႏွာပူ သလို ျဖစ္ ေနရသည္၊ မိုးေအာင္သူ ၏ မ်က္လုံး မ်က္ႏွာထား ေတြက ေၾကကြဲ ေဆြးေျမ့ေန သလိုလို ၊ ႏွေျမာေန သလိုလို ျဖစ္ေနသည္ဟု ဝင္းပပ စိတ္ထဲ မွာ ထင္ေန ခဲ့သည္၊ တကယ္က မိုးေအာင္သူ ႏွင့္ သူ က ကို တင္ထြတ္ အေပၚ ေဖါက္ျပန္ ခဲ့ ေသာ္လည္း၊ အခု ဝင္းပပ စိတ္ထဲ မွာေတာ့ သူ မိုးေအာင္သူ အေပၚမွာ သစၥာေဖါက္မိ ေနသလို ခံစားေနရ၏။
ဝင္းပပ ႏွင့္ ကိုတင္ထြတ္က လည္း ႐ုံးကို အတူတူ လာေနၾကတာမို့ မိုးေအာင္သူ အတြက္ က လည္း အနားကပ္ ဖို့ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္နိူင္ေတာ့ေျခ၊ ထို့ အျပင္ မိုးေအာင္သူ ကို လည္း အလုပ္မွာ စိတ္ခ် အားကိုးရၿပီမို့ ကိုတင္ထြတ္ လုပ္ခဲ့သည့္ ၿမိဳ့ ကို လြတ္ ဖို့ အစီအစဥ္ ပင္ လုပ္ေနၿပီ ျဖစ္ေလသည္၊ မိုးေအာင္သူ က လည္း ဒီအတိုင္း ႐ုံးမွာ စိတ္ဆင္းရဲ ေနရမည့္ အတူတူ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ နယ္ ကို သြားတာက ပိုေကာင္းမည္ ဟုေတြးကာ အျမန္ ဆုံးသြားနိူင္ေအာင္ ျပင္ဆင္ေတာ့သည္၊မိုးေအာင္သူ နယ္ မသြားခင္ အမ၀င္း နဲ႔ တရက္ေလာက္ အားရေအာင္ ခ်စ္ပါရေစ လို့ ေတာင္း ဆိုလာျပန္ေတာ့ နဂိုလ္ထဲ က မွ စိတ္ယိုင္ေနသည့္ ဝင္းပပ တေယာက္ သူႀကိဳးစား ၾကည့္မယ္ လို့ ေျပာလိုက္ရေလသည္၊မိုးေအာင္သူ နယ္မသြားခင္ တရက္ ဝင္းပပ က သူ႔ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ကို အကူညီေတာင္း ၿပီး ကိုတင္ထြတ္ ကို လိမ္ခိုင္းရေလသည္၊ သူတို့ ငယ္သူငယ္ခ်င္း ေတြ မဆုံရတာ ၾကာလို့ ဟု အေၾကာင္းျပ ၿပီး မိုးေအာင္သူ ႏွင့္ သူ အခ်စ္စခန္း ဖြင့္ ေလ့ရွိသည့္ ဘိ ေလး ကို ေရာက္လာခဲ့ရေလေတာ့သည္။
မိုးေအာင္သူ ႏွင့္ ဝင္းပပ မွာ အခန္းထဲ ေရာက္တာႏွင့္၊ ခနတာ ေဝးေနၾကရတာကို ပင္ တႏွစ္တာေလာက္ ထင္ေနၾက သူမ်ား ျဖစ္ေနၾကရာ မီးေတာက္လုမတတ္ အနမ္းေတြ ျဖင့္ နမ္းစုပ္ ေပြ႕ဖက္ မိၾကေလသည္၊ ဝင္းပပ မွာ ကိုတင္ထြတ္ ႏွင့္ ညတိုင္း လုပ္ျဖစ္ေနၾကသျဖင့္ မေထာင္းသာေသာ္လည္း မိုးေအာင္သူ တေယာက္မွာ ကား ေန႔တိုင္း သူလုပ္ေနက် ေဘာ့စ္မမ ကို ႐ုံးမွာ ျမင္သာ ျမင္ရ မၾကင္ရ ျဖစ္ေနရွာသည္မွာ ၾကာၿပီ ျဖစ္ရာမေအာင့္အီးထားနိူင္ေတာ့၊ ထမိန္ အတင္း ဆြဲခၽြတ္ကာ ျဖဴျဖဴ ေဖြးေဖြး ေပါင္ႏွစ္လုံးကို ျဖဲကာ အဖုတ္ေဖါင္းေဖါင္း ကို ကုန္းရက္ ေတာ့သည္၊ ေနာက္ေတာ့လည္း လူပ်ိဳ ရိုင္း ပီပီ အားအင္ အျပည့္ႏွင့္၊ တန္ေအာင္ ဆိုၿပီး ထပ္ေသာက္လာခဲ့တဲ့ အားေဆးေတြနဲ႔ ဆိုေတာ့ ဝင္းပပ တေယာက္ကိုတင္ထြတ္ တလေလာက္ လိုးသေလာက္ ကို ခံရေလသည္၊ ေနာက္ ဆုံး အေနႏွင့္ သူေတာင္းဆိုထားေသာ ဝင္းပပ ၏ ဖင္ေပါက္ ေလးကို ပါ ခြင့္ျပဳခ်က္ရ သျဖင့္ ခေရပန္းဦး ဆြတ္ခူးလိုက္ရေလ သည္၊ ခေရပန္းကို ေတာ့ သူ ေသျခာ ေလ့လာထားသလို အရမ္း မလုပ္ပါ၊
အသင့္ယူလာေသာ ေကဝိုင္ ဂ်ယ္ႏွင့္ အေပါက္ ေသျခာ ေခ်ာဆီလက္ႏွင့္ ထိုးေပး၊ ၿပီး အဆင္ေျပလာမွ ကြန္ဒန္ စြတ္ထားေသာ သူ႔ လီး ႀကီး ကို ေျဖးေျဖးခ်င္း ထည့္ ေလသည္၊ ဝင္းပပ ၏ လွပ အခ်ိဳးေျပပစ္လွေသာ ဂစ္တာရွိတ္ ကိုယ္လုံး ေၾကာင့္ စြံကားေနသည့္ တင္သား လုံးႀကီး ေတြကို လက္ ဝါး ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ တဘက္တခ်က္ ဆုပ္ႏွယ္ကာ စက္ဝိုင္းပုံ လိမ့္ေပးေနရင္းက ဝင္းပပ ခေရပြင့္ေလးထဲ သူ႔လိင္ေခ်ာင္း ႀကီး တေျဖးေျဖး ၀င္သြားတာ ၾကည့္ရတာ အရသာရွိေန႐ုံ တင္ မက ခေရပြင့္ေလး ၏ တင္းက်ပ္စြာ ညႇစ္ထားေပးမွုေၾကာင့္ ၾကာၾကာ ထိန္းမထားႏွိင္ေတာ့ပဲ ခနေလး ျဖင့္ သူ႔ကြန္ဒန္ ထဲ သုတ္ရည္ေတြ ပန္းထြက္ၿပီး ၿပီးသြားခဲ့ရေလသည္။ ဝင္းပပ ခမ်ာလည္း ပထမ ဆုံးအႀကိမ္ ဖင္ခံဖူးတာမို့နည္းနည္း ေတာ့ က်ိမ္းစပ္စပ္ ႏွင့္ အခံရခက္ခဲ့ေလသည္၊
သို့ေသာ္လည္းမိုးေအာင္သူကို သနားေသာ စိတ္ ျဖင့္ ဒါ ေနာက္ဆုံးပဲ ေလ ဟူေသာ အသိျဖင့္လည္းေကာင္း၊ သူကိုယ္တိုင္က လည္း ဖင္အလိုးခံရတာ ဘယ္လိုေနမလဲသိခ်င္စိတ္ အငုံ႔ေလး ေၾကာင့္လည္းေကာင္းခံျဖစ္သြားျခင္းသာ ျဖစ္ေလသည္၊ ေကဝိုင္ဂ်ယ္ မ်ားေၾကာင့္လည္းေကာင္း မိုးေအာင္သူ ၏ ညႇာတာ ၾကင္နာမွုေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ဆိုးဆိုးဝါးဝါး သူထင္သေလာက္ေတာ့ မဆိုးဟု ေတြးေနမိပါသည္၊မိုးေအာင္သူက ခြဲခါနီး ဝင္းပပ ႏွုတ္ခမ္းေလး ကို အားရပါးရ စုပ္နမ္းရင္း.မမ ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ ဗ်ာ…က်ေနာ္ တို့ ေတြ႕တာ ေနာက္က်သြားတယ္ေနာ္.မမ လည္း မိုးေလး ကို ခ်စ္ပါတယ္ကြယ္..ဒါေပမဲ့ ဘ၀ ကို လက္ေတြ႕ က်က် ျမင္ၿပီး ျဖစ္သင့္တဲ့ အမွန္တရားကိုေတာ့ တို့ေတြ လက္ခံၾက ရမွာေပါ့ေနာ္…မ မ ေနာက္ တကယ္လို့ အခြင့္ရ မယ္ ဆိုရင္ေရာ က်ေနာ့္ ကို အခု လို ခ်စ္ခြင့္ေပး မလားဟင္…ဝင္းပပ တေယာက္ မိုးေအာင္သူ မ်က္ႏွာကို ျပဳံးျပဳံးေလး ၾကည့္ရင္း ေခါင္းေလး ညိမ့္ျပလိုက္မိေလေတာ့သည္။
Crd. ကာမ၏ ရမၼက္စက္ကြင္း