'' ၿဖိဳးညီေရ........ ''
ေခၚသံနဲ႔ အတူ အိမ္ထဲဝင္လာတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ မမမြန္တို့ လင္မယားျဖစ္ေနသည္။
သူတို့လင္မယားနဲ႔ေတာင္မေတြ႕တာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီ။ မမမြန္ကသူရိန္ရဲ့ အစ္မ တစ္ဝမ္းကြဲ ၊ ၿဖိဳးညီ အေဖရဲ့ညီမရဲ့ သမီးအငယ္ဆုံးျဖစ္သည္။ ၿဖိဳးညီ တို့အေဖက တ႐ုတ္စပ္သည္။
အေဒါ့္ ေယာက်ာ္းကလဲ တ႐ုတ္ဆိုေတာ့ မမမြန္က ပီဘိတ႐ုတ္မေလးတစ္ေယာက္ႏွယ္။ အရပ္ျမင့္ျမင့္ ရင္သားေတြကထြားထြား ၊ တင္သားေတြကလဲႀကီးသည္၊ ႐ုပ္ကလဲေတာ္ေတာ္ေခ်ာသည္။
သူ႔ေယာက္်ားျဖစ္သူေယာက္ဖတစ္ဝမ္းကြဲက ကိုခ်မ္းသာ တဲ့။ ကားပစၥည္းေတြ အႀကီးအက်ယ္ေရာင္းတဲ့သူေဌးသား။ ႐ုပ္ကလဲ ေခ်ာသည္။ ဒီလိုပဲ မမမြန္နဲ႔ႀကိဳက္ၿပီး
လက္ထပ္ၾကတာ ႏွစ္ ႏွစ္ေတာင္ေက်ာ္ေပါ့။
ၿဖိဳးညီ အေတြးစေတြကိုျဖတ္လိုက္ၿပီး ဧည့္သည္ႏွစ္ေယာက္ကိုအိမ္ထဲေခၚလိုက္သည္။
''လာ....အကို နဲ့ မမ ဘယ်ကိုလာတာလဲ။''
'' ဒီလိုပါပဲ နင့္အကိုအေၾကာင္းမသိေသးဘူးလား။ သူတီဘီျဖစ္တာေလ ေနာက္ဆုံးအဆင့္ ေဆးယဥ္ပါး ေရာဂါျဖစ္တာ။ ပထမျဖစ္တုန္းက ေဆးမွန္မွန္မေသာက္တာနဲ႔ ေနာက္ပိုင္းေဆးမတိုးေတာ့ပဲ ျဖစ္သြားတာ။
အခုလဲ ေနမေကာင္းဘူး။ တစ္ခါတစ္ခါထထေဖာက္ေသးတယ္။ ေသြးေတြအန္တာမွ မေျပာပါနဲ႔။ ''
ေဘးနားက ေယာက္ဖေတာ္ကေတာ့ တစ္ခ်က္သာၾကည့္ၿပီး ယဲ့ယဲ့ျပဳံးျပသည္။ အျပဳံးကႏြမ္းလၽွေနသည္။
“ဒါနဲ႔ မမတို့ ဘာကိစၥနဲ႔လာတာလဲ။ ခဏေလးေနာ္ ။အေဖနဲ႔ အေမေဈးခဏသြားတယ္။ ျပန္ေရာက္ေတာ့မွာပါ ။ မၾကာပါဘူး ။ “
“နင့္ကို ေဆးအေၾကာင္းေလးေမးခ်င္လို့လာတာပါ။ သူလဲေဆးေတြ ေသာက္ေနေတာ့။ ေဆးဖိုးကလဲ တစ္လကိုငါးသိန္းေလာက္ကုန္တယ္ဟယ္။ ဘာေဆးေတြလဲဆိုတာရယ္ ။ေနာက္ေရာ အေကာင္းအတိုင္းျပန္ျဖစ္ပါ့မလားလို့ေမးခ်င္လို့။ “
ဓာတ္မွန္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ အဆုတ္တြင္ စေပါ့ေတြက ဇကာေပါက္ႏွယ္။ ေအာ္....... ေပလိုက္တဲ့ ငါ့ေယာက္ဖ ။ ဘာလို့ အဲဒီေလာက္ေတာင္ဆိုးဝါးသြားပါ့လိမ့္။ ၿဖိဳးညီ တစ္ေယာက္မခ်ိတင္ ကဲပင္ေတြးမိလိုက္ေသးသည္။
သို့ေသာ္ လူနာတစ္ေယာက္ကိုစိတ္ဓာတ္က်ေအာင္မေျပာသင့္ေသာေၾကာင့္
'' ေကာင္းမွာပါ မမ ေဆးကိုပုံမွန္ေသာက္ေလ။ ဒီအစက္အေျပာက္ေတြကေတာ့ ျပန္ေပ်ာက္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ က်န္တာေတာ့ သူ႔ေဆးပတ္လည္ေအာင္ေသာက္လို့ တီဘီ bacilli ေတြကုန္သြားရင္ ေပ်ာက္မွာပါ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ေဆးလိပ္မေသာက္နဲ႔ ။ အပင္ပန္းမခံနဲ႔ေတာ့ေပါ့။ သက္ေတာင့္သက္သာပဲေနရမွာေပါ့။''
'' ဒါေတာင္နင့္အကို က ေဆးလိပ္ျပန္ေသာက္ခ်င္ေသးတယ္ ။ မနည္းတားထားရတာ ။အရင္ထဲက ဖင္မီးခိုးထြက္ေအာင္ေသာက္တဲ့လူေလ။ ''
ေျပာရင္းဆိုရင္း ေဖေဖနဲ႔ေမေမျပန္ေရာက္လာလို့ စကားစျပတ္သြားသည္။
သူတို့ ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ မိဘႏွစ္ပါး စကားေကာင္းေနၾကသည္။ အာလႅာပ သလႅာပေတြကို ဆက္နားမေထာင္ခ်င္ေတာ့နဲ႔ နဲ႔ အခန္းထဲဝင္ၿပီး ကိုနတ္သားေရးတဲ့ '' ျပန္ေျပာျပဖို့ေတာ္ေတာ္ခက္လိမ့္မယ္ '' ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကိုျပန္ဖတ္ေနမိသည္။
ဖတ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ဖတ္လိုက္တာ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားသည္မသိ။ဧည့္ခန္းထဲက ''သားေရ ခဏလာဦးေျပာစရာရွိလို့ ။ '' အေမရဲ့ ေခၚသံကိုၾကားလို့
အျပင္ကိုထြက္ၾကည့္မိသည္။
'' သားကိုရန္ကုန္ထည့္ေပးလိုက္မလို့ ။ သြားအထုတ္သြားျပင္ေခ် ။ ေန႔လည္ နင့္ အစ္မတို့ျပန္ရင္တစ္ခါထဲလိုက္သြား နင္ေက်ာင္းပိတ္တဲ့ ႏွစ္လ ဒီမွာလဲအားေနတာပဲ လတ္လ်ား လတ္လ်ားနဲ႔ ဘာမွလဲမဟုတ္ဘူး ။ဟိုမွာအကူညီလိုေနတာ သြားကူညီေခ်။ ''
ၿဖိဳးညီလဲ ဖတ္လက္စ စာအုပ္ကိုပိတ္လိုက္ၿပီး အထုတ္အပိုးေတြျပင္ဆင္ေနလိုက္သည္။ ေန႔လည္ထမင္းစားၿပီးေတာ့ အစ္မတို့ကားနဲ႔ ရန္ကုန္လိုက္ခဲ့သည္။ ေယာက္ဖက ကားေတာင္သိပ္မေမာင္းနိုင္။ ပဲခူးလာတုန္းကေတာင္ အစ္မ ေမာင္းခဲ့တာ ။ အျပန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေမာင္းမယ္ မမဆိုၿပီးသူကိုယ္တိုင္ ေမာင္းၿပီးလာခဲ့လိုက္သည္။ အိမ္က ဖ်ာပုံလမ္း ငါးလႊာ ။ ေယာက္ဖက သုံးလႊာေလာက္ပဲတက္ရေသးသည္ ... ေဟာဟဲ ...ေဟာဟဲ ျဖစ္ေနလို့ သူ႔ကိုေစာင့္ေစာင့္ၿပီးေခၚရသည္။
အေပၚေရာက္ေတာ့ ေယာက္ဖ ေမာၿပီးဖလက္ျပသြားသည္။ အခန္းထဲသြားနားေနသည္ ။
''ေမာင္ေလးေရ .......... အထုတ္ေတြဝိုင္းကူထားပါဦး ။ နင့္အကိုအထုတ္ကို သူ႔ အခန္းထဲထား ။ မမအထုတ္ကိုေတာ့ ဒီကိုယူလာခဲ့ ။ ''
'' မမက အကိုနဲ႔တစ္ခန္းထဲအတူတူအိပ္တာမဟုတ္ဘူးလား''
'' နင့္အကိုဆီကပိုးကူးမွာစိုးလို့ ခြဲအိပ္တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိၿပီ။ သူကလဲ ေဆးျပင္းေတြေသာက္ရေတာ့ ညညဆို တန္းၿပီးအိပ္ေပ်ာ္တာပါပဲဟယ္။ လင္မယားကိစၥလဲသိပ္မရွိေတာ့ပါဘူး။ ''
အိမ္ေထာင္က်တာမွ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိေသးသည္။ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ခြဲအိပ္ရေသာ မမကိုလဲ သနားမိသည္။ သို့ေသာ္ ဘာစိတ္မွ မျဖစ္မိေပ။
ဒီလိုနဲ႔ မနက္ေစာေစာထတဲ့ သူ႔အက်င့္ေၾကာင့္ မနက္ေစာေစာေရေႏြးတည္၊ ထမင္းအိုးတစ္လုံးခ်က္ၿပီး ေဈးသြားလိုက္သည္။ ေဈးကျပန္လာေတာ့ မမမြန္တစ္ေယာက္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ထြက္လာတာနဲ႔တန္းတိုးသည္။ ရင္လၽွားေပၚမွာတဘက္ေလးလႊားထားသည္။
''ေအာ္....... မမမြန္ နိုးေနၿပီလား။ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ေဈးကျပန္လာၿပီ ။ ၾကက္သားနဲ႔ အာလူးရယ္ ၊ ကင္ပြန္းခ်ဥ္ရြက္နဲ႔ ပဒတ္စာေလးပဲခ်က္ၿပီး ငပိရည္နဲ႔ တို့စရာေလး တို့မလို့စီစဥ္ထားတယ္။''
ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္ေရပက္မ၀င္ စကားေတြကိုေဖာေဖာသီသီပင္ေျပာမိသည္။
'' ဒါနဲ႔ မမမြန္မ်က္ႏွာမေကာင္းပါလား။ ညက အိပ္မေပ်ာ္လို့လား။ ဘာျဖစ္လို့လဲမမရဲ့။''
ေသခ်ာေမးၾကည့္ေတာ့မွ..
'' ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။ ညက မမမြန္ေျခဆစ္လက္ဆစ္ေတြကိုက္လို့အိပ္လို့မရဘူးေလ။ မိုးေအးေတာ့ပိုဆိုးတာေပါ့။ ဆရာဝန္ကေတာ့ ေလးဘက္နာလို့ေျပာတာပဲ။ အဲဒါ မိုးေအး တိုင္းျဖစ္ေနေတာ့ စိတ္ညစ္ေနတာပါ။ ''
'' ဒါမ်ားမမမြန္ရယ္ ညထဲက ေျပာပါလား ။ ကၽြန္ေတာ္ ေဆးေပးၿပီး ကုေပးမွာေပါ့။ ဘာလဲ ကိုယ့္ေမာင္ေလးကို ေက်ာင္းမၿပီးေသးဘူးဆိုၿပီးမယုံဘူးလား။ ''
''လာ... ဒီမွာထိုင္ ။ ကၽြန္ေတာ္ရွင္းျပမယ္။ အဲဒါ Rheumatoid arthritis လို့ေခၚတယ္ ။ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆးေသာက္ေပါ့။ ေနာက္တစ္ခါျဖစ္ရင္ကၽြန္ေတာ့္ကိုေခၚေလ။ ''
" အင္း "
''ကၽြန္ေတာ္မနက္စာျပင္ထားတယ္။ အကို့ကိုႏွိုးလိုက္ဦးေလ။ တူတူစားရေအာင္။''
''ရတယ္ေမာင္ေလး သူကေနျမင့္မွထတာ ။ သူ႔ကို ႏွိုးရင္လဲမႀကိဳက္ဘူး။ ''
'' ေမာင္ေလးနဲ႔ မမပဲအရင္စားထားႏွင့္မယ္ ။ ေနာက္မွခ်က္ေပါ့ ။ ၀ီရိယေကာင္းေနလိုက္တာေနာ္။''
'' ခဏေလး မမအ၀တ္အစားသြားလဲလိုက္ဦးမယ္။ ''
ေျပာရင္းဆိုရင္းထြက္သြားေသာ မမမြန္ရဲ့ ေနာက္ပိုင္းကို တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္မိသည္။
တင္သားေတြက ထြားၿပီး အယ္ေနသည္။ အသားက ေရစို ေတာ့ ထမိန္က တခ်ိဳ့ေနရာေတြ အသားမွာကပ္ေနသည္၊ တင္သားေတြ လွုပ္တာ ထမိန္က ကပ္ပါသြားေတာ့ တဖက္တခ်က္ စီ၊ တက္လိုက္က်လိုက္က ၾကည့္လို့ေကာင္းေနသည္၊ကာမမွုလဲေကာင္းေကာင္းမျပဳျဖစ္ေတာ့ က်မသြား။ ဒီၾကားထဲ အိမ္အလုပ္ေတြကို သူတစ္ေယာက္ထဲဒိုင္ခံလုပ္ရေတာ့ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္သလိုျဖစ္ၿပီး ရင္သား ၊ တင္သားေတြက က်စ္လစ္ေနသည္။
ေန႔လည္ အိမ္ေနာက္ေဖးမွာဟင္းခ်က္ရင္း မမမြန္ေနာက္မွာေရာက္တာမသိပဲ လွည့္လိုက္ေတာ့ ရင္ခ်င္းအပ္သလိုျဖစ္သြားၿပီး မမမြန္ရဲ့ နို့ႀကီးေတြနဲ႔ ပြတ္မိသြားသည္။ အိစက္ ေနေသာအေတြ႕အထိေၾကာင့္ ကတုန္ကရင္ေတာင္ျဖစ္သြားသည္။ မနဲစိတ္ႏွစ္ၿပီး ဟင္းအိုးထဲအာ႐ုံစိုက္လိုက္ရသည္။ ေန႔လည္စာ ၿဖိဳးညီလက္ရာကို ခ်ီးက်ဴးၾကသည္။
ၿဖိဳးညီလဲ ေန႔လည္စာစားၿပီး သူ႔အခန္းထဲဝင္ကာတစ္ေရးတေမာအိပ္လိုက္သည္။ ညေနေစာင္းေလာက္နိုးေတာ့ ေလ့က်င္ခန္းလုပ္သည့္ အေနနဲ႔ ဒိုက္ထိုးၿပီး ေဘာင္းဘီတိုႏွင့္ပင္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္ၿပီး ေရပန္းေအာက္မွာအားရပါးရေရခ်ိဳးလိုက္သည္။
ညေနစာစား ၊ ၿပီးေတာ့ ေယာက္ဖနဲ႔ေဘာလုံးပြဲၾကည့္ ။ ပထမပိုင္းၿပီးေတာ့ ေယာက္ဖက မၾကည့္နိုင္ေတာ့ ။ အားနည္းတာေရာ ၊ အိပ္ေရးပ်က္မခံနိုင္တာေရာေၾကာင့္ အိပ္ေတာ့မည္ေျပာသည္။
မမမြန္က အိပ္ယာခင္းေပး ေစာင္ျခဳံေပးသည္။ ေယာက္ဖအိပ္သြားၿပီးမွ ျပန္ထြက္လာသည္။
''ငါ့ေမာင္ေလး မအိပ္ေသးဘူးလား။ မမေတာ့ အိပ္ေတာ့မယ္ ။''
'' ရတယ္ မမ ကၽြန္ေတာ္က ႏွစ္ပြဲဆက္ၾကည့္မွာ ။ ၉ခြဲပြဲၿပီးရင္ ၁၂နာရီပြဲလာဦးမွာဆိုေတာ့ ၂နာရီေက်ာ္ေလာက္မွ အိပ္ျဖစ္မွာ ။''
'' ဂြတ္နိုက္ေနာ္ မမ။ ''
ဒုတိယပြဲၾကည့္ရင္း ပထမပိုင္းအၿပီး ခဏနားေတာ့ ေဘာလုံးဂ်ာနယ္ဖတ္ဖို့လိုက္ရွာမွ ဂ်ာနယ္က ျခင္းေတာင္းထဲထည့္လိုက္မိမွန္းသိသည္။ဒီကိုလာတုန္းက အထုတ္မဆန႔္တာ နဲ႔ ျခင္းေတာင္းထဲထည့္ထားတာ ။ ျခင္းေတာင္းက မမမြန္အခန္းထဲမွာ ။ မထူးပါဘူးေလ ။ဘယ္သူမွမ မဟုတ္တာ ကိုယ့္အစ္မပဲ ဆိုၿပီး အခန္းထဲဝင္လိုက္သည္။ နိုးသြားမွာေၾကာက္လို့ ေျခဖြနင္းၿပီး အခန္းထဲဝင္ ၊ ကုတင္ေအာက္က ျခင္းေတာင္းကို ငုံ႔ယူေနစဥ္
''ေမာင္ေလး ေဘာလုံးပြဲၿပီးၿပီလား။''
'' ေအာ္ မမ မအိပ္ေသးပဲကို ၊ မၿပီးေသးဘူးမမ ။ ပထမပိုင္းၿပီးၿပီ ပ်င္းေနလို့ ေဘာလုံးဂ်ာနယ္ဖတ္မလို့ဟာ ေဘာလုံးဂ်ာနယ္ကျခင္းေတာင္းထဲပါသြားလို့ လာယူတာ။''
“ ေအာ္ ေအးေအး “
'' မမ မအိပ္ေသးဘူးလား ။ ဘာျဖစ္လို့လဲ ။ ''
''အဆစ္အျမစ္ေတြကိုက္ျပန္ၿပီငါ့ေမာင္ရယ္။ လက္ဆစ္ေျခဆစ္ေတြကိုက္ေနတာ။''
''ေအာ္..... ဒါေလးမ်ားမမရယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာေဆးပါလာတယ္ ခဏေစာင့္။ ''
အခန္းထဲျပန္ၿပီး အသင့္ရွိေနတဲ့ အစာအိမ္မထိတဲ့ အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆးကိုပဲ Antacid ေလးနဲ႔တြဲၿပီးေပးလိုက္သည္။ေဆးတိုက္ၿပီးေတာ့
''မမ..လက္ဆစ္ေတြကိုက္ေနတယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ႏွိပ္ေပးရဦးမလား။''
''အင္း ႏွိပ္ေပးေလ ။ ေကာင္းတာေပါ့ ငါ့ေမာင္ရယ္။ မမကေတာ့ အရမ္းကိုက္တာပဲသိတယ္။ ''
ၿဖိဳးညီ တစ္ေယာက္မမမြန္ရဲ့ လက္ဆစ္ေတြကိုစိတ္ပါလက္ပါနဲ႔ ႏွိပ္ေပးေနမိသည္။ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြက သြယ္လၽွေနသည္။ ေဖာ့ဖေယာင္းလိုႏူးညံ့ေနသည္။ ကုတင္က နံရံကပ္ထားတာဆိုေတာ့ နံရံဘက္ႏွင့္ ေဝးသည့္ ဒီဘက္လက္ကို ႏွိပ္ေပးတုန္းက ဘာမွမျဖစ္။ ဟိုဘက္လက္ကို က်ေတာ့ မမက သူ႔ရင္ဘတ္ေပၚတင္ေပးထားသည္။ လက္ကိုႏွိပ္ရင္း တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ရင္သားႀကီးေတြကို ထိမိေတာ့ အိစက္သည့္အထိအေတြ႕ေၾကာင့္ ေအာက္ကညီေတာ္ေမာင္က ေခါင္းေထာင္ခ်င္လာသည္။ ပုဆိုးပဲဝတ္ထားတာရယ္ ၊ ညဘက္အိပ္ခါနီးဆိုေတာ့ အတြင္းခံေဘာင္းဘီက၀တ္မထားေတာ့ ပုဆိုးေအာက္မွာေငါထြက္ေနသည္။ မမြန္ကေတာ့ မသိေလာက္။ ခဏၾကာေတာ့
''ရၿပီငါ့ေမာင္ လက္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးသက္သာသြားၿပီ။ လုပ္ေပးလက္စနဲ႔ ေျခဆစ္ေလးေတြႏွိပ္ေပးဦး။ ဒူးေခါင္းေရာပဲ။ ခစ္ခစ္ ''
ၿဖိဳးညီ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကို ညင္ညင္သာသာႏွိပ္ေပးသည္။ ေကာ့လိုက္ ကုတ္လိုက္ခ်ိဳးေပးသည္။ အဆစ္ေလးေတြေပၚမွာလက္နဲ႔ဖိေပးသည္။ ေျခရင္းကေန အေပၚကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ေအာက္ခံမ၀တ္ထားတဲ့ ည၀တ္အကီၤ်ေပၚမွာ နို့သီးေခါင္းေလးေတြကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ အာေခါင္ေတြေတာင္ေျခာက္လာသည္။ ခဏေနေတာ့ မမက အေပၚကိုဆြဲတင္ၿပီး
'' ဒူးေခါင္းေလးပဲေနာက္ဆုံးႏွိပ္ေပးေတာ့ ငါ့ေမာင္ေရ။ ေမာင္ေလးလဲေတာ္ေတာ္ေညာင္းေနေတာ့မယ္။ မမ လဲေဆးေသာက္လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းသြားတယ္။''
ဒူးေခါင္းကို ႏွိပ္ေပးရင္း ေျခသလုံးသားျဖဴျဖဴေလးေတြကိုၾကည့္ၿပီး စိတ္မထိန္းနိုင္ေတာ့။ ၿဖိဳးညီ့ လက္ဖဝါးေတြက ႏွိပ္ေနတာ မဟုတ္ေတာ့ပဲ ဖြဖြေလး ဆုပ္ၿပီး ပြတ္သတ္ေနမိ မွန္းေတာင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတိမထားမိေတာ့ေပ။ ၿဖိဳးညီ ေခါင္းထဲ မွာ တျခားဟာေတြ ဘာမွ မရွိေတာ့ဘူး၊ အခု ျမင္ေနရတဲ့ ဒူးေခါင္းေလာက္ အဆင့္ကေန ပိုၿပီး ျမင္ခ်င္လာမိၿပီ။
ၿဖိဳးညီ လက္ေတြက မမမြန္ရဲ့ ဒူးဆစ္ကေလးကို ဆုပ္ကိုင္ပြတ္ေပးရင္းက ေပါင္လုံးေတြေပၚကို ေရာက္သြားသည္၊ ထမိန္စက ဒူးေလာက္ထိပဲ ရွိေသးေတာ့ မမမြန္ရဲ့ ေပါင္တန္ ေတြကို မေတြ႕ ရေပမဲ့ ၿဖိဳးညီလက္ဖဝါးေတြက ေခ်ာမြတ္ ေတာင့္တင္း ေနတဲ့ အသားေတြကို ထမိန္ေအာက္က ပဲ လက္လၽွို ပြတ္လို့ေကာင္းေကာင္း နဲ႔ မို့ တေျဖးေျဖးခ်င္း ေပါင္ရင္းနားထိ တိုးပြတ္သပ္ လာမိသည္။
ၿဖိဳးညီ လက္ဖဝါးက ေပါင္ရင္းနားထိ ေရာက္လာတာမို့ ၿဖိဳးညီရဲ့ လက္ေကာက္ဝတ္ေတြက သူ႔ အလိုလို မမမြန္ရဲ့ ထမိန္အနားစ ကို တြန္းတင္ေပး လာသလိုျဖစ္လာေတာ့၊ မမမြန္ရဲ့ ေပါင္တန္ ဝင္းဝင္းကို စျမင္ေနရၿပီ။
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ရဲ့ မ်က္ႏွာကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္လုံးအစုံပိတ္ထားတာ ေတြ႕ရ သည္၊ မ်က္ေစ့ေလးပိတ္ၿပီး ႏူတ္ခမ္း မဟတဟ နဲ႔ မမမြန္ ရဲ့ မ်က္ႏွာေလး မွာ နဖူးေၾကာေလး သိမသာၾကဳံ႕ေနတာ လည္း ေတြ႕လိုက္ရသည္။
မမမြန္ သိရက္နဲ႔ ဘာမွ မေျပာတာ ကို ေတြ႕ရေတာ့ ၿဖိဳးညီ ပိုရဲလာသည္၊ လက္ေတြက ေပါင္အေပၚေတြ ေဘးေတြကို စက္ဝိုင္းလို ပြတ္ေနရင္း သူ႔ လက္ဖ်ံျဖင့္ ထမိန္ကို ပိုလွန္ေအာင္ တြန္းပို့ေပးလာခဲ့သည္၊
ျဖဳဝင္းမြတ္ ေခ်ာေနေသာ ေပါင္လုံး ႏွစ္လုံးကို တဝက္ေလာက္ျမင္ရေတာ့ ၿဖိဳးညီ ရဲ့ ညီေတာ္ေမာင္က မာေတာင့္တင္းေနတာ နာေတာင္နာလာၿပီ။
အဲဒါနဲ႔ ညာဘက္က ဆက္ပြတ္ေပးေနရင္း ဘယ္ဘက္လက္နဲ႔ ထမိန္ကို မမမြန္ ဗိုက္ေပၚထိေရာက္ေအာင္လွန္တင္လိုက္သည္။ ဘြားကနဲ ေပၚလာတဲ့ မမမြန္ရဲ့ ေစာက္ဖုတ္ ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးက အေမႊးအမၽွင္ေတြ သန႔္စင္ထားလို့ ေျပာင္ ၿပီး အကြဲေၾကာင္းမွာ တြန႔္လိမ္လိမ္ ႏူတ္ခမ္းဖတ္ေလး တခုက ညိဳညိဳ မဲမဲေလးနဲ႔ ၊ ေဘးနားက ပန္းေရာင္ရင့္ရင့္ အတြင္းသား ေလးေတြက အရည္ၾကည္ေတြ စို ၿပီး မီးေရာင္ေအာက္မွာ အေရာင္ျပန္လဲ့ေနသည္။
ၿဖိဳးညီ ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္နဲ႔ ပြတ္ေနတဲ့ လက္တဘက္ကို ပါ ရပ္လိုက္ၿပီး မမမြန္ရဲ့ ေပါင္ႏွစ္လုံးၾကားထဲ ဝင္ ဒူးေထာက္လိုက္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ ေပါင္ႏွစ္လုံးကို အသာေလး တြန္းၿပီး ကားလိုက္တယ္၊ အဲေတာ့မွ မမမြန္က ႐ုတ္တရက္လွန႔္နိူးသလိုနဲ႔ မ်က္လုံးအစုံပြင့္လာၿပီး၊
'' အာ...... ငါ့ေမာင္ ဘာေတြ လုပ္ေန တာလဲကြယ္။ မေတာ္ပါဘူး။''
“ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မထိန္းနိူင္ေတာ့ လို့ပါ မမ ရယ္၊ ခြင့္လႊတ္ပါေတာ့ “
မမမြန္က သူထမိန္ကို ျပန္ဆြဲဖုံး ၿပီး ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေစ့ဖို့ ႀကိဳးစားသည္။ ဒါေပမဲ့ ၿဖိဳးညီက သူ႔ေပါင္ႏွစ္လုံး ၾကားထဲ မွာေရာက္ေနၿပီ ဆိုေတာ့ ေပါင္ႏွစ္လုံးက ၿဖိဳးညီကို ညႇပ္ထားလိုက္သလိုျဖစ္ေနသည္။ ဒါ့ အျပင္ ေပါင္ႏွစ္လုံးကို ညႇပ္ဖို့ ဒူးႏွစ္လုံးကို ေထာင္လိုက္ရေတာ့ အခု မွ ဒူးေထာင္ေပါင္ကား ဆိုေတာ့ လိုးပါေတာ့ လို့ ဖိတ္ေခၚေနသလိုပင္။ ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္ မမမြန္ျပန္ဖုံးလိုက္တဲ့ ထမိန္ကို အနားက ကိုင္အသာဆြဲလွန္ၿပီး အဖုတ္ႀကီးကို ကုန္းလ်က္လိုက္သည္။
“ အို ဟဲ့ အား ရွီး အိုး မေကာင္းဘူးထင္တယ္ေနာ္..အို့ ခက္ေတာ့တာပဲ ကၽြတ္စ္ကၽြတ္စ္”
မေတာ္ပါဘူးသာေျပာေနတာ အဖုတ္ထဲမွာ အရည္ေတြရြဲေနသည္။ အရည္ၾကည္ေလးေတြကိုလၽွာႀကီး နဲ႔ တစ္ခါထဲ သိမ္းၾကဳံး လ်က္လိုက္သည္။အဖုတ္ႏွုတ္ခမ္းသား ႏွစ္လႊာကို ႏွုတ္ခမ္းနဲ႔ စုငုံၿပီး ခ်ိဳခ်ဥ္စုတ္သလို ဆြဲစုတ္လိုက္သည္။
'' ရွုး........... အား.............ဘယ္လိုမ်ားလုပ္ေနတာလဲ ငါ့ေမာင္ရယ္....အင့္.”
မမမြန္တစ္ေယာက္ ေကာ့ျပန္ေနသည္ ။ ခါးေကာ့ၿပီး အဖုတ္ႀကီးကို ေကာ့ေပးသည္။ အဖုတ္ႀကီးကို ၿဖိဳးညီမ်က္ႏွာႏွင့္ကပ္ေပးသည္။ အေစ့ေလးကို ဆြဲစုတ္ေပးသည္။ အဖုတ္ႏွုတ္ခမ္းႏွစ္လႊာကို ျဖဲၿပီး ပန္းေရာင္ အတြင္းနံရံထဲကို လၽွာကိုေခါက္ကာပို့လႊတ္လိုက္သည္။
'' အ.....အ....... နာနာေလးလၽွက္..... ေကာင္းလိုက္တာ.... ''
အေစ့ကို စုတ္လိုက္၊ လၽွာနဲ႔ထိုးေမႊလိုက္၊ အဖုတ္ႏွုတ္ခမ္းနဲ႔ ၿဖိဳးညီႏွုတ္ခမ္း ေတ့ၿပီးစုတ္လိုက္ လုပ္ေနတုန္း မမမြန္ လက္ႏွစ္ဖက္က ၿဖိဳးညီလက္ႏွစ္ဖက္ကိုယူၿပီး သူ႔နို့အုံေပၚမွာတင္ေပးသည္။ တင္းအိၿပီးႏူးညံ့ေနတဲ့ နို့ႀကီးႏွစ္လုံးကို ည၀တ္အက်ီေပၤၚကပဲ နာနာနယ္မိသည္။
'' ညႇစ္ နာနာ ညႇစ္ ေကာင္းေနၿပီ ။ ေကာင္းလိုက္တာ။ ေအာက္ကလဲ ၿပီးေတာ့မယ္..။ ''
''အား ...... အား........... ၿပီးၿပီ ၿပီးၿပီ ...။ ''
ခါးေလးကိုေကာ့ ၿပီး အရည္ေတြ ဒလေဟာ ထြက္ကာ ၿပီးသြားသည္။ ၿဖိဳးညီမ်က္ႏွာမွာလဲ အရည္ေတြလူးေနသည္။ ထြက္လာတဲ့ အရည္ေတြတစ္ခါထဲမ်ိဳခ် လိုက္သည္။ မမမြန္အရည္က အခ်ဥ္ဓာတ္မမ်ား ။ အနည္းငယ္ ငန္သည့္ဘက္ကဲသည္။ သိပ္မခ်ဥ္ဘူးဆိုေတာ့ အက္ဆစ္ဓာတ္နည္းတယ္ ။ PH နိမ့္မွာေပါ့ ။ ၿဖိဳးညီ စိတ္ထဲကပင္ ေစာက္ရည္ကို ဓာတ္ခြဲၾကည့္မိသည္။ စိတ္ကူးေနလို့ မၿပီးေသး ။ အလုပ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရဦးမယ္ ဆိုၿပီး ။ ပုဆိုးကိုတစ္ခါထဲ ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ ေအာက္က ေစာင့္ဆိုင္းေနတဲ့ ညီေတာင္ေမာင္က ဘြားကနဲ ထြက္လာသည္။ မမမြန္ကေတာ့ လၽွာနဲ႔တင္ တစ္ခ်ီၿပီးသြားလို့ မ်က္လုံးေလးေမွးေနသည္။
ၿဖိဳးညီ ဒူးေထာက္ကာ ေထာက္ကာနဲ႔ ေခါင္းရင္းဘက္ကိုသြားလိုက္သည္။ ညီေတာ္ေမာင္ကို ပါးစပ္နားေလးကပ္ၿပီး ။
...မမမြန္....
လို့ညင္ညင္သာသာေခၚလိုက္သည္။ မမမြန္ မ်က္လုံးဖြင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပါးစပ္နားမွာ တရမ္းရမ္းျဖစ္ေနတဲ့ ညီေတာ္ေမာင္ကိုေတြ႕ၿပီး မ်က္လုံးေလးဝိုင္းသြားသည္။
'' အာ ...... အႀကီးႀကီးပဲ ။ နင့္အကိုဟာ ေတာင္ အဲေလာက္မႀကီးဘူး။''
'' ကၽြန္ေတာ္က အေဆာင္မွာပ်င္းေနတာနဲ႔ အားအားရွိ ပန႔္ဆြဲထားတာေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ပါ။ ''
“ အားရ ပါးရႀကီးေနာ္ ..ငါ့ေမာင္က မေခဘူးပဲ”
''ကၽြန္ေတာ့္ကိုလဲ တစ္လွည့္လုပ္ေပးပါဦးမမရယ္။ ''
စကားဆုံးေတာ့ လက္ေလးတစ္ဖက္ကိုႂကြၿပီးညီေတာ္ေမာင္ကိုလွမ္းကိုင္လိုက္သည္။ ေခါင္းေလးကိုႂကြၿပီး ဒစ္ထိပ္ဖ်ားေလးကိုငုံသည္။ ဒစ္တစ္ခုလုံးပါးစပ္ထဲတြင္ထည့္ၿပီး လၽွာေလးနဲ႔လွည့္ပတ္ကစားသည္။ ဒစ္အနားသားေလးေတြကို လ်က္သည္။ ေနာက္ ေခါင္းကိုႂကြၿပီး လီးတစ္ဝက္ေလာက္ထိေရာက္ေအာင္ငုံၿပီး ႂကြကာႂကြကာနဲ႔ မွုတ္ေပးသည္။ လီးပတ္လည္ကို လၽွာေလးနဲ႔ ေရခဲေခ်ာင္းလ်က္သလို လ်က္သည္။
အရမ္းေကာင္းတာေၾကာင့္ ၿဖိဳးညီ တစ္ေယာက္ၿပီးခ်င္ခ်င္ပင္ျဖစ္သြားသည္။
'' ကဲ မမ ရၿပီ။ လုပ္ေတာ့မယ္ ။''
“ ဟုတ္ကဲ့ ပါ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ ရယ္..တခါထဲ ကိုယ့္အမ ကို ေျပာလိုက္တာမ်ား..”
''ေပါင္ေလးကိုနည္းနည္းကားၿပီး ဒူးေထာင္ေပးေနာ္။''
ပါးစပ္ကသာေျပာေနသာ မမမြန္ခမ်ာ ၿဖိဳးညီေျပာတဲ့ အတိုင္းလိုက္လုပ္ေပးရွာသည္။
ၿဖိဳးညီ ေထာင္ထားတဲ့ ဒူးႏွစ္လုံးၾကားတြင္ ဒူးေထာက္ၿပီးေနရာယူလိုက္သည္။ အဖုတ္ဝ တြင္လီးကိုေတ့ၿပီးခ်က္ခ်င္းမထည့္ေသးပဲ အဖုတ္အကြဲေၾကာင္းတစ္ေလၽွာက္ပြတ္ေပးလိုက္ေတာ့ မမမြန္တစ္ေယာက္ေကာ့တက္သြားသည္။
'' အ...... လုပ္ပါေတာ့ ငါ့ေမာင္ရယ္ ။ မမစိတ္ေတြျပန္ႂကြလာျပန္ၿပီ။''
“ မမမြန္ ဒါဆိုထည့္လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္။”
“ အင္း အင္း ကြာ..မင္းကလည္း ရွက္စရာႀကီး ဘာေတြ ေျပာေနေမးေနမွန္းမသိဘူး “
ၿဖိဳးညီ သူ႔လီးႀကီးကိုျဖည္းျဖည္းခ်င္းထိုးထည့္လိုက္သည္။မလုပ္တာၾကာေတာ့ အေပါက္က ေတာ္ေတာ္က်ပ္ေနသည္။ ၿဖိဳးညီ အားနည္းနည္းစိုက္ၿပီး ဖိထိုးလိုက္ေတာ့ မမမြန္ဆီမွ ညည္းသံ နည္းနည္းထြက္လာသည္။
''ေမာင္ေလး ျဖည္းျဖည္းလုပ္ပါေနာ္ ။ မမကမလုပ္ျဖစ္တာၾကာၿပီ။''
''ဟုတ္ကဲ့ မမ။ ''
ဒစ္ဝင္ၿပီးသြားေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဆက္ထိုးထည့္လိုက္တာ တစ္ဝက္ေလာက္ဝင္သြားသည္။ အျပင္မွာသုံးလက္မေလာက္သာက်န္ေတာ့သည္။ က်န္တဲ့ သုံးလက္မကို အဆုံးထိေဆာင့္ထည့္လိုက္သည္။
''ဒုတ္....... လီးထိပ္ နဲ႔ သားအိမ္ေခါင္းသြားေဆာင့္သည္။''
''အား ....... နာတယ္ ေမာင္ေလး ျဖည္းျဖည္းလုပ္။''
''ဟုတ္ ...... မမ''
ၿဖိဳးညီ တစ္ဝက္ေလာက္ျပန္ထည့္လိုက္ ထုတ္လိုက္နဲ႔ အသားက်သြားေအာင္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလုပ္ေနမိသည္။ ၁၀ခ်က္ေလာက္လုပ္ၿပီးသြားေတာ့ အသြင္းအထုတ္ကို နည္းနည္းအရွိန္ျမင့္လိုက္သည္။
''အ.... အ...... ေကာင္းလာၿပီ ေမာင္ေလး လုပ္လုပ္''
'' ႁဗြတ္ ....ႁဗြတ္ ..... ဖြတ္ ....ဖြတ္ ....... ဖပ္ .......... ဖပ္..........''
အဖုတ္ထဲက အရည္ေတြနဲ႔ လီးအသြင္းအထုတ္လုပ္တဲ့ အသံေတြ ဆူညံေနသည္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ တိုက္ခန္းက အသံလုံလို့ ။ ၿဖိဳးညီစိတ္ထဲက ေတြးမိသည္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ အစ္မ တစ္ဝမ္းကြဲတစ္ေယာက္ကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ လိုးေနရပါလားဆိုတဲ့ အသိက အသစ္အဆန္းတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေစသည္။
'' ဖပ္ ....... ဖပ္ ............. ဖပ္ ............ဖပ္.............''
ၿဖိဳးညီ ဥ နဲ႔ မမမြန္ဖင္နဲ႔ရိုက္သံေတြဆူညံ ေနသည္။ အဖုတ္ကတင္းက်ပ္စီးပိုင္ေနၿပီး လီးကိုသားေရကြင္းနဲ႔ ဆုတ္ညႇစ္ထားသလို ခံစားရသည္။
စိတ္ထဲေတာ္ေတာ္ေကာင္းလာေသာေၾကာင့္ နို့ကိုဆြဲရင္းနာနာေဆာင့္လိုးလိုက္တာ ၾကာၾကာ မလိုးလိုက္ရ ခဏနဲ႔ၿပီးခ်င္လာသည္။ ကြန္ဒုံးလဲမပါေသာေၾကာင့္ လီးကိုအျပင္ကိုပဲဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး သုက္ရည္ေတြကို ဗိုက္ေပၚပဲပန္းခ်လိုက္သည္။
'' အား........... ရွုး........... ေကာင္းလိုက္တာမမရယ္.....''
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ရဲ့ ႏွုတ္ခမ္းသားေလးကို ျမတ္ျမတ္နိုးနိုးပဲ နမ္းလိုက္သည္။ ခဏေနေတာ့ မမမြန္ဆီကမြတ္သိပ္ေသာ အနမ္းေတြ ျပန္လည္ရရွိသည္။
'' ဒီလိုမ်ိဳးမေနရတာၾကာၿပီငါ့ေမာင္ရယ္........... အခုလိုလုပ္မိတာ မေကာင္းေပမဲ့ မမရဲ့ ဆႏၵ ျပည့္ဝေအာင္လုပ္ေပးတဲ့အတြက္ေက်းဇူးပါ။''
''မမဆႏၵျပည့္ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ဆႏၵ မျပည့္ေသးဘူးမမရယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္လုပ္လို့မ၀ေသးဘူး။''
''ဟုတ္လား ..... လုပ္ဦးမလို့..... လား...''
စကားဆုံးခင္ မ်က္လုံးက ေပါင္ၾကားထဲကလီးႀကီးကိုေတြ႕ၿပီး စကားတစ္ပိုင္းတစ္စနဲ႔ပင္ရပ္သြားသည္။
'' အို....... ေတာင္ေနတုန္းပဲ။ မင္းကလဲကြာ ခစ္ခစ္ ။''
'' လုပ္ပါမမရယ္ ။ လာ .... ေလးဘက္ေထာက္ၿပီးဖင္ကုန္းေပး။''
ကိုခ်မ္းသာနဲ႔ ရကာစ တုန္းက ပုံစံမ်ိဳးစုံနဲ႔ လုပ္ခဲ့ဖူးေသာေၾကာင့္ သိပ္ျပႆနာမရွိ ။
ၿဖိဳးညီေျပာတဲ့ပုံစံအတိုင္းပင္ ေသခ်ာကုန္းေပးလိုက္သည္။ ခါးကိုေကာ့ၿပီးဖင္ကိုေသခ်ာကုန္းေပးထားေသာေၾကာင့္ ႀကီးမားျဖဴေဖြးသည့္ ဖင္ႀကီး ႏွစ္လုံးေအာက္က အဖုတ္ႀကီးက ျပဴးထြက္လာသည္။
ဖင္ၾကားထဲျပဴးထြက္ေနသည့္ အဖုတ္ႀကီးကိုၾကည့္ရင္းၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္စိတ္ေတြဆူေဝလာၿပီး အဖုတ္ႀကီးကို သၾကားလုံးစုတ္သလို ႁပြတ္ ခနဲ ငုံၿပီး ကုန္းစုတ္လိုက္သည္။
'' အား.......... ေကာင္းတယ္ ....... ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး စုတ္ေပး''
မမြန္ တေယာက္လည္း အေျပာေတြ ၾကမ္းလာၿပီ၊ သုံးေလးခ်က္ေလာက္ စုတ္ၿပီးေတာ့ ၿဖိဳးညီ သူ႔လီးကို မမမြန္အဖုတ္ဝမွာေတ့ၿပီး လက္တစ္ဖက္က ဖင္ကိုကိုင္ ေနာက္တစ္ဖက္ကခါးကိုကိုင္ၿပီး တစ္ခါထဲ တစ္ဆုံးသြင္းလိုက္သည္။ လီးကရွည္သည့္အျပင္ ဖင္ကုန္းထားေသာေၾကာင့္ တစ္ခါထဲနဲ႔ သားအိမ္ေခါင္းကိုသြားတိုက္သည္။
''ဒုတ္ .......... အ ......... ''
မမမြန္ ဆီကအသံထြက္လာသည္။
''ေမာင္ေလး နာနာေဆာင့္ေတာ့ ။ မမမြန္ခံခ်င္ေနၿပီ။ အတြင္းထဲထိမေဆာင့္နဲ႔ ဗိုက္ထဲကေအာင့္တယ္။''
'' အျပင္နားတင္နာနာေဆာင့္ ။''
ၿဖိဳးညီလဲ မမမြန္ရဲ့ အယ္ေနတဲ့ဖင္ႀကီးႏွစ္လုံးကို အက်အနကိုင္ၿပီး နာနာပင္ေဆာင့္လိုးေတာ့သည္။
ဗြတ္ ....... ဗြတ္ .......... ဘြတ္ ....... ဘြတ္.................
အား............ေကာင္းတယ္ ....... ေမာင္ေလးေဆာင့္
ခဏေနေတာ့ ဖင္ကိုမကိုင္ေတာ့ပဲ မမမြန္ခါးေပၚကို ေမွာက္ခ်လိုက္ၿပီး ႏွို့ ကိုလက္ကဆြဲရင္း ႏွုတ္ခမ္းေတြက ကိုယ္သင္းနံ့ေမႊးေနသည့္
ဂုတ္သားေလးေတြကို ဆြဲဆြဲ စုတ္ရင္းေဆာင့္လိုးမိသည္။
''ငါ့ေမာင္.... စုပ္တဲ့ အရာေတြမထင္ေစနဲ႔ ........ နင့္အကိုျမင္ရင္ တစ္မ်ိဳးထင္လိမ့္မယ္။''
''နာနာေဆာင့္ေလကြာ ....... ငါ့ေမာင္က အေပၚကိုအာ႐ုံေရာက္တာနဲ႔ ေအာက္ကအရွိန္ေႏွးသြားတာကိုး။''
'' ကိုခ်မ္းသာဆိုအဲလိုမဟုတ္ဘူး။ သူေဆာင့္ရင္ မီးပြင့္မတတ္ပဲ။ အေပၚမွာ နမ္းေပမယ့္ ေအာက္ကလဲဘယ္ေတာ့မွ မေႏွးဘူး။ ''
ၿဖိဳးညီအဲလိုေျပာသံၾကားေတာ့ ။ မခံခ်င္စိတ္လဲျဖစ္သြားတာနဲ႔ ခါးကိုကိုင္ၿပီး ပ္သြက္သြက္ေဆာင့္လိုးလိုက္သည္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ အားရပါးရလိုးၿပီးေတာ့ နည္းနည္းေမာလာတာနဲ႔
''မမအေပၚက တစ္ခါေလာက္တက္ေဆာင့္ပါလား။''
''အင္း...... ေဆာင့္မယ္။''
လီးကို အဖုတ္ႀကီးထဲကဆြဲထုတ္ၿပီး ကုတင္ေပၚမွာပက္လက္အိပ္လိုက္သည္။ မမမြန္ကမေဆာင့္ခင္ လီးႀကီးကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး စိတ္ေတြႂကြလာလို့ထင္သည္။
လီးအရင္းကေနကိုင္ၿပီး ေစာက္ရည္ေတြနဲ႔ စိုရြဲၿပီးေျပာင္လက္ေနတဲ့ လီးႀကီးကို စိတ္ပါလက္ပါပင္စုတ္ေပးသည္။
ကိုခ်မ္းသာဘယ္ေလာက္ေတာင္သင္ေပးထားလဲမသိ။ ပုေလြ နဲ႔တင္ ၿပီးခ်င္ခ်င္ျဖစ္လာတာနဲ႔ အရမ္းလုပ္ခ်င္ေနသလိုလို ေျပာလိုက္ရသည္။
'' မမေဆာင့္မယ္ဆိုအေပၚတက္ေဆာင့္ေတာ့ေလ ။ ကၽြန္ေတာ္မေစာင့္နိုင္ေတာ့ဘူး။ အရမ္းလုပ္ခ်င္လွၿပီ။''
ွ
''ဟုတ္ပါၿပီ ....... လုပ္မွာပါ။ ဒီကလဲ လီးတုတ္တုတ္ႀကီး ကို ၾကည့္ၿပီးမေနနိုင္တာနဲ႔ ကုန္းစုတ္မိတာပါ။ တကယ္ပါပဲေနာ္။''
မမမြန္စကားေျပာရင္း အေပၚကတက္ခြသည္။ လီးကိုလက္တစ္ဖက္ကထိန္းကိုင္ၿပီး အဖုတ္ဝမွာေတ့ကာျဖည္းျဖည္းခ်င္းထိုင္ခ်သည္။လီးႀကီးက တုတ္ေတာ့ အဖုတ္နံရံနဲ႔ ေနရာလြတ္မရွိ ေအာင္ျပည့္ၾကပ္သတ္ေနသည္။
တျဖည္းျဖည္းခ်င္းအသြင္းအထုတ္လုပ္ေနရာကေန မမမြန္စိတ္ပါလာၿပီး စိတ္ရွိလက္ရွိ ေဆာင့္လိုက္သည္။
ေအာက္ကေနတဲ့ ၿဖိဳးညီလဲ မမမြန္ခါးကိုထိန္းကိုင္ၿပီး အားရပါးရ ေကာ့တင္မိသည္။ အခ်က္ငါးဆယ္ေလာက္လုပ္ၿပီးေတာ့ မမမြန္တစ္ေယာက္ အသံစုံျမည္ၿပီး ၿဖိဳးညီကိုယ္ေပၚေမွာက္က်သြားသည္။
မမမြန္အဖုတ္ထဲက ဆြဲဆြဲညႇစ္တဲ့ ညႇစ္အားေၾကာင့္ အဖုတ္ထဲမွာတင္ၿပီးသြားမွာစိုးလို့ မမမြန္ကို ကိုယ္ေပၚကတြန္းခ်ၿပီး ကမန္းကတန္းလီးကို ဆြဲထုတ္လိုက္ရသည္။
''မမမြန္ အေမာလဲေျဖရင္းတစ္ခ်က္ေလာက္စုတ္လိုက္ပါဦး။ ၿပီးေတာ့မွာမို့လို့။'' မမမြန္လဲ လီးထိပ္ဖ်ားကို တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္စုတ္လိုက္ၿပီးေတာ့ ႐ုတ္တရက္ လီးတစ္ေခါင္းလုံးလည္ေခ်ာင္းထဲထိ ၀င္သြားေအာင္ ထိုးထည့္ၿပီးစုတ္လိုက္သည္။
မမမြန္ရဲ့ ပညာစြမ္းေအာက္မွာ ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္ဘယ္လိုမွ မေနနိုင္ပဲ ေခါင္းကိုဆြဲကိုင္ထားၿပီး လည္ေခါင္းထဲကို သုတ္ေတြပန္းထုတ္လိုက္သည္။ မမမြန္လဲ ျပန္မေထြးထုတ္ေတာ့ပဲ သုက္ေတြကိုတစ္ခါထဲ မ်ိဳခ်လိုက္သည္။
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ပါးစပ္ထဲကလီးကိုဆြဲထုတ္ၿပီးေတာ့ မမမြန္ေမးေစ့ေလးကို လက္နဲ႔ မၿပီး မမမြန္မ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္မိသည္။
လီးက အာေခါင္ကိုေထာင္ထားသည့္ ဒဏ္ေၾကာင့္မ်က္ရည္ေလးေတြ ၀ဲေနတာေတြ႕ေတာ့ သနားမိျပန္သည္။
မမမြန္ နဖူးေလးကိုညင္ညင္သာသာေလးနမ္းလိုက္သည္။
'' မမရယ္ ခ်စ္မိၿပီ။ ''
………………………………………………
ၿဖိဳးညီလည္း မမမြန္အခန္းထဲမွထြက္ကာ ေဘာလုံးပြဲျပန္ၾကည့္ေနမိသည္။
မ်က္လုံးက တီဗီဖန္သားျပင္ကိုၾကည့္ေနရေသာ္လည္းစိတ္မပါလွ။
မမမြန္၏ ျဖဴေဖြးဝိုင္းစက္ေသာရင္သားမ်ား၊ ေဖာင္းတင္းေနေသာအဖုတ္၊ ေနာက္ကိုေကာ့ေကာ့
ေပးတတ္ေသာ တင္သားဝိုင္းဝိုင္းႀကီးတို့ကိုသာျမင္ေယာင္ေနမိသည္။
ထို့ေၾကာင့္ ေဘာလုံးပြဲဆက္မၾကည့္ေတာ့ပဲ
အခန္းထဲသို့သာျပန္အိပ္လိုက္သည္။ ၿဖိဳးညီ ေနာက္ေန႔မနက္ေစာေစာထၿပီး
မနက္စာကိုျပင္ဆင္ၿပီးတာနဲ႔ ေဈးသြားလိုက္သည္။ ေဈးကျပန္လာေတာ့ မမမြန္နဲ႔ေတြ႕သည္။
မ်က္ႏွာနည္းနည္းပူေနတာေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ဘာမွမေျပာမိေပ။
မနက္စာစားၿပီးေတာ့ အရာရာကနဂိုအတိုင္းျပန္ျဖစ္သြားသည္။
ထမင္းဝိုင္းတြင္ ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္မမမြန္ကို မ်က္ႏွာပူေနမိေသာ္လည္း မမမြန္က
ဘယ္လိုမွမျဖစ္သလိုေနေသာေၾကာင့္ စိတ္လက္ေပါ့ပါးသြားသည္။
မမမြန္ကို မေန႔ညကလိုအျဖစ္မ်ိဳးထပ္မျဖစ္ေအာင္ေနေတာ့မည္ဟု
ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္သည္။
ထမင္းစားၿပီးေတာ့ မမမြန္ကကိုခ်မ္းသာအတြက္ေဆးမ်ားကို ၿမိဳ့ထဲတြင္
သြားထုတ္ရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေန႔လည္ေလာက္မွျပန္ေရာက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာသည္။
ေန႔လည္စာကိုလဲသူ႔ကိုမေစာင့္ရန္ႏွင့္ကိုခ်မ္းသာကိုလည္း ေန႔လည္စာျပင္ၿပီးေကၽြးရန္
ေသေသခ်ာခ်ာပင္မွာၿပီး ထြက္သြားသည္။
………………………………………………
မနက္တစ္မနက္ခင္းလုံး ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္ စကိုင္းနက္ကလာတဲ့ တီဗီလိုင္းေတြကိုသာတစ္လိုင္းၿပီးတစ္လိုင္းေျပာင္းၾကည့္ရင္းနဲ႔
အခ်ိန္ကုန္သြားသည္။ ေန႔လည္စာစားခ်ိန္ေရာက္တဲ့အထိ မမမြန္ျပန္မေရာက္ေသးတာနဲ႔ ေယာက္ဖေတာ္ကို
ထမင္းခူးခပ္ျပင္ဆင္ၿပီးေကၽြးလိုက္သည္။ ၿဖိဳးညီ ေယာက္ဖနဲ႔ထမင္းအတူတူစားရင္း ေယာက္ဖမ်က္ႏွာကို
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္မသိမသာ ခိုးၾကည့္မိသည္။ ဘာပဲေျပာေျပာ ၿဖိဳးညီ ေယာက္ဖကိုအားနာမိတာေတာ့အမွန္ပဲျဖစ္သည္။
ဘာမွမသိတဲ့ေယာက္ဖကေတာ့ ေရာဂါကူးမွာမေၾကာက္ပဲသူနဲ႔ထမင္းတူတူစားတဲ့ ၿဖိဳးညီကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းသာ တဖြဖြေျပာေနသည္။
ထမင္းစားၿပီး တေအာင့္ေလာက္ေနေတာ့ မမမြန္ အျပင္သြားရာကျပန္လာသည္။
မမမြန္ရဲ့ မ်က္ႏွာလွလွမွာ ေခၽြးစက္ေလးေတြတြဲလြဲခိုေနသည္။
ၿဖိဳးညီ ကိုခ်မ္းသာနဲ႔ ထိုင္စကားေျပာရာကေန အသာထၿပီး မမမြန္ကို ေရတစ္ခြက္ခပ္တိုက္လိုက္သည္။
''ေက်းဇူးပဲ ေမာင္ေလးရာ...။ မမလည္း ေနပူတာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းလာတယ္။''
''ရပါတယ္ မမရယ္။'' ၿဖိဳးညီ တစ္ေယာက္ မမမြန္ကို မ်က္ႏွာပူတာနဲ႔ ဘာေျပာရမွန္းေတာင္မသိပဲ ၿငိမ္ေနမိသည္။
''ေမာင္ေလး... ဘယ္ေတာ့ျပန္မွာလဲ။ ေက်ာင္းပိတ္တယ္မလား။ ၾကာၾကာေနသြားပါလား။''
''ဟင့္အင္း....။ မေနေတာ့ဘူးမမ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီညေနပဲျပန္ေတာ့မယ္။''
ၿဖိဳးညီ ညဘက္က်ရင္ ျဖစ္လာမဲ့ ကိစၥေတြကို ဆက္မျဖစ္ခ်င္တာနဲ႔ ျပန္ဖို့ ဆုံးျဖတ္လိုက္သည္။
''တစ္ပတ္တန္သည္ေလာက္ေတာ့ ေနပါဦးလားငါ့ေမာင္ရယ္...။ မမလည္း ဒီမွာ နင့္အကိုနဲ႔ မမအျပင္သြားရင္ အိမ္ေစာင့္မရွိဘူး။''
''မျဖစ္ဘူးမမ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာဆက္ၿပီးေနရင္ မမနဲ႔ ထပ္ၿပီးမွားမိေနလိမ့္မယ္။ မေန႔ညက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကိစၥကို စိတ္ထဲမွာမေကာင္းဘူး။''
ၿဖိဳးညီ ေခါင္းကိုငုံ႔ထားရင္း ေျပာလိုက္သည္။
''ေအာ္ ... ေမာင္ေလးရယ္...။ ဒါက မေတာ္တဆျဖစ္သြားတာပဲဟာကို..။ ဘယ္လိုမွ စိတ္ထဲမထားနဲ႔ကြာ။
ေနာက္ထပ္ မျဖစ္ၾကရင္ၿပီးတာပဲ မဟုတ္လား။ ဒီအတြက္နဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ မျပန္ပါနဲ႔ ေမာင္ေလးရယ္။''
မမမြန္ ၿဖိဳးညီရဲ့ ေခါင္းကဆံပင္ေတြကို အသာပြတ္ရင္းေျပာသည္။
''မဟုတ္ဘူး မမမြန္ ...။ ဒီမွာ ဆက္ၿပီးသြားရင္ ကၽြန္ေတာ္ မမကို ျမင္ေနရရင္ ဘယ္လိုမွထိန္းနိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ပါရေစ မမရာ ။ ေနာ္....''
''ဟုတ္ပါၿပီေလ။ ငါ့ေမာင္က အရမ္းျပန္ခ်င္ေနတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ မမ မတားေတာ့ပါဘူး။ ''
''အရမ္းျပန္ခ်င္တယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးမမမြန္ရာ၊ တကယ္သာဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္မမမြန္နဲ႔ အျမဲတမ္းအတူတူေနခ်င္တာပါ။''
''..................''
မမမြန္ဆီက ဘာစကားသံမွထြက္မလာေတာ့...။ မမမြန္ မ်က္လုံးရြဲႀကီးေတြနဲ႔ ၿဖိဳးညီကို စိုက္ၾကည့္ေနသည္။
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ရဲ့ အၾကည့္ဒဏ္ကို ရင္မဆိုင္နိုင္တာ ေၾကာင့္ ေခါင္းကိုသာ တြင္တြင္ငုံ႔ထားမိသည္။
''ကဲ ..... ငါ့ေမာင္ျပန္မယ္ဆိုလည္းျပန္ေလ။ အိမ္အတြက္ဘာဝယ္သြားဦးမလဲ။'' မမမြန္ ႏွစ္ေယာက္ၾကားက တိတ္ဆိတ္မွုကို အဆုံးသတ္လိုက္သည္။
''မ၀ယ္ေတာ့ဘူး မမ။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေရွ႕သြားေတာ့မယ္ေနာ္။ ခိုင္းစရာရွိရင္ ေအာ္ေခၚလိုက္ပါ မမ။''
''ေအးေအး....။''
ၿဖိဳးညီ အထုတ္ေတြျပင္ဆင္ၿပီး မမမြန္တို့ အိမ္ကေန ျပန္လာခဲ့သည္။ ေယာက္ဖျဖစ္သူကေတာ့ ၿဖိဳးညီကို မျပန္ေစခ်င္ေသး..။
ေနမေကာင္းျဖစ္ေနသူအတြက္ စကားေျပာေဖာ္တစ္ေယာက္လိုတယ္မဟုတ္ပါလား။
ၿဖိဳးညီ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ မမမြန္အေၾကာင္းကို ေမ့ပစ္နိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားခဲ့သည္။
တစ္ရက္ ... ႏွစ္ရက္..... သုံးရက္...... တစ္လ ....
တစ္လ ျပည့္ခါနီးအခ်ိန္မွာ မမမြန္ဆီက ဖုန္းဝင္လာသည္။
ၾကားရတဲ့သတင္းကေတာ့ စိတ္မေကာင္းစရာ...။
ကိုခ်မ္းသာဆုံးၿပီဆိုတဲ့ သတင္းပဲျဖစ္သည္။
ဒီေလာက္ ေရာဂါဆိုးေနတာေတာင္ မမမြန္အလစ္မွာ ေဆးလိပ္ခိုးခိုးေသာက္သည္ဟုဆိုသည္။
မေန႔ညက အိပ္ေနရင္ ႐ုတ္တရက္ေသြးေတြအန္ၿပီး တစ္ခါထဲ အသက္ပါ ပါသြားျခင္းျဖစ္သည္။
ၿဖိဳးညီတို့ တစ္အိမ္သားလုံး မမမြန္ တို့ ရွိရာကို သြားၾကသည္။
ဟိုေရာက္ေတာ့ မမမြန္ မ်က္ႏွာက ငိုထားလြန္းလို့ မို့အစ္ေနသည္။
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ကို ၾကည့္ရင္း သနားမိသည္။ ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာေလးနဲ႔ မုဆိုးမျဖစ္သြားရရွာၿပီ။
ဆယ္ရက္ေလာက္အၾကာ နာေရးကိစၥေတြအားလုံးၿပီးေတာ့ ၿဖိဳးညီအေဖနဲ႔ အေမကေတာ့ အလုပ္ရွိလို့ဆိုၿပီးျပန္သြားသည္။
ၿဖိဳးညီကိုေတာ့ မမမြန္တစ္ေယာက္ထဲ ညေရးညတာ ေစာင့္ေပးရေအာင္ဆိုၿပီး ထားခဲ့သည္။
တစ္ႀကိမ္ၾကဳံဖူးေသာ အျဖစ္အပ်က္နဲ႔ တူ တစ္အိမ္လုံးမွာ ႏွစ္ေယာက္ထဲရွိေနတယ္ဆိုတဲ့ အသိက ႏွစ္ဦးစလုံးရဲ့ ရင္ကို မသိမသာ လွုပ္ခတ္ေစသည္။
ၿဖိဳးညီေရာ မမမြန္ေရာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မ်က္လုံးခ်င္းမဆုံျဖစ္ေအာင္ တမင္ကို ေရွာင္လႊဲၾကသည္။
ျဖစ္ခ်င္တိုင္းမျဖစ္ေသာ ေလာကသဘာဝအရ ၿဖိဳးညီမိဘေတြျပန္သြားၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔မွာေတာ့........
………………………………………………
မနက္ေစာေစာ ၿဖိဳးညီမနက္စာစားဖို့ ျပင္ဆင္သည္။
ျပင္ဆင္သည္ဆိုတာထက္ မနက္စားစားဖို့ အျပင္မွာသြားဝယ္ရန္လုပ္ျခင္းျဖစ္သည္။
မမမြန္ကေတာ့မနိုးေသး။
'' ေဒါက္ေဒါက္ေဒါက္ '' မမနိုးၿပီလား။
''ေျပာေမာင္ေလး ၊ ဘာကိတ္။'' အခန္းထဲက အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ မမမြန္အသံထြက္ေပၚလာသည္။
''ကၽြန္ေတာ္အျပင္သြားမလို့ ၊ လမ္းထိပ္မွာ မုန႔္ဟင္းခါးသြားဝယ္မလို့ ၊ အဲဒါ...''
''သြားဝယ္ေလ၊ ဘာျဖစ္လို့လဲ။''
''မဟုတ္ဘူးေလ၊ အဲဒါ တံခါးဖြင့္ထားခဲ့ရမလားလို့။''
''မဖြင့္ခဲ့နဲ႔ေလ၊ မမြန္တစ္ေယာက္ထဲက်န္ခဲ့မွာဆိုေတာ့၊ အျပင္က ေသာ့ခတ္သြားလိုက္၊''
''ဟုတ္ကဲ့ မမမြန္ ၊ ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္လစ္ၿပီ၊ ဆက္အိပ္ေနေတာ့။''
မမမြန္အခန္းထဲက ဘာမွျပန္ေျဖသံမၾကားေတာ့လို့ ၿဖိဳးညီ မုန႔္ဟင္းခါးဝယ္ဖို့ထြက္လာခဲ့သည္။
တိုက္ခန္းထဲက အထြက္မွာ မမမြန္ေျပာတဲ့အတိုင္း အျပင္ကေနေသာ့ခတ္ခဲ့သည္။
လမ္းထိပ္ကမုန႔္ဟင္းခါးဆိုင္ေရာက္ေတာ့ မုန႔္ဟင္းခါးဆိုင္မွာလူေတြၾကပ္ေနသည္။
''အေဒၚႀကီး ၊ မုန႔္ဟင္းခါး ပါဆယ္ႏွစ္ပြဲေလာက္ျမန္ျမန္ေလး၊ ဗိုက္ဆာေနလို့ပါ။''
''ပါဆယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ရဦးမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီမွာ စားပြဲေတြက်ေနလို့...။ ဗိုက္ဆာရင္ ဒီမွာပဲ တစ္ခါထဲထိုင္စားသြားေလ။''
''ဒါဆိုလည္း ငါးဖယ္နဲ႔ အိုးဘဲဥ ထည့္ဗ်ာ၊ အေၾကာ္က ဘူးသီးေၾကာ္ထည့္။''
ၿဖိဳးညီ အနားကလြတ္ေနတဲ့ခုံမွာအသာထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္သည္။
တေအာင့္ေလာက္ၾကာမွ သူမွာထားတဲ့ မုန႔္ဟင္းခါးေရာက္လာသည္။
ဗိုက္ေတာ္ေတာ္ဆာေနတာနဲ႔ ေနာက္ထပ္တစ္ပြဲထပ္မွာၿပီးစားလိုက္သည္။
စားလို့ၿပီးမွ မမမြန္အတြက္ မုန႔္ဟင္းခါးတစ္ပြဲပါဆယ္ထုတ္ၿပီး ျပန္လာခဲ့လိုက္သည္။
မမမြန္တို့ တိုက္ခန္းကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ အျပင္ကခတ္ထားတဲ့ေသာ့ကိုဖြင့္ၿပီး ၀င္ခဲ့သည္။
မုန႔္ဟင္းခါးထုတ္ကို မီးဖိုခန္းအ၀က နံရံမွာခ်ိတ္ထားလိုက္ၿပီး အေပါ့သြားဖို့ အိမ္သာဆီလာခဲ့သည္။
မနက္ေစာေစာေအးတာေရာ ၊ မုန႔္ဟင္းခါးဆိုင္မွာ ေရေႏြးၾကမ္းေတြေသာက္ခဲ့တာေၾကာင့္ေရာ ၿဖိဳးညီ ေတာ္ေတာ္ေလး တင္းေနၿပီ။
တင္းေနတယ္ဆိုတာက အေပါ့သြားခ်င္လို့ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆီးအိမ္တင္းေနၿပီလို့ေျပာတာျဖစ္သည္။
ၿဖိဳးညီ ေစ့ထားတဲ့ အိမ္သာတံခါးကို ဆြဲဖြင့္လိုက္သည္။
၀ုန္းကခနဲျမည္သံနဲ႔ အတူ အိမ္သာတံခါးပြင့္သြားသည္။
အထဲမွာ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ၿဖိဳးညီ ေၾကာင္ၿပီး ရပ္ၾကည့္ေနမိသည္။
မမမြန္ အိမ္သာမွာေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ေနတာ။
အိမ္သာကအထဲဝင္ရင္ ေလွကားႏွစ္ထစ္ေလာက္ထပ္တက္ရသည္။ ေအာက္ေျခထက္ေတာ္ေတာ္ေလးျမင့္သည္လို့ေျပာရမည္။
အထဲက မမမြန္ အိမ္သာထဲမွာငိုက္ေနရာကေန အလန႔္တၾကားေမာ့ၾကည့္သည္။
မမမြန္လည္း ၿဖိဳးညီကို ေၾကာင္ၿပီးၾကည့္ေနတာနဲ႔ ေပါင္ဂြၾကားေနရာကို ျပန္မအုပ္မိေပ။
ထမိန္ကို အေပၚဆြဲတင္ထားေတာ့ ေပါင္ႏွစ္လုံးၾကားက အဂၤါစပ္ႀကီးကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျမင္ရသည္။
မမမြန္အဖုတ္ႀကီးက ေဖာင္းတင္းေနသည္။ အဖုတ္ အေပၚနားမွာ အေမႊးေတြက ေရးေရးေလးေပါက္ေနသည္။
အသားျဖဴသူမို့ အဖုတ္က ျဖဴေဖြးၿပီးေဖာင္းတင္းေနသည္။
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ အဖုတ္ႀကီးကို ေၾကာင္ေငးၿပီးၾကည့္ေနတာေတာ္ေတာ္ၾကာသြားသည္။
မမမြန္အဖုတ္ႀကီးကိုၾကည့္ရင္း ၀တ္ထားတဲ့ပုဆိုးေအာက္က ညီေတာ္ေမာင္ကလည္း ေခါင္းေထာင္လာသည္။
ခဏေလာက္ၾကာမွ မမမြန္ ေပါင္ဂြၾကားကို ထမိန္နဲ႔ ျပန္ဖုံးလိုက္သည္။
''တံခါးျပန္ပိတ္ေလ ေမာင္ေလးရဲ့... '' မမမြန္ရဲ့ အသံေတြက တုန္ခါေနသည္။
အဲဒီေတာ့မွ ၿဖိဳးညီလည္း သတိဝင္လာၿပီး တံခါးျပန္ပိတ္လိုက္သည္။
''မမမြန္ ေဆာရီးေနာ္... '' အသံကိုထိန္းၿပီးေျပာလိုက္ေပမဲ့ ၿဖိဳးညီအသံေတြလည္း တုန္ခါေနမွာေသခ်ာသည္။
ၿဖိဳးညီ မီးဖိုခန္းထဲမွာ မမမြန္မုန႔္ဟင္းခါးစားဖို့ ျပင္ဆင္ေနရေပမဲ့ မ်က္လုံးထဲမွာ မမမြန္ရဲ့ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးကိုပဲျမင္ေယာင္ေနသည္။
ေအာက္ကညီေတာ္ေမာင္ကလည္း မမမြန္ အဖုတ္လွလွႀကီးကိုျမင္လိုက္ရလို့ ေတာင္းဆိုေနၿပီ။
မမမြန္ အိမ္သာထဲကေတာ္ေတာ္နဲ႔ ထြက္မလာေသးဘူး။ ၿဖိဳးညီ အိမ္သာတံခါးဝကို ခဏခဏလွည့္ၾကည့္ေနမိသည္။
တေအာင့္ေလာက္ၾကာမွ မမမြန္ ထြက္လာသည္။
အိမ္သာနဲ႔ ကပ္ရက္ေရခ်ိဳးခန္းေလးထဲမွာ မ်က္ႏွာသစ္၊ သြားတိုက္၊ ကိုယ္လက္သန႔္စင္ေနသည္။
ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးဖြင့္ထားတာေၾကာင့္ မမမြန္ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ လုပ္ေနတာေတြကို ျမင္ရသည္။
မမမြန္ ခါးေလးကုန္းၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ေနတာေၾကာင့္ တင္ပါးႀကီးေတြက ေနာက္ဘက္ကို ေကာ့ထြက္ေနသည္။
မမမြန္ရဲ့ ေနာက္ပိုင္းအလွကို ၾကည့္ရင္းၿဖိဳးညီ စိတ္မထိန္းနိုင္ေတာ့ ...။
ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ၀င္လိုက္မိၿပီ။
ၿဖိဳးညီေရခ်ိဳးခန္းထဲကို ဘယ္လိုေျခလွမ္းလွမ္းၿပီးသြားလိုက္လဲမသိေလာက္ေအာင္ပဲ ေရခ်ိဳးခန္းထဲကို လွစ္ခနဲေရာက္သြားသည္။
ကုန္းၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ေနတဲ့ မမမြန္ရဲ့ ေနာက္ေၾကာကို သိုင္းဖက္လိုက္မိသည္။
''အို့... ကိုၿဖိဳး....'' မမမြန္ မ်က္ႏွာသစ္ရာကေန အလန႔္တၾကားထေအာ္သည္။
ကုန္းထားတဲ့ခါးကို ျပန္ေကာ့တင္လိုက္တာမို့ မမမြန္တစ္ကိုယ္လုံးက ၿဖိဳးညီရင္ခြင္ထဲေရာက္လာၿပီ။
မမမြန္ရဲ့ ဖင္ႀကီးႏွစ္လုံးရဲ့ ၿဖိဳးညီ ပုဆိုးေအာက္က အတန္ႀကီးနဲ႔ ေထာက္မိေနၿပီ။
ၿဖိဳးညီ စိတ္ေတြအေတာ္ပဲထႂကြလာၿပီ။
အခ်ိန္မဆြဲေတာ့ပဲ မမမြန္ရဲ့ ထဘီေလးကို ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။
မမမြန္ ထဘီကို ဆြဲထားေပမဲ့ လက္တစ္ဘက္က ေရခြက္ကို ကိုင္ထားတာေၾကာင့္ မမီလိုက္ေတာ့ဘူး။
ည၀တ္အိပ္တဲ့ ထမိန္အႏြမ္းေလးက ေရခ်ိဳးခန္းၾကမ္းပင္ေပၚမွာပုံလ်က္ေလးက်သြားၿပီ။
ၿဖိဳးညီလည္းဝတ္ထားတဲ့ ပုဆိုးကို ေျခမနဲ႔ ညႇပ္ၿပီး အျမန္ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။
ေအာက္က ေထာင္ေနၿပီးတဲ့ အတန္ႀကီးက တရမ္းရမ္းနဲ႔ ထြက္ေပၚလာသည္။
ၿဖိဳးညီ ဒူးကို အလိုက္သင့္ေလးေကြးလိုက္ၿပီးေတာ့ မမမြန္ရဲ့ ေပါင္ၾကားထဲက အဖုတ္အကြဲေၾကာင္းေနရာကို သူ႔အတန္နဲ႔ေတ့ၿပီး အသာထိုးထည့္လိုက္သည္။
မမမြန္ သန႔္စင္ခန္းထဲက ထြက္လာကာစမို့ အဖုတ္က ေျခာက္ကပ္မေနပဲ အနည္းငယ္စိုေနသည္။
ၿဖိဳးညီရဲ့ အတန္ႀကီးက မမမြန္အဖုတ္ေလးထဲကို တရစ္ရစ္နဲ႔တိုးဝင္သြားသည္။
မမမြန္ အဖုတ္အတြင္းသားေတြက ႏူးညံ့လွသည္။
ၿဖိဳးညီ အခ်ိန္မဆြဲေတာ့ပဲ မမမြန္ကို ေရကန္ေဘာင္မွာ လက္ေထာက္ခိုင္းၿပီး ေနာက္ကေနေဆာင့္ေတာ့သည္။
ကားစြင့္ေနတဲ့ တင္ပါး အထက္က ခါးသိမ္သိမ္ေလးကို စုံကိုင္ၿပီးေဆာင့္သည္။
ၿဖိဳးညီဆီးခုံနဲ႔ မမမြန္ တင္ပါးေဆာင့္သံတေဖာင္းေဖာင္းက ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာဆူညံေနသည္။
တေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ ၿဖိဳးညီ ဆက္မထိန္းနိုင္ေတာ့ပဲ ညီေတာ္ေမာင္ကို အဖုတ္ထဲအဆုံးထိထိုးထည့္လိုက္ၿပီး ေအာင္းထားတဲ့ အရည္ေတြ တေဖ်ာေဖ်ာနဲ႔ ပန္းထုတ္လိုက္ေတာ့သည္။
ၿဖိဳးညီ သူ႔ညီေတာ္ေမာင္ကို မမမြန္အဖုတ္ေလးကထဲျပန္မထုတ္ေသးပဲ စိမ္ထားလိုက္သည္။
မမမြန္အဖုတ္အတြင္းသားေတြက တရြရြနဲ႔ ၿဖိဳးညီဟာကို ဆုတ္ညႇစ္ေနၾကသည္။
ုၿဖိဳးညီ မမမြန္ကို ေနာက္ကေနသိုင္းဖက္ရင္း အေမာေျဖေနမိသည္။
ခဏေလာက္ၾကာမွ မမမြန္ဆီက စကားသံထြက္လာသည္။
''ကိုၿဖိဳး အရမ္းဆိုးတယ္ကြာ...။ လူကို ဘာမေျပာညာမေျပာနဲ႔။''
''ခ်စ္လို့ပါ မမရယ္...။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီလိုမျဖစ္ေအာင္ အတတ္နိုင္ဆုံးထိန္းတာပဲ။
ေစာေစာက မမမြန္ကို ျမင္လိုက္ၿပီး ဘယ္လိုျဖစ္သြားမွန္းမသိဘူး။ ဘယ္လိုမွမထိန္းနိုင္ေတာ့ဘူးျဖစ္သြားတယ္။''
''ေတာင္းပန္တယ္ေနာ္ မမ။''
''လုပ္တုန္းကလုပ္ၿပီးေတာ့မွ လာေတာင္းပန္ေနေသးတယ္။ ''
''ဒီမွာေပပြကုန္ၿပီ ၊ ေရခ်ိဳးမွရေတာ့မယ္။''
''က်ေနာ္လည္း ေရခ်ိဳးလိုက္မယ္ေလ။ မမမြန္နဲ႔ တစ္ခါထဲ အတူတူခ်ိဳးလိုက္မယ္။''
ၿဖိဳးညီပါးစပ္ကေျပာလိုက္ရင္း လက္ကလည္း ၀တ္ထားတဲ့ တီရွပ္ကိုဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။
''မမလဲခၽြတ္ ...၊ ခဏေလး၊ ကၽြန္ေတာ္ခၽြတ္ေပးမယ္။''
မမမြန္ရဲ့ အက်ီၾကယ္သီးေတြကို ေနာက္ေနဆြဲျဖဳတ္လိုက္သည္။
ႏွိပ္ၾကယ္သီးဆိုေတာ့ တစ္ခ်က္ဆြဲလိုက္႐ုံနဲ႔ တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႔ ျပဳတ္ထြက္သြားသည္။
မမမြန္ ေရကန္ေဘာင္ကို လက္ေထာက္ထားရာကေန ထၿပီး ခါးကို ျပန္မတ္လိုက္ေတာ့ အဖုတ္ထဲစိမ္ထားတဲ့ ၿဖိဳးညီအတန္ႀကီးက ဗြတ္ခနဲျမည္ၿပီး ထြက္သြားသည္။
ၿဖိဳးညီ ပန္းထုတ္ထားတဲ့ သုတ္ရည္ေတြက အဖုတ္ထဲကေန တစ္စက္စက္နဲ႔ ေရခ်ိဳးခန္းၾကမ္းျပင္ေပၚက်လာသည္။
''ခၽြတ္ေတာ့ေလ...။'' မမမြန္ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ေအာက္စိုက္ရင္း မကားတကားေလးလုပ္ေပးရင္းေျပာသည္။
ၿဖိဳးညီလည္း ေနာက္ဘက္ကေနပဲ အက်ီကို အသာထိန္းၿပီးခၽြတ္လိုက္သည္။
အက်ီကၽြတ္အသြားမွာေတာ့ မမမြန္ရဲ့ ျဖဴေဖြးၿပီး ၀င္းဝါစိုေျပေနတဲ့ ေက်ာျပင္တစ္ခုလုံးကေပၚထြက္လာသည္။
ၿဖိဳးညီ ေခါင္းကို ငုံ႔ၿပီး မမမြန္ေက်ာကုန္းကို ငုံစုတ္လိုက္သည္။
''ႁပြတ္......'' အသံထြက္ေအာင္ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းစုတ္လိုက္ေတာ့ ျဖဴေဖြးေနတဲ့ မမမြန္ေၾကာျပင္မွာ အနီကြက္တစ္ခုေပၚလာသည္။
''မမ ...ဒီဘက္လွည့္....''
မမမြန္ လက္ႏွစ္ဘက္ကို အသာယွက္ရင္း ၿဖိဳးညီဘက္ကို လွည့္လာသည္။
ၿဖိဳးညီ နို့ႏွစ္လုံးေပၚမွာကာထားတဲ့ မမမြန္ရဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ကိုင္ၿပီး ေဘးကို ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။
''၀ွား.... လွလိုက္တာမမရယ္။ ''
လက္ဖယ္လိုက္လို့ေပၚလာတဲ့ မမမြန္ရဲ့ နို့ႀကီးႏွစ္လုံးကိုၾကည့္ရင္း ၿဖိဳးညီ ေရရြတ္မိသည္။
ၿဖိဳးညီ ေရခ်ိဳးဖို့ စဥ္းစားထားေပမဲ့ အရမ္းလွလြန္းတဲ့ မမမြန္ရဲ့ ရင္သားအစုံကို ၾကည့္ရင္း စိတ္မထိန္းနိုင္ေတာ့..။
ေခါင္းကို အသာငုံ႔ရင္း နို့သီးေခါင္း နီညိဳညိဳေလးေတြကို ငုံၿပီး စုတ္မိျပန္ၿပီ။
''အို့..... ကိုထက္ ... ဘယ္လိုလုပ္ေနတာလဲကြာ....၊ ေရခ်ိဳးရေအာင္ေနာ္....။''
မမမြန္ရဲ့ အသံေတြက တုန္ခါေနသည္။
ၿဖိဳးညီ .... မမမြန္ရဲ့ နို့ႀကီးႏွစ္လုံးဆီကေနသူ႔မ်က္ႏွာကို ခြာလိုက္ေတာ့သည္။
ဒါမွ ျမန္ျမန္ေရခ်ိဳးၿပီးရင္အခန္းထဲမွာ အားရပါးရလုပ္ရမွာ မဟုတ္ပါလား။
ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္မမမြန္ရဲ့ တစ္ကိုယ္လုံးကို အားရပါးရကိုင္တြယ္ပြတ္သတ္ရင္း ေရခ်ိဳးေပးသလို မမမြန္ကလည္း ၿဖိဳးညီတစ္ကိုယ္လုံးကို ေသခ်ာဆပ္ျပာတိုက္ၿပီးေရခ်ိဳးေပးသည္။
မမမြန္တစ္ေယာက္ မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့ ၿဖိဳးညီရဲ့ ေျခရင္းမွာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ရင္း ၿဖိဳးညီေပါင္ေတြကို ဆပ္ျပာတိုက္ေပးေနသည္။
မမမြန္စိတ္ထဲမွာ ၿဖိဳးညီအေပၚ ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္လိုခ်စ္တဲ့ စိတ္အျပင္ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကိုတြယ္တာတဲ့ စိတ္ေတြပါ ျဖစ္ေပၚေနသည္။
ေမာင္ႏွမေတြမို့ မျဖစ္သင့္ဟုစိတ္ထဲက ထိန္းေနေသာ္လည္း အစစအရာရာသူမအေပၚ အလိုက္တသိကူညီေပးေသာ ၿဖိဳးညီအေပၚလည္း သူမနဲ႔မပတ္သက္မိေအာင္ ပစ္ပစ္ခါခါမေျပာနိုင္သည္က မြန္မြန႔္ဘက္ကအားနည္းခ်က္ပင္...။
အခုလည္းၾကည့္ ... ၊ သူမက ကိုယ့္ေမာင္ေလးမို့ ယုယုယယနဲ႔ သူ႔ေပါင္ေတြကို ဆပ္ျပာတိုက္ေပးေနတာကို ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ကိုယ့္အမကိုယ္ပစ္မွားေနျပန္ၿပီ။
''ကိုၿဖိဳးကြာ.... အရမ္းဆိုးတာပဲ...။'' ေတာင္ေနတဲ့ ၿဖိဳးညီရဲ့ အတန္ႀကီးကို လက္နဲ႔ ခပ္သာသာပုတ္ရင္းေျပာသည္။
''မမ.... စုတ္ေပးပါလား....''
''အာ.... ေတာ္ေတာ့ကြာ... ေရခ်ိဳးၿပီး အခန္းထဲေရာက္မွ.... ေနာ္ေနာ္.... ''
သူ႔ကို မ်က္လုံးေလးဝင့္ၾကည့္ရင္းေျပာေနတဲ့ မမမြန္မ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္ရင္း အရမ္းခ်စ္လာတာနဲ႔ ၿဖိဳးညီ တစ္ေယာက္ မမမြန္ရဲ့ ႏွုတ္ခမ္းထူထူအိအိေလးကိုငုံ႔ၿပီးနမ္းလိုက္သည္။
အနမ္းေတြကေတာ္ေတာ္နဲ႔မရပ္....၊ ၾကာသည္။
ႏွုတ္ခမ္းခ်င္း ကြာသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ မမမြန္က...
''ေတာ္ေတာ့ကြာ.... အခန္းထဲေရာက္မွ ေမာင္ေလးစိတ္တိုင္းက်လုပ္ပါဆို....။''
''ဟုတ္ပါၿပီမမရယ္....၊ ညီေလးကိုတစ္ခ်က္ေလာက္ Kiss ေပးပါဦး...။''
ၿဖိဳးညီ ဆပ္ျပာျမဳပ္ေတြနဲ႔ တယမ္းယမ္းျဖစ္ေနတဲ့ သူ႔အတန္ႀကီးကိုလက္ညႇိုးထိုးျပရင္းေျပာလိုက္သည္။
မမမြန္ ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့ပဲ ၿဖိဳးညီအတန္ေပၚက ဆပ္ျပာျမဳပ္ေတြကို ေရနဲ႔ေသခ်ာေျပာင္ေအာင္ေဆးၿပီး ပါးစပ္ေလးနဲ႔ သုံးေလးငါးခ်က္ေလာက္စုတ္ေပးသည္။
''အား.... ေကာင္းလိုက္တာမမရယ္။''
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ကို လုပ္ခ်င္စိတ္ေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးျပင္းျပေနတာနဲ႔ ေရကိုခပ္ျမန္ျမန္ခ်ိဳးၿပီး အိပ္ခန္းထဲဝင္မိေတာ့သည္။
အခန္းထဲေရာက္တာနဲ႔ ေရေတာင္ေျပာင္ေအာင္မသုတ္အား.... ႏွစ္ေယာက္သား ကုတင္ေပၚကိုေရာက္သြားေလၿပီ။
ဒီတစ္ခါေတာ့ ႏွစ္ဦးသားတိုင္ပင္စရာေတာင္မလိုပဲ 69 ပုံစံနဲ႔ လုပ္ၾကသည္။
ၿဖိဳးညီရဲ့ လိင္တန္ထြားထြားႀကီးကို မမမြန္က အားရပါးရစုတ္ေပးေနသလို မမမြန္ရဲ့ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးကို လည္း ၿဖိဳးညီ အားရပါးရလ်က္ေပးေနသည္။
တစ္ခါတစ္ခါ မမမြန္ရဲ့ အားပါတဲ့စုတ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္ မမမြန္အဖုတ္ကိုေတာင္ေကာင္းေကာင္းမလ်က္နိုင္ေတာ့ပဲရပ္ထားရသည္။
မမမြန္ ရဲ့ အစိေလးကို ၿဖိဳးညီ လၽွာနဲ႔ ခပ္နာနာစုတ္ေပးလိုက္ရင္လည္း မမမြန္ဆီက တရွီးရွီးနဲ႔ ၿငီးသံေတြ ထြက္လာတတ္သည္။
ႏွစ္ေယာက္သား အားရေအာင္ စုတ္ေပးလ်က္ေပးၿပီးေတာ့မွ မမမြန္က အေပၚကေနၿပီး အားရပါးရ တက္ခြၿပီးေဆာင့္ေပးျပန္သည္။
မမမြန္တစ္ေယာက္ ဆံပင္ရွည္ေလးေတြကို ဘယ္ညာရမ္းရင္း ၿဖိဳးညီေပၚမွ ျမင္းစီးေပးေနပုံက အားရစရာ...။
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ရဲ့ နို့အုံဆူဆူၿဖိဳးၿဖိဳးႀကီးေတြကို အားရပါးရ ဆုတ္ကိုင္ညႇစ္ရင္း မမမြန္ရဲ့ အေပၚက ေဆာင့္ခ်က္ေတြကို အရသာခံေနမိသည္။
ေတာ္ေတာ္ၾကာလို့ မမမြန္ ေမာလာၿပီဆိုမွ ၿဖိဳးညီ မမမြန္ကို ေလးဘက္ေထာက္ခိုင္းၿပီး ေနာက္ကေနအားရပါးရေဆာင့္ၿပီး ၿပီးလိုက္ေတာ့သည္။
++++++++
ၿဖိဳးညီ မမမြန္အိမ္မွာ ေစာင့္အိပ္တဲ့ တစ္ပတ္လုံးလိုလို အိမ္အလုပ္ေတြၿပီးတာနဲ႔ ထမင္းစားေသာက္ၿပီး အိပ္ရာေပၚမွာပဲ အခ်ိန္ကုန္ေလ့ရွိသည္။
ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ တစ္ပတ္လုံးလိုလို ၿဖိဳးညီနဲ႔ မမမြန္လုပ္ျဖစ္ၾကသည္။
တစ္ခါတေလ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ရင္ေတာင္ ၿဖိဳးညီေပါင္ေပၚမွာ မမမြန္က တက္ထိုင္ၿပီး မမမြန္ရဲ့ နို့ႀကီးေတြကို ၿဖိဳးညီက ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္တဲ့တစ္ေလ်ာက္လုံးလိုလို ထိုင္ၿပီးညႇစ္ေနတတ္သည္။
မမမြန္ရဲ့ တင္သားအိအိထြားထြားေတြကလည္းၿဖိဳးညီေပါင္ၾကားထဲမွာ မာေနတဲ့ အတန္ႀကီးေပၚမွာ တလွုပ္လွုပ္နဲ႔ ျဖစ္ေနတတ္ၿပီး ေပါင္ၾကားထဲမွာ အရည္ေတြ ရႊဲရႊဲစိုေနတတ္သည္။
အဲဒီလိုျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ ႐ုပ္ရွင္ၿပီးတာနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္လုံးကုတင္ေပၚကို အျမန္ေျပးတက္ၿပီး မီးကုန္ယမ္းကုန္ လိုးျဖစ္ၾကသည္။
ဒီလိုနဲ႔ သၾကၤန္ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္ေတြၿပီးလို့ၿဖိဳးညီေက်ာင္းျပန္တက္ရေတာ့မည္။ ၿဖိဳးညီျပန္ခါနီးရက္မွာ ၿဖိဳးညီနဲ႔ မမမြန္ တစ္ေန႔လုံးလိုလိုလုပ္ျဖစ္ၾကသည္။
ထမင္းဟင္းေတာင္ မခ်က္ေတာ့ပဲ ဆိုင္ကေန ပါဆယ္ဝယ္စားသည္။
တစ္ေန႔လုံးလိုလိုႏွစ္ေယာက္လုံးအ၀တ္အစားမကပ္ၾက၊ မမမြန္ကလည္း အိမ္ထဲမွာကိုယ္လုံးတုံးနဲ႔ေနသည္။
ၿဖိဳးညီကလည္း ကိုယ္တုံးလုံးနဲ႔ ေအာက္ကအတန္ႀကီးတယမ္းယမ္းနဲ႔။
တစ္ေန႔လုံး အခ်ီေပါင္းအမ်ားႀကီးလုပ္နိုင္တဲ့ ၿဖိဳးညီကို အရမ္းသန္တာပဲလို့ မမမြန္က ေအာခ်ရတဲ့အထိပါပဲ။
ေနာက္ဆုံးျပန္ခါနီး ႏွစ္ေယာက္သားအားရေအာင္လုပ္ၿပီးလို့ ၿဖိဳးညီရင္ခြင္ထဲမွာ မမမြန္မ်က္ႏွာေလးအပ္ၿပီးအိပ္ေနသည္။
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ရဲ့ နဖူးေပၚမွာ ၀ဲက်ေနတဲ့ ဆံႏြယ္စေလးေတြကို သပ္တင္ေပးရင္း ေျပာလိုက္သည္။
''မမ.... တကယ္လို့ သင့္ေတာ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ေယာက္က လာကမ္းလွမ္းတယ္ဆိုရင္ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳပါလားဟင္...။ မိန္းမသားဆိုတာ တစ္ေယာက္ထဲေနလို့မေကာင္းဘူးမမရဲ့...။''
''အင္းပါ....၊ အဲဒါကို မမလည္းေတြးမိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မမ ငါ့ေမာင္မသိဘဲ ဘာမွမလုပ္ဘူး၊ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ဆိုရင္လည္း အဲဒီလူကိုငါ့ေမာင္နဲ႔ေပးေတြ႕ၿပီး ငါ့ေမာင္သေဘာတူမွပဲ ယူမယ္ကြာ..။''
''ဒါမွ ငါ့မမ...။'' ၿဖိဳးညီ မမမြန္ရဲ့ နဖူးေလးကို ျမတ္ျမတ္နိုးနိုးနမ္းမိသည္။
ၿဖိဳးညီ အရမ္းခ်စ္ရတဲ့ မမမြန္ကို တျခားလူတစ္ေယာက္ရင္ခြင္ထဲမွာ မျမင္ရက္သလိုလိုျဖစ္ေနသည္။
စိတ္ကူးထဲမွာ ေတြးၾကည့္တာေတာင္ ရင္ထဲမွာ ဆို့နင့္လာသလိုလိုႀကီးျဖစ္ေနရသည္။
ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းေတြဖြင့္လို့ ၿဖိဳးညီလည္း ေက်ာင္းဆက္တက္ျဖစ္သည္။
မမမြန္နဲ႔ကေတာ့ အဆက္အသြယ္မျပတ္ ၊ ညတိုင္းလိုလို ေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚမွာေတြ႕ၿပီးခ်က္ျဖစ္သည္။
ေျခာက္လေလာက္ၾကာေတာ့ မမမြန္က သူ႔ကို အြန္လိုင္းမွာေတြ႕ၿပီး လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းထားသူ တစ္ေယာက္ရွိတဲ့အေၾကာင္းေျပာလာသည္။
နာမည္က ကိုသုတလို့ဆိုသည္။ အသက္နည္းနည္းႀကီးတဲ့လူပ်ိဳႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး စီးပြားေရးလည္း အဆင္ေျပတယ္လို့ေျပာသည္။
ၿဖိဳးညီကလည္း ေတြ႕ခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ အဲဒီလူကို မမမြန္အိမ္မွာခ်ိန္းခိုင္းလိုက္သည္။
ၿဖိဳးညီလည္း မႏၲေလးကေန ရန္ကုန္ကို ညကားစီးၿပီး မမမြန္အိမ္ကိုသြားသည္။ မမမြန္ရဲ့ ခင္ပြန္းေလာင္းႀကီးကို ရင္နာနာ နဲ႔ ၾကည့္ၿပီး ဆုံးျဖတ္ေပးဖို့ျဖစ္သည္။
မနက္အေစာႀကီး မမမြန္ေနတဲ့တိုက္ခန္းကိုေရာက္ေတာ့ ခရီးပန္းလာတာနဲ႔ တစ္ေရးတေမာအိပ္လိုက္သည္။
''ေမာင္ေလး .... ထ.... ထ.....
ကိုသုတ လာၿပီ...။ ''
ၿဖိဳးညီ အိပ္ေနရာကေန ကမန္းကတန္းထၿပီး အိပ္ခန္းထဲကေန ဧည့္ခန္းရွိရာကိုေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္သည္။
''ဟာ..... မဗိုက္....''
ၿဖိဳးညီ ကိုသုတဆိုတဲ့ လူႀကီးကို ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္းေတြ႕ဖူးသလိုျဖစ္လာတာနဲ႔ေသခ်ာေတြးၾကည့္ေတာ့မွ ႀကီးမိုက္ဗိုက္ပူဆိုတဲ့ လူႀကီးျဖစ္ေနသည္။
သူနဲ႔ ႀကီးမိုက္ဗိုက္ပူ အျပင္မွာ မေတြ႕ဖူးေသးေသာ္လည္း ေဖ့ဘြတ္ေပၚမွာ မျမင္ခ်င္မွ အဆုံးျမင္ျမင္ေနရတဲ့ ဒီမ်က္ႏွာႀကီးကိုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္မိေနသည္။
ၿဖိဳးညီ အိပ္ခန္းနံရံက အေပါက္ကေန ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒီလူႀကီး မမမြန္ေဖ်ာ္တိုက္တဲ့ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း မမမြန္ကို လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းေနသည္။
မမမြန္လည္း ခဏေလးေနာ္ ဆိုၿပီး ၿဖိဳးညီအိပ္ခန္းထဲဝင္လာသည္။
အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ဘယ္လိုေနလဲဆိုၿပီး တိုးတိုးေလးေမးသည္။
ၿဖိဳးညီလည္း မဆိုးပါဘူးဆိုၿပီး ရင္နာနာနဲ႔ပဲ ေခါင္းညိမ့္ျပလိုက္ရသည္။
မမမြန္ အျပင္ကို ျပန္သြားၿပီး ကိုသုတဆိုတဲ့ လူႀကီးေျပာတာကို လက္ခံတဲ့အေနနဲ႔ ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္တာကိုေတြ႕ရသည္။
ဒီလူႀကီးက လက္ခံတယ္ဆိုတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ မမမြန္အနားကိုတိုးကပ္ၿပီး မမမြန္ကို ဆြဲဖက္သည္။
ၿပီးေတာ့ မမမြန္ရဲ့ ႏွုတ္ခမ္းေလးေတြကို နမ္းသည္။ လက္ေတြကလည္း မမမြန္ ကိုယ္လုံးေပၚမွာ တရြရြနဲ႔ ေျပးလႊားၿပီးပြတ္သတ္ေနသည္။
ၿဖိဳးညီ ဒီျမင္ကြင္းကို မျမင္ခ်င္ေပမဲ့ ဘယ္လိုေၾကာင့္မွန္းမသိ ၊ မ်က္လုံးအစုံကို လႊဲဖယ္လို့မရပဲ ဆက္ၿပီးၾကည့္ေနမိသည္။
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကိုသုတရဲ့လက္ေတြက မမမြန္ ရင္အစုံေပၚမွာအုပ္ကိုင္ၿပီး ဆုတ္နယ္ေနသည္။
တေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ မမမြန္ရဲ့ အက်ီၾကယ္သီးေတြကို ျဖဳတ္ၿပီးေပၚလာတဲ့ ရင္သားအစုံကိုေဘာ္လီေပၚကေန ကိုင္သည္။
ၿပီးေနာက္ မမမြန္ရဲ့ေဘာ္လီကိုခၽြတ္ၿပီး ေပၚလာတဲ့ နို့အုံေဖြးေဖြးကို စို့သည္။
မမမြန္လည္း ေခါင္းကို အေပၚေမာ့ၿပီး မ်က္လုံးေလးေမွးေနသည္။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ၿဖိဳးညီေခ်ာင္းၾကည့္တဲ့ အေပါက္ရွိရာကိုလွည့္လွည့္ၾကည့္သည္။
ၿဖိဳးညီနဲ႔ မမမြန္နဲ႔ မ်က္လုံးခ်င္းဆုံသြားတဲ့အခါတိုင္း မမမြန္ရဲ့ မ်က္ဝန္းေတြထဲမွာ သူ႔ကိုအားနာတဲ့အၾကည့္ေတြပါတယ္ဆိုတာကို ေတြ႕ရသည္။
တေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ ကိုသုတရဲ့လက္ေတြက မမမြန္ရဲ့ ထဘီေလးကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္ေတာ့သည္။
မမမြန္ရဲ့ ေပါင္သားေဖြးေဖြးနဲ႔ ေပါင္ၾကားထဲက အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးကေပၚလာသည္။
ကိုသုတ သူ႔ပုဆိုးကို ခပ္သြက္သြက္ဆြဲခၽြတ္ၿပီး မမမြန္ရဲ့ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို အသာျဖဲကားၿပီး သူ႔ရဲ့ ညိဳညိဳတုတ္တုတ္ အတန္ႀကီးကိုထိုးထည့္လိုက္ေတာ့သည္။
ၿဖိဳးညီ တစ္ေယာက္ ကိုသုတရဲ့ အတန္ညိဳတုတ္တုတ္ႀကီး မမမြန္ရဲ့ အဖုတ္ေလးထဲမွာ တႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔ ၀င္ထြက္ေနတာကိုၾကည့္ရင္း တစ္ဖက္ကလည္း ႏွေျမာေနမိသလို တစ္ဖက္ကလည္း လိင္စိတ္ေတြထႂကြေနေတာ့သည္။
ဆိုဖာေပၚမွာ မမမြန္ကို ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေအာင္ တဖြတ္ဖြတ္နဲ႔လိုးၿပီး ကိုသုတၿပီးသြားသည္။
တေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သားအ၀တ္အစားေတြျပန္ဝတ္ စကားနည္းနည္းပါးပါးေျပာၿပီး ကိုသုတျပန္သြားသည္။
ကိုသုတျပန္ၿပီးၿပီးခ်င္းပဲ ၿဖိဳးညီ အိပ္ခန္းထဲကေနထြက္ၿပီး မမမြန္ဆီကို သြားလိုက္သည္။
ၿဖိဳးညီကိုေတြ႕ေတာ့ မမမြန္ ၿဖိဳးညီကိုၾကည့္ရင္းမ်က္ရည္ေတြဝဲလာသည္။
သူ႔ေမာင္ေလးေရွ႕မွာ တစိမ္းေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ႔ ကာမဆက္ဆံလိုက္တာကို ရွက္တာပဲလား၊ ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္လိုေရာ ခ်စ္သူလိုပါခ်စ္တဲ့ ၿဖိဳးညီေရွ႕မွာ ဒီလိုလုပ္ရပ္ လုပ္မိတာကို ၀မ္းနည္းတာလားဆိုတာကိုေတာ့ မမမြန္ကိုယ္တိုင္ပဲသိပါလိမ့္မည္။
မမမြန္ရဲ့ကိုယ္လုံးေလးကို ၿဖိဳးညီအသာေပြ႕ဖက္လိုက္သည္။ ၿဖိဳးညီရင္ခြင္ထဲေရာက္မွ မမမြန္တစ္ေယာက္ ရွိုက္ႀကီးတငင္ ငိုေတာ့သည္။
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ရဲ့ေမးေလးကို လက္နဲ႔ အသာေမာ့ရင္း မမမြန္ရဲ့ႏွုတ္ခမ္းေလးကိုနမ္းလိုက္သည္။
ၿဖိဳးညီ တစ္ေယာက္ ကိုသုတနဲ႔ မမမြန္တို့ ကာမစပ္ယွက္ေနတာကိုေခ်ာင္းၾကည့္ေနကတည္းက စိတ္ေတြထႂကြခဲ့သည္။
အခုလို မမမြန္နဲ႔ ႏွုတ္ခမ္းခ်င္းနမ္းမိတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ စိတ္ကို ထိန္းထားလို့မရေတာ့..။
မမမြန္ရဲ့ ထမိန္ေလးကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္သလို သူဝတ္ထားတဲ့ ပုဆိုးကိုလဲ ေျခေထာက္နဲ႔ညႇပ္ၿပီး ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။
ထမိန္ကၽြတ္သြားလို့ ေအာက္ပိုင္းမွာ ဗလာဟင္းလင္းနဲ႔ ဖင္ေျပာင္ေလးျဖစ္သြားတဲ့ မမမြန္ကို ခ်ီမၿပီး အိပ္ခန္းထဲက ကုတင္ေပၚကို ေခၚလာခဲ့သည္။
ကုတင္ေပၚမွာ မမမြန္ကို ပက္လက္ေလးထားလိုက္ၿပီး ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို လက္နဲ႔ျဖဲကားလိုက္ၿပီး ေပါင္ၾကားထဲမွာေပၚလာတဲ့ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးထဲကို ထိုးသြင္းဖို့ ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္သူ႔ အတန္ႀကီးနဲ႔ ေတ့ေနဆဲ မမမြန္က....
''ကိုၿဖိဳး..... ခဏေနဦးကြာ... ဟိုတစ္ေယာက္အရည္ေတြနဲ႔... မမြန္ ေရသြားေဆးလိုက္ဦးမယ္။''
''မေအာင့္နိုင္ေတာ့ဘူးမရာ.... ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေတာ့မယ္...။ ''
ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္ ေဆးမိေနသူတစ္ေယာက္လို ဗလုံးဗေထြးေျပာရင္း ပထမတစ္ေယာက္လုပ္ထားလို့ သုတ္ရည္ျဖဴျဖဴေတြေပက်ံေနတဲ့ အဖုတ္ဝမွာ သူ႔အတန္ကိုေတ့ၿပီးထိုးထည့္လိုက္သည္။
ကိုသုတရဲ့ သုတ္ရည္ေတြနဲ႔ ေခ်ာေမြ႕ေနတဲ့ မမမြန္ရဲ့ အဖုတ္ႀကီးက အရမ္းႀကီးတင္းၾကပ္မေနေပမဲ့ မမမြန္နဲ႔ လေပါင္းမ်ားစြာခြဲထားရတဲ့ ၿဖိဳးညီအတြက္ေတာ့ လုပ္လို့ေကာင္းလွသည္။
ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္ ၀မ္းနည္းစိတ္နဲ႔လိင္စိတ္ ေပါင္းစပ္ၿပီး မမမြန္ရဲ့ အဖုတ္ကိုသာ အေပၚကေန နာနာဖိၿပီးေဆာင့္ေဆာင့္လိုးေနမိသည္။
မမမြန္ကေတာ့ ၿဖိဳးညီလုပ္သမၽွ ..... တအီးအီးနဲ႔ ၿငီးျငဴရင္းေအာက္ကေန႔ ေကာ့ေကာ့တင္ေပးရွာသည္။
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ရဲ့ ရင္သားထြားထြားေတြကို လက္နဲ႔ညႇစ္ရင္း တေဖာင္းေဖာင္းျမည္ေအာင္ ေဆာင့္ -ိုးၿပီး မမမြန္အဖုတ္ထဲမွာ သုတ္ရည္ေတြပန္းထုတ္ရင္းတစ္ခ်ီၿပီးသြားေတာ့သည္။
ၿဖိဳးညီ တစ္ေန႔လုံးလိုလို မမမြန္နဲ႔ သုံးေလးခ်ီထက္မနည္း လုပ္ၿပီး ျပန္လာခဲ့သည္။
………………………………………………
တစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ မမမြန္ဆီက ဖုန္းဝင္လာသည္။
ကိုသုတနဲ႔ လက္ထပ္ေတာ့မည္။ ၿဖိဳးညီကိုလည္းလာေစခ်င္သည္တဲ့...။
ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္ မမမြန္ဆီ ကိုသြားရျပန္သည္။
ၿဖိဳးညီ မဂၤလာေဆာင္မတိုင္ခင္ ေရွ႕တစ္ရက္မွာ မမမြန္ဆီေရာက္သြားသည္။
ၿဖိဳးညီရဲ့ အေဒၚတို့လင္မယား... မမမြန္ရဲ့ အေဖနဲ႔အေမလည္းေရာက္ေနၾကၿပီ။
ၿဖိဳးညီနဲ႔ မမမြန္ ေမာင္ႏွမႏွစ္ဦးသားကားတစ္စီးနဲ႔ ၿမိဳ့ထဲမွာ ဖိတ္စာေတြေလ်ာက္ေဝၾကသည္။
ဖိတ္စာေတြေဝၿပီး အျပန္လမ္းမွာ ၿဖိဳးညီ တစ္ေယာက္ကားေမာင္းရင္းနဲ႔ မမမြန္ကိုေမးမိသည္။
''မမ....ကၽြန္ေနာ္မရွိတုန္း ဟိုတစ္ေယာက္နဲ႔ထပ္ၿပီး ျဖစ္ေသးလားဟင္....။''
မမမြန္ ျပတင္းေပါက္ကေန အျပင္ဘက္ကို အဓိပၸာယ္မဲ့စြာ ေငးၾကည့္ေနသည္။
တေအာင့္ေလာက္ၾကာမွ..... ၿဖိဳးညီရဲ့ အေမးကို မမမြန္ျပန္ေျဖသည္။
''မလုပ္ျဖစ္ပါဘူးကြာ....၊ မမြန္ ထပ္မျဖစ္ေအာင္ ေရွာင္ပါတယ္။ အဲဒီေန႔က ကိစၥအတြက္လည္း ငါ့ေမာင္ကို
အရမ္းအားနာတယ္၊ ေတာင္းပန္တယ္ေနာ္...၊ ေမာင္ေလး...။''
''ရပါတယ္မမြန္ရယ္၊ ဒါေပမဲ့ လက္မထပ္ခင္ မမြန္ကို တစ္ခါေလာက္ ခ်စ္ခ်င္ေသးတယ္။ ခြင့္ျပဳပါလားဟင္...။''
''မေတာ္ပါဘူးငါ့ေမာင္ရယ္...၊ မမြန္က မနက္ျဖန္ မဂၤလာေဆာင္ရေတာ့မွာကိုကြာ...။''
''ဒီတစ္ခါေနာက္ဆုံးပါပဲ မမရယ္....၊ ခြင့္ျပဳပါေနာ္....။''
ေမာင္ေလး ၿဖိဳးညီရဲ့ သနားစရာေတာင္းဆိုသံကိုၾကားေတာ့ မြန္မြန္ စိတ္ေတြတင္းမထားနိုင္ေတာ့..
ခပ္ေလးေလးပဲ အင္းလို့ေျပာၿပီး ေခါင္းကိုငုံ႔ထားလိုက္ေတာ့သည္။
မမမြန္ဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္ရတာနဲ႔ ၿဖိဳးညီ အနီးဆုံး ဟိုတယ္တစ္ခုကို ၀င္ၿပီး အခန္းယူလိုက္သည္။
အခန္းထဲေရာက္တာနဲ႔ မမမြန္နဲ႔ ၿဖိဳးညီ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ေျပာစရာေတာင္မလိုဘဲ အ၀တ္အစားေတြကို ခၽြတ္ခြာၾကသည္။
ႏွစ္ေယာက္လုံး ၀တ္လစ္စလစ္နဲ႔ မိေမြးတိုင္းဖေမြးတိုင္းျဖစ္သြားၾကေလၿပီ။
ႏွစ္ဦးသားခႏၶာကိုယ္ခ်င္း ပူးကပ္သြားၾကသည္။ မမမြန္ရဲ့လက္ေတြကၿဖိဳးညီ ကိုယ္လုံးကို တရြရြနဲ႔ ပြတ္သပ္ေနသလို ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္ သူနဲ႔ ခြဲရေတာ့မဲ့ မမမြန္ကို လြတ္ထြက္သြားမွာစိုးတဲ့အလား တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဖက္ထားမိသည္။
ၿပီးတာနဲ႔ မမမြန္ရဲ့ေပါင္ၾကားထဲမွာေနရာယူၿပီး မမမြန္ရဲ့ အဖုတ္လွလွႀကီးကိုေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ အားရပါးရလ်က္ေပးလိုက္သည္။
မမမြန္တစ္ေယာက္ ေကာ့ပ်ံၿပီး ကိစၥၿပီးသြားတဲ့ အထိေအာင္ပါပဲ။
မမမြန္ကလည္း ၿဖိဳးညီရဲ့အတန္ထြားထြားႀကီးကို အနမ္းေတြေပးသလို ႏွုတ္ခမ္းလွလွေလးနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းပုေလြေပးသည္။
မမမြန္အားရေအာင္ စုတ္ၿပီးတာနဲ႔ မမမြန္ရဲ့ တင္သားကားကားေတြကိုၾကည့္ရင္း ၿဖိဳးညီ ေလးဘက္ေထာက္အေနအထားနဲ႔ မမမြန္ကို လုပ္သည္။
မမမြန္ရဲ့ အဖုတ္စီးစီးေလးထဲမွာ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ အ၀င္အထြက္လုပ္ေနတဲ့ ညီေတာ္ေမာင္ေပၚမွာ ၿဖိဳးညီစိတ္ကို ႏွစ္ထားလိုက္ၿပီးျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္လုပ္သည္။
''အား.... ေကာင္းတယ္...၊ ကိုၿဖိဳး.... နာနာေလး ေဆာင့္...''
မမမြန္ဆီက မပြင့္တပြင့္ ေတာင္းဆိုတဲ့ အသံကိုၾကားရေတာ့ ၿဖိဳးညီ ေဆာင့္ -ိုး ေနတဲ့ အရွိန္ကို ျမႇင့္တင္ၿပီး တဖန္းဖန္းျမည္ေအာင္ ေဆာင့္ေတာ့သည္။
မမမြန္ရဲ့ အဖုတ္အတြင္းအသားေလးေတြရဲ့ ညႇစ္အားေအာက္မွ ၿဖိဳးညီၾကာၾကာေတာင့္ခံမထားနိုင္ေတာ့ပါ။
ေနာက္ထပ္အခ်က္ငါးဆယ္ေလာက္ ေဆာင့္အၿပီးမွာပဲ လိင္တန္တစ္ေခ်ာင္းလုံးပြလာသလိုခံစားရၿပီး ၿဖိဳးညီအတန္ကို အဖုတ္အဆုံးထိထိုးထည့္ၿပီး ျပန္မထုတ္ေတာ့ပဲ အရည္ေတြကို ပန္းထုတ္မိေတာ့သည္။
အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေအာင္ မမမြန္ရဲ့ အဖုတ္ထဲမွာ စိမ္ထားၿပီးေတာ့ အနည္းငယ္ေပ်ာ့သြားတဲ့ ညီေတာ္ေမာင္ကို အဖုတ္ထဲကေနျပန္ၿပီး ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။
ၿပီးေတာ့ မမမြန္ရဲ့ မ်က္ႏွာနားကို တေရြ႕ေရြ႕တိုးကပ္သြားရင္း အရည္ေတြနဲ႔ ေျပာင္လက္ၿပီးေခ်ာေမြ႕ေနတဲ့ညီေတာ္ေမာင္ကို မမမြန္ပါးစပ္နဲ႔ေတ့ေပးရင္း ေျပာလိုက္သည္။
''မမ... စုတ္ေပးဦး...။''
''အရည္ေတြနဲ႔ မစုတ္ခ်င္ဘူးကြာ...။''
အာ....။ ၿဖိဳးညီ တစ္ခ်က္ညည္းရင္း မ်က္ေမွာင္ၾကဳပ္ျပလိုက္ေတာ့ မမမြန္ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေခါင္းကို အသာႂကြ ပါးစပ္ဟၿပီး ၿဖိဳးညီရဲ့ -ီးကို စုတ္လိုက္သည္။
မမမြန္တစ္ေယာက္ ၿဖိဳးညီ မ်က္ႏွာမညိဳရေအာင္ အလိုလိုက္တာျဖစ္သည္။
ၿဖိဳးညီရဲ့ အတန္မွာေပပြေနတာေတြအကုန္ေျပာင္စင္ေအာင္ စုတ္ေပးလို့အၿပီးမွာပဲ ၿဖိဳးညီရဲ့ လိင္တန္ကျပန္ၿပီး နိုးႂကြလာေတာ့သည္။
''အာ..... ေတာင္လာၿပီ။ ေတာ္ေတာ္သန္တဲ့ ငါ့ေမာင္....။''
''မမ နဲ႔ တူလို့ေလ...။ အဟီး....''
''အာ.... ကိုယ့္အမကိုယ္ျပန္ၿပီး သိကၡာခ်ေနတယ္....။''
''ခိခိ... ဟုတ္ပါဘူး....။ မမ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဟိုဟာ ေပးလုပ္ပါလားဟင္...။''
''အင္.... ဘယ္အ၀ွာလဲ...။ ကိုၿဖိဳး မဟုတ္တ႐ုတ္ေတြ မစမ္းနဲ႔ေနာ္... မမြန္မႀကိဳက္ဘူး...။ မမြန္တစ္ခါမွ မလုပ္ဖူးဘူး။''
''အာ... မမြန္ကလည္းကြာ...။ ေနာက္ဆုံးလက္ေဆာင္အေနနဲ႔ ကိုယ္ခ်စ္ရတဲ့ ေမာင္ေလးကိုေပးသြားပါေနာ္...။''
ၿဖိဳးညီရဲ့ စကားအဆုံးမွာ မမမြန္တစ္ခ်က္ေတြေဝသြားၿပီး ရီေဝတဲ့မ်က္ဝန္းအစုံနဲ႔ ၿဖိဳးညီကို စိုက္ၾကည့္ေနသည္။
ၿပီးမွ....
မမမြန္ ဇိုးဇိုးဇတ္ဇတ္နဲ႔ အိပ္ေနရာကေန ကုန္းထၿပီး ကုတင္ေပၚမွာေလးဘက္ေထာက္ေပးသည္။
ေလးဘက္ေထာက္ေပးထားလို့ ေနာက္ကို ေကာ့ၿပီး အယ္ေနတဲ့ မမမြန္ရဲ့ တင္ဆုံႀကီးေတြေနာက္မွာ ၿဖိဳးညီေနရာယူလိုက္ၿပီး တင္သားႏွစ္ျခမ္းၾကားက ခေရပြင့္နီညိဳညိဳေလးကို မက္မက္ေမာေမာၾကည့္ေနမိသည္။
ခေရေလးကိုဖြင့္ဖို့ libricant မရွိ။ ဒါေပမဲ့ သဘာဝကေပးထားတဲ့ ေခ်ာဆီကိုပဲသုံးရေပေတာ့မည္။
မမမြန္ရဲ့ အဖုတ္ဝကေန စီးက်ေနတဲ့ အရည္ေလးေတြကို လက္နဲ႔သိမ္းၾကဳံးယူၿပီး ဖင္ေပါက္ေလးဆီကိုပို့လိုက္သည္။
ၿပီးေတာ့ ၿဖိဳးညီ လက္ကို တံေတြးအနည္းငယ္ဆြတ္လိုက္ၿပီး မမမြန္ရဲ့ ဖင္ဝေလးကို ေခ်ာေမြ႕သြားေအာင္ လက္နဲ႔ အသြင္းအထုတ္လုပ္လိုက္သည္။
အတန္ၾကာေအာင္ လက္ညိဳးနဲ႔ အသြင္းအထုတ္လုပ္ၿပီးလို့ ေခ်ာေမြ႕သြားၿပီဆိုမွ ညီေတာ္ေမာင္ကို မမမြန္ရဲ့ ဖင္ေပါက္ေလးနဲ႔ေတ့ထားလိုက္သည္။
''မမြန္.... စိတ္ကို ေလၽွာ့ထားေနာ္...။ ဖင္ဝကို ၾကဳံ႕မထားနဲ႔...။ ''
မမမြန္ကို ေျပာၿပီးတာနဲ႔ ဖင္ဝေလးမွာ ေတ့ထားတဲ့ သူ႔အတန္ကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထိုးထည့္လိုက္သည္။
အရည္ေတြနဲ႔ေခ်ာေမြ႕ေနတာေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ေလးတင္းၾကပ္ေနေပမဲ့ သြင္းလို့ရသည္။
ၿဖိဳးညီ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အခ်ိန္ယူၿပီး ညီေတာ္ေမာင္ကို မမမြန္ ခေရပြင့္ေလးထဲ တရစ္ခ်င္းစီထိုးသြင္းလိုက္ေတာ့သည္။
မမမြန္ ဆီက အာ့.... ခနဲ ေအာ္သံၾကားရၿပီး ေခါင္းအုံးေပၚမွာ မ်က္ႏွာအပ္ၿပီး ေခါင္းအုံးကို လက္နဲ႔ညႇစ္ထားသည္။
''မမ... နာလား....၊ ရရဲ့လား....။''
မမမြန္ ဘာမွ ျပန္မေျပာပဲ လက္ကို အသာေျမႇာက္ၿပီး ဆက္လုပ္ဆိုတဲ့သေဘာနဲ႔ လုပ္ျပသည္။
ၿဖိဳးညီလည္း မမမြန္ဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္ရတာနဲ႔ တစ္ဝက္ေလာက္ဝင္ေနၿပီးတဲ့ ညီေတာ္ေမာင္ကို အသြင္းအထုတ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလုပ္ေတာ့သည္။
တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ၿဖိဳးညီ အတန္ႀကီးက မမမြန္ ဖင္ေပါက္ေလးထဲကို တစ္ေခ်ာင္းလုံးဝင္သြားေခ်ၿပီ။
ၿဖိဳးညီ တစ္ခ်က္ခ်င္းပဲ အသြင္းအထုတ္လုပ္ရင္း အခ်က္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္လုပ္ၿပီးေတာ့ မမမြန္ဆီက တရွီးရွီး ညည္းသံနဲ႔ အတူ တင္ဆုံႀကီးကို ေကာ့ေကာ့တင္ေပးလာသည္။
''မမြန္ ... ေကာင္းလား...၊ နာေသးလား....။''
''အင္း..... နာလည္းနာတယ္ေကာင္းလည္းေကာင္းတယ္....။ လုပ္ပါေတာ့... ျမန္ျမန္ေလး....။''
ၿဖိဳးညီ မမမြန္ရဲ့ တင္ပါးနဲ႔ ဆီးခုံတဖြတ္ဖြတ္ျမည္ေအာင္ ေဆာင့္ၿပီး လုပ္မိေတာ့သည္။ မမမြန္လည္းေကာင္းလာၿပီမဟုတ္ပါလား။
မမမြန္ရဲ့ စအိုႂကြက္သားေလးက ၿဖိဳးညီ လိင္တန္ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဆြဲညႇစ္ထားတာမို့ ၿဖိဳးညီတစ္ေယာက္ကိစၥမၿပီးေအာင္ မနဲပင္ထိန္းထားရသည္။
မမမြန္ကိုလည္း ပိုၿပီးေကာင္းသြားေအာင္ လက္တစ္ဖက္နဲ႔ မမမြန္ရဲ့ အစိေလးကို ကလိေပးလိုက္သည္။
ခေရပြင့္ေလးထဲ တစြပ္စြပ္နဲ႔ ၀င္ထြက္ေနတဲ့ ေဆာင့္ခ်က္ကိုေတာ့ မရပ္....။
တေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ မမမြန္တစ္ေယာက္ တအားအား.. နဲ႔ ေအာ္ရင္း တင္ပါးအစုံတို့ တုန္တက္ၿပီး ၿငိမ္သြားသည္။
ၿဖိဳးညီလည္း စိတ္ကိုတင္းမထားေတာ့ပဲ ညီေတာ္ေမာင္ရဲ့ ကြမ္းသီးေခါင္းေလးကို ရွုံ႔ပြရွုံ႔ပြနဲ႔ ညႇစ္ေပးေနတဲ့ မမမြန္ရဲ့ တင္းၾကပ္လွတဲ့ စအိုႂကြက္သားေလးေတြညႇစ္တာကို အားပါးရခံစားရင္း သုတ္ရည္ေတြကို ဖင္နဲ႔အျပည့္ပန္းထုတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။
...…...…...…...…...…...…...…...…...…
ဆီဒိုးနားဟိုတယ္.... မင္းတုန္းခန္းမတြင္ မဂၤလာပြဲတစ္ခု က်င္းပေနသည္။
ၿဖိဳးညီ မမမြန္မဂၤလာေဆာင္မွာ သတို့သားအရံလုပ္သည္။
မမမြန္လည္း တစ္ဝိုင္းၿပီးတစ္ဝိုင္း ဧည့္သည္ေတြကို လိုက္လံႏွုတ္ဆက္ေနသည္။
ႏွစ္ဦးသား မ်က္လုံးခ်င္းမဆုံမိေအာင္ အတတ္နိုင္ဆုံး ေရွာင္ေနၾကသည္။
မျဖစ္သင့္တာေတြဆက္မျဖစ္ေအာင္ ႏွစ္ဦးသားေစာင့္ထိန္းရမည္မဟုတ္ပါလား။
ဒီေန႔မဂၤလာအခမ္းအနားရဲ့ သတို့သမီးကို သတို့သားအရံက မဂၤလာပြဲမတိုင္ခင္တစ္ရက္တြင္ ေရွ႕ေရာေနာက္ပါဖြင့္ခဲ့သည္ဆိုသည္ကိုေတာ့ ကာယကံရွင္ႏွစ္ဦးမွတစ္ပါး.....
____________________________
The End…
