သူမရဲ့ ႏုညံ့တဲ့ အသားအေရနဲ႔ မစိုစေလာက္အနည္းငယ္ဝေနတယ္လို့ ေျပာလို့ရတ့ ဲ ခႏၶာကိုအလွပိုင္ရွင္မိန္းမတေယာက္ေပါ့..။၁၅ေပါင္ခန္႔ ဝိတ္ခ်ထားၿပီးေဘာ္လ္ဒီကိုျပန္ထိန္းထားတာ မၾကာေသးပါဘူး။ ေမဇင္တေယာက္အေတာ္ေလးႀကိဳးစားလိုက္ရတာေပါ့။ မိန္းမတစ္ေယာက္ အတြက္ ဝိတ္ ၁ေပါင္ခ်ဖို့ဆိုတာ တကယ္ကိုမလြဲတဲ့ ကိစၥပဲေလ…ေယာက်ာ္းလုပ္သူ ကိုေအာင္မင္းကေတာ့ ေမဇင့္ကို လိုက္လို့ မယွဥ္နိုင္ေတာ့ဘူး …အရမ္း၀လာေတာ့ဘယ္ေလာက္လုပ္လုပ္ သိပ္မထိေရာက္သလို ျဖစ္ေနေရာကိုေအာင္မင္းဆိုတဲ့လူကအစားအေသာက္ကလဲက်ဴးတာကိုေပါင္၂၀၀ေလာက္ ခႏၶာကို အေလးခ်ိန္ရွိတဲ့ တကယ္ ၀က္ႀကီးပါ။ ဒါေပမဲ့ ေမဇင္ ကိုေအာင္မင္းကို ခ်စ္ေနဆဲပါ ကိုေအာင္မင္းကလဲ ေမဇင့္ကိုခ်စ္ေနဆဲပါပဲ..တေယာက္ကိုေယာက္ေတာ့ သစၥာလုံး၀ မပ်က္ဖူးေသးတဲ့ တကယ္သာယာတဲ့အိမ္ေထာင္ေရးကိုပိုင္ဆိုင္တဲ့လင္မယားႏွစ္ေယာက္ေပါ့အားကစားပုံမွန္လုပ္တဲ့ မေမဇင္ကေတာ့တေန႔တျခား ေသြးသားလည္ပတ္မွုေတြေကာင္း… ေနလို့ထိုင္လို့ေကာင္း နဲ႔ မိမိကိုကိုယ္ယုံၾကည္မွုေတြရွိၿပီးကို့ကိုအပ်ိဳေလးတေယာက္လို သြက္လက္မွုေတြ ခံစားလာရတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ။ ကိုေအာင္မင္းတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ ပို၀သထက္ျဝပီး အလုပ္တဖက္ နဲ႔ ေငြေနာက္ပဲလိုက္ေနေတာ့ ဖိအားေတြမ်ားလာတယ္….…ေနာက္အေရးႀကီးဆုံးတခုက သူ႔ဇနီးေခ်ာေလးအေပၚ လိင္ကိစၥမွာ ဆႏၵျပည့္ဝေအာင္ မလုပ္ေပးနိုင္တဲ့အတကြ္ သူ႔ကိုသူ ေနာင္တလရဲ ေနေလရဲ့..ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္ေလး ကိုေအာင္မင္းခမ်ာသူ႔ကိုသူေတာင္အနိုင္နိုင္ပါ …စဥ္းစားၾကည့္ပါ မိန္းမဆိုတာမ်ိဳးကလဲ လင္ေယာက်ာ္းလုပ္တဲ့ လူကိုဘယ္ေလာက္ခ်စ္ခ်စ္ ဒီလို လိင္မွုကိစၥမွာ ျဖည့္စြမ္းေပးနိုင္ျခင္းမရွိတဲ့ ေယာက်ာ္းတေယာက္ကိုဘယ္အတိုင္းအတာထိစိတ္ရွည္ ေပးနိုင္မလဲ ဆိုတာကိုပါ။ ေမဇင္ခမ်ာ လိုေနတဲ့ ဆႏၵမီးႀကီးကိုမၿငိမ္းသတ္နိုင္ျဖစ္ၿပီးအရမ္းကို စိတ္ဒုကၡေတြ ေရာက္ေနရွာေတာ့တယ္။
ဒါကလဲ ေမဇင့္လိုမိန္းမတေယာက္ထဲ မဟုတ္ပါဘူး …အခုေခတ္ စီးပြားေရးဆိုတာကလဲ ကိုမွအၿပိဳင္ မက်ဲနိုင္လ်င္အျမတ္အစြန္းဆိုတာကို့အတြက္ က်န္ဖို့မ မရွိတာ …လူတိုင္ ဒီလိုပဲ ေငြေနာက္ကိုလိုက္ေနရတာဘဲ..မလိုက္နိုင္ရင္ေတာ့ ဒီလိုေခတ္ႀကီးထဲ အစစအရာရာ ျပည့္စုံတယ္လို့ရွိမွာမဟုတ္ဘူးေလ.။လူေတြက ေရာင့္ရဲတင့္တိမ္နိုင္ျခင္းကိုမရွိေတာ့ပါဘူး …ကိုအပါအ၀င္ေပါ့…ဟီဟီဒါေပမဲ့ မိသားစုအတကြ္လဲ အခ်ိန္ေတာ့ ေပးက်ရမယ္ေလး။ ဒီလိုနဲ႔အတူတူေနလာတာႏွစ္ေတြလဲၾကာပါၿပီ….ကိုေအာင္မင္းဟာ ကုမၼဏီပိုင္သူေဌးပါတေန႔လုံး ကုမၼဏီ႐ုံးခန္းထဲထိုင္ၿပီး ညေန မွအိမ္ကိုျပန္ပါတယ္….မေမဇင္ ကေတာ့သူမသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရ့ ဲ ၅ႏွစ္အရယြ္ ကေလးငယ္တဦးကိုထိန္းၿပီး အိမ္မွာပဲလုပ္စရာရွိသည္မ်ားကိုလုပ္ရင္းေန႔ရက္ေတကြ ို ျဖတ္တန္းေနတ့သဲ ူပါ။ေနာက္ၿပီး စာေရးဆရာမ တေယာက္ျဖစ္ဖို့လဲအိမ္မက္ထားသူေပါ့…ကစ္ကစ္ကို သူ႔သားေလးတေယာက္လိုျပဳစုလို့ ကစ္ကစ္အိပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာစာအုပ္ဖတ္.ေခြထိုင္ၾကည့္ကေလးကိုသူ႔အေဖအရင္းကယူထားတဲ့…..အခ်ိန္ေတြဆိုရင္ေတာ့..ေရွာ့ပင္ထြက္..အလွျပင္ဆိုင္သြား..ဒါေတြလုပ္ရင္းနဲ႔ပဲ ကိုေအာင္မင္းကသူ႔မိန္းမကိုလိုေလသင္းမရွိေအာင္ထားတာေပါ့။ သူမ်ားကေလးကို ထိန္းေပးရတာကလဲေမဇင္အတြက္ျပသနာမဟုတ္ပါဘူး…ဘာလို့ဆို ေမဇင္တို့ လင္မယား ကေလးမရဘူးေလ ေမဇင္ပဲလိုတာလား ကိုေအာင္မင္းပဲ ခၽြတ္ရႊန္းေနတာလာ မေျပာတတ္…ဒါေပမဲ့လင္မယားသက္တန္း၅ႏွစ္၆ႏွစ္အတငြ္း ေမဇင္ ကို၀န္လုံး၀မရခ့ဖဲ ူးဘူး…ကစ္ကစ္ေလးကလဲ တျခားသူကေလးေတာ့ မဟတု္ပါဘူးသူငယ္ငယ္ကေနတကၠသလို္ေရာက္တ့အဲ ထိ ေဘာ္ေဘာ္ႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္သလိုအခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းၾလဲဖစ္တဲ့တင္ေထြးငယ္ရ့ကဲ ေလးပါ။တင္ေထြးငယ္ဟာဒီကေလးေမြးၿပီး၂ႏွစ္ေလာက္ပဲရိ္ွအုံးမယ္ရင္သားကင္ဆာနဲ႔ ဆုံးပါးသြာ းရွာတယ္။ ကစ္ကစ္ကိုသူတို့လင္မယားေမြးစားဖို့ ဖေအျဖစ္သူ ကိုၿငိမ္း၀င္းကိုေျပာၾကည့္ဖူးပါတယ္…ဒါေမမ့ ဲ ကို ၿငိမ္း၀င္းလုံး၀ လက္မခံပါဘူး။ ဒီကေလးမွာ တင္ေထြးငယ္ရဲ့အေင့အြ သက္ေတ ြ အမ်ားႀကီးပါေနတယ္ေတာ့ကာကၽြန္ေတာ့ကေလးကို အေမြစားအေမြခံအပိုင္ေမြးစားခိုင္းဖို့ဆိုတာလုံး၀မျဖစ္နိုင္ဘူးဆိုတဲ့ အေျဖကို ပဲသူတို့ရပါတယ္ ။
ဒါကလဲဟုတ္တယ္ကစ္ကစ္ရ့မဲ ်က္ႏွာေပါက္ အသားအေရဟာမတင္ေထြးငယ္နဲ႔ တေထရာထဲရယ္ …ကိုၿငိမ္း၀င္းဆိုတဲ့လူကမိန္းမကိုအလႏြ္ခ်စ္တတ္တ့လဲ ူပါ။ ေျပာတာေျပာတာပါ ဒီကေလးက မေမဇင္တို့အိမ္မွာပဲ ၁၂လလုံး ေန႔တိုင္အျမရဲ ွိေနတာပ…ဲ ကေလးအေဖျဖစ္တဲ့ ကိုၿငိမ္း၀င္း တေယာက္ တင္ေထြးၾကည္ဆုံးသြားကတဲ့ကအရက္ေတြအလြန္အကၽြံေသာက္ၿပီး အရက္သမားလုံးလုံးျဖစ္လို့ေနေလရဲ့ ။ မိန္းမကို အလြန္ခ်စ္တဲ့လူဆိုေတာ့လဲ တသက္လုံးဆုံးရွုံးလိုက္ရၿပီဆိုတဲ့ အသိႀကီးကို ကိုၿငိမ္း၀င္တေယာက္ မခံစားနိုင္ခဲ့ဘူး။ဒီလိုေတြျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာသြားေတာ့ ..ကို့ကိုယ္ကို ျပန္အေရာင္တင္ဖို့လိုတယ္ဆိုတာကိုစဥ္းစာမိသြားခ့တဲ ယ္ ..လူေကာင္းျပန္ျဖစ္ခ်င္လာတာကလဲ သူ႔သမီးေလးကစ္ကစ္ေၾကာင့္လို့ ေျပာရမွာပဲ။ဟုတ္တယ္ေလး သူ႔မွာသမီးေလးတစ္ေယာက္ရွိေသးတဲ့ဟာ…သူမကိုျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရမယ္..လူအမ်ားၾကားမွာ ကို့သမီးလူရာ၀င္ အဆင့္အတန္းရွိေအာင္ ထားဖို့ဆိုရင္ ဒီပုံဆံနဲ႔သူ႔သမီးကိုအမ်ားက့ရဲ ဲ့မွာေပါ့။ သူ႔ဒီလိုစိတ္ဓာတ္က်ပုံမ်ိဳးနဲ႔ ..ဘယ္လလို ုပ္ဒါေတြလုပ္နိုင္မလဲ။ ကိုၿငိမ္း၀င္အရက္အလြန္အကၽြံေသာက္ၿပီး ေပေတေနလို့ သူ႔စီးပြားေရးကိုေတာ့ မထိခိုက္ခဲ့ပါဘူး။ကိုၿငိမ္း၀င္ဟာအေတာ္ေလးခ်မ္းသာတ့ ဲ မိသားစုမွ ေပါက္ဖြားလာတဲ့ သူေဌးသားေပါ့ ။ သူဒီလို့ အခ်ိန္ေတြအမ်ားႀကီးကိုအရက္နဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ေနခ့ေဲ ပမဲ့ သူ႔ရဲ့ ၾကယြ္၀မွုကေတာ့ အပ်ိဳေရေတာင္မပ်က္ဘူးေပါ့ေလ…ေနာင္တရခ်ိန္ေစာတယ္လို့ေျပာရမွာပဲ ကိုၿငိမ္း၀င္း သူ႔ကိုသူျပဳျပင္နိင္ခဲ့ပါတယ္။ ေမဇင္တို့လင္မယားကလဲအျမဲလို ဆုံးမ တိုက္တြန္းေနေတာ့ …အေကာင္းျပန္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရေတာ့တာေပါ့။ဒီလိုနဲ႔ ေမဇင္နဲ႔ကိုၿငိမ္း၀င္းတို့ ၾကားမွာ ဘာမွမရွိပါဘူး …တေယာက္အတြင္းကိစၥ တေယာက္သိဆိုေတာ့ …တဦးေပၚတဦးလဲနားလမဲ ွုေတအြ လႏြ္ရွိတ့ ဲ မိတ္ေဆအြ ဆင့္ ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့တေယာက္ေသာသူကေတာ့။ကိုေအာင္မင္းတေယာက္ကေတာ့ တေန႔ထက္တေန႔ သူ႔အိမ္နဲ႔အလွန္းေဝးလို့လာပါတယ္။
ကုမၼဏီကိစၥန႔ ဲ ခရီးေတြဆက္တိုက္ဆိုသလို ထြက္ရေတာ့တာပဲ ။တည…ညလယ္ယံႀကီးမွာ ေမဇင္ တေယာက္အိမ္မက္မက္ေနရင္းက ႐ုတ္တရက္ ေငါက္ကနဲထထိုင္ေနပါတယ္…ေဘးၾကည့္ေတာ့ လင္ေတာ္ေမာင္ ကိုေအာင္မင္းတေယာက္ ဆင္ေအာ္မနိုးကုလားေသ ကုလားေမာအိပ္ေနေလရ့။ဲ သူမဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကို လင္ေတာ္ေမာင္တေယာက္ ဘယလ္ ိုမွသိနိုင္မယ္မထင္ဘူး…ေဒါသကလဲထြက္ ရမၼက္စိတ္ေတြကလဲပူေလာင္နဲ႔ တိတ္ဆိတ္တဲ့ ညနက္ႀကီးထဲမွာ အသက္ရွူႏွုန္းေတြကလတဲ ျဖည္းျဖည္းျန႔ဲမန္လာလို့ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ေမဇင့္အျဖစ္ကို တေလာကလုံးက သိဖို့ေနေနသာသာေဘးမွာအိပ္ေနတဲ့ လင္ေယက်ာ္းကေတာင္မသိရွာဘူး။ ဒါကို ေမဇင္ ၀မ္းလဲ၀မ္းနည္း ကို့အျဖစ္ကိုလဲသနားႏွာမွတ္သံက တရွူရွူန႔ ဲ သနားစရာ သတၱဝါမေလးကိုျဖစ္လို့… လင္ေတာ္ေမာင္ကို နိုးလို့ေမဇင့္ကိုလုပ္ပါအုံးကိုရယ္လို့ ေျပာရေအာင္ကလဲမဟုတ္ေသး…ဒါနဲ႔ ကို့ဟာကိုယ္ပဲၿပီးေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုၿပီးစိတ္ဆုံးျဖတ္ကား အိပ္ယာေပၚျပန္လဲခ်လိုက္ပါတယ္…လက္တဖက္ကို ည၀တ္အိကၤ်ီအပါးေလးသာဖုံးထားတဲ့ညာဖက္နို့အုံေလးကို ဖြဖြညစ္ရင္း ည၀တ္စကပ္ပါးေလးေအာက္က။ရမၼက္ အရွိန္ေၾကာင့္ ေခ်ာ္ဆီအရည္ၾကည္ေလးေတြထြက္ၿပီး စိုစြတ္လို့ေနတဲ့ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလးရွိရာကို က်န္လက္တဖက္ကနိုက္ထည့္ၿပီး အေပၚေအာက္ဘယ္ညာ ျဖည္းျဖည္းေလးဆြဲပြတ္လိုက္ အရမ္းဖိၿပီးပြတ္လိုက္နဲ႔ …တခ်ိန္ကိုေအာင္မင္းစြမ္းခ့ခဲ ်ိန္က ယုယမွုေတကြ ို အ႐ုံျပဳလို့ ကာမဆႏၵရဲ့ လမ္းဆုံးပန္းတိုင္ကို တေယာက္ထဲႀကိဳးစားလို့ ခ်ီတက္ေနရွာေတာ့တယ္..။
အင္း…အင္း ဆိုတဲ့ အသံတဲတဲေလးကိုေတာ့ သူကိုတိုင္ကလြဲၿပီးဘယ္သူမွၾကားနိုင္မွာမဟုတ္ဘူး….အလြန္ညင္သာၿပီး ျဖည္းညင္းတဲ့ စီးခ်က္ေတြနဲ႔ သူမတစ္ေယာက္ထဲႀကိဳးးစာလို့ ..ေျဖသိပ္ေနရရွာတာပါ။ “ အင္း….အင္း…ဟင့္…အင္း..” ဆိုၿပီး အသံ ေဗာ္လြန္းေလးတျဖည္းျဖည္းတက္လာၿပီး အင္းးးးးးးးဆိုတဲ့ သံဆြဲေလး နဲ႔ ႐ုတ္တရက္ ေမဇင္တေယာက္ၿငိမ္က်သြားေတာ့တယ္…။သူမၿပီးသြားပါၿပီ အိမ္ေထာင္သည္ မိန္းမသားတေယာက္အဖို့လင္ေတာ္ေမာင္ေဘးနားမွာရွိလ်က္န႔ ဲ မွန္းၿပီး စိတ္ကူးနဲ႔ ေျဖသိမ့္လိုက္ရတဲ့ သူမရဲ့ ေျဖသိမ့္မွုဟာဘယ္ေလာက္ထိ ျပည့္ဆုံခ်င္းရွိမွာသတ့လဲ ။ဲ ဒီလိုန႔မဲ နက္ မိုးလင္းလို့ တခါအလင္းေရာက္ျခဲပန္ပါၿပီ … ေမဇင့္ မ်က္လုံးေလးေတြမွိတ္လ်က္နဲ႔ကိုေအာင္မင္းကို လွန္းဖက္လိုက္ပါတယ္။ ဘာမွမရွိပါဘူး ကိုေအာင္မင္းအိပ္တဲ့ဖက္ျခမ္းကေစာင္ေလးကိုပဲသြားကိုင္မိလိုက္ပါတယ္… ကိုေအာင္မင္း ထသြားပါၿပီ။ဒါနဲ႔ မ်က္လုံးေလးဖြင့္လို ေခါင္းရင္းကစာၾကည့္စာပြကဲ ကိုေအာင္မင္း ထာခ့တဲ့ ဲစာတိုေလးကိုလွန္းယူၿပီးဖတ္ၾကည္လိုက္တယ္“ေမ ကိုဒီေန႔မႏၲေလးကိုသြားလိုက္ၿပီ..မနက္ျဖန္ျပန္လာမယ္…ခ်စ္တဲ့ ကိုေအာင္” ကိုေအာင္မင္း တေယာက္အလုပ္ကိစၥနဲ႔မန္းေလးကို သြာ းပါၿပီ ။ ထူးျခားမွုမရွိတဲ့ ေန႔တေန႔ကို ထပ္ၿပီးျဖတ္တန္းရအုံးမွာပဲ ဆိုတဲ့ အေတြးေလးေတြးရင္ျပန္ေမးဆက္ဖို့ မ်က္လုံးေတြျပန္မွိတ္ၿပီး ခဏမွာပဲ….စာၾကည္စာပြဲေပၚတင္ထားတဲ့ သူမဖုန္းေလးတုံခါလာေတာ့တယ္…. သီခ်င္သံေတြ အဆက္မျပတ္ ထြက္ေပၚလို့ေပါ့။
ဒါနဲ႔ ဖုန္းကိုေကာက္ယူၿပီးၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုၿငိမ္း၀င္းစီကဖုန္းေလး၀င္ေနတာပါ။ ကစ္ကစ္ေလးကို မေမဇင္စီလာထားဖို့ဖုန္းလွန္းဆက္တယ္စိုတာ ေမဇင္သိလိုက္ပါၿပီ..“ ေမာနင္း ..ကိုၿငိမ္း…ကေလးလာထားေတာ့မလို့လာ”“ဟုတ္တယ္ ေမဇင္ …ကေလးက အခုအိပ္ေပ်ာ္ေနေသးတယ္သိလာ။အဲဒါအကိုခ်ီလာလိုက္မယ္…ေမဇင္ေကာ နိုးေသးရ့လဲ ာ ..အေနာက္ရွက္မ်ား ျဖစ္သြားလား..မသိဘူးေမဇင္ေရ…”“ အို့….မျဖစ္ပါဘူး ကိုၿငိမ္းရယ္ ေမဇင္ထေနပါၿပီ ..ေခၚလာခဲ့လိုက္ပါ”“ဒါဆို ကိုလာၿပီေနာ္ ..ေမဇင္” ကိုၿငိမ္း၀င္း ကေတာ့ ေမဇင္နဲ႔ စကားေျပာရင္းအျမဲ ရႊင္ရႊင္ပ်ပ်ျမဴးျမဴးႂကြႂကြပဲျပန္ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ဒါနဲ႔ ေမဇင္လဲ အိပ္ရာေပၚက အလူးအလထဲ ည၀တ္အိကၤ်ီနဲ႔ ဆကပ္တိုကို ကြင္းလုံးပုံခၽြတ္လို့ကိုလုံးတီန႔ဘဲ ာ၀တ္ရမယ္ဆိုတာ စဥ္းစားရင္း အ၀တ္ ဗီရိုကို ေမြေနပါေတာ့တယ္။ ဆကပ္တို အိကၤ်ီပါးန႔ေဲ တာ့ ကိုၿငိမ္း၀င္းကို ထြက္ေတြ႕ဖို့မျဖစ္နိုင္ ဒါေၾကာင့္ ည၀တ္ ပဂ်ားမတ္စ္အေပၚေအာက္စင္တူေကာက္၀တ္လိုက္ပါေရာ…မၾကာဘူး အိမ္ေရွ႕ ဘဲလ္တီးသံၾကားလို့ အိမ္ေအာက္အေျပးစင္းၿပီး တံခါးဆြဲဖြင့္ လိုက္ေတာ့ …ကိုၿငိမ္း၀င္းနဲ႔သူ႔လက္ေပၚအိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ကစ္ကစ္တို့ေရာက္ေနက်ပါၿပီ။ကိုၿငိမ္း၀င္နဲ႔ ကစ္ကစ္ကိုျပဳံးျပလို့ႏွုတ္ဆက္ႀကိဳေနရင္းက ေမဇင္တေယာက္ ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို ေတြေတြႀကီးၾကည့္ၿပီးမွင္သက္မိေနပါတယ္။ဒါကိုကိုၿငိမ္း၀င္းက “ ေမဇင္ ကိုၿငိမ္းတို့ ဘာမ်ားျဖစ္လို့ လဲ..ဘာမ်ားလိုအပ္ေနလို့လဲမသိဘူးေနာ္”ကိုၿငိမ္း၀င္လ ဲ ေမဇင္ သူန႔ကဲ ေလးကို ဆူးဆိုက္ၾကည့္ေနတာကို သတိထားမိၿပီး …သူတို့ဘာမ်ားလိုအပ္ေနသေလဲ ပါ့…ေမဇင္တလ့ ဲ ကို့ကိုယက္ ိုတလဲ့ ျျပန္ၾကည့္ေနမိတယ္။
ဒါနဲ႔ ေမဇင္ သတိျပန္၀င္လာၿပီး“ ေအာ္…ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးကိုၿငိမ္း လာလာအိမ္ထဲ၀င္”ကေလးကို ေမဇင္ လက္လြဲယူလိုက္ၿပီး …အိပ္ခန္းထဲရွိ ကုေလးပုခက္မွာ သြားသိပ္ထားလိုက္တယ္။ေမဇင္အခန္းထဲ၀င္လာေတာ့ …ကိုၿငိမ္း၀င္းဆိုဖာေပၚထိုင္ေနရင္းကေန ေမဇင္မ်က္ႏွာကိုၾကည္ၿပီး“ ေမဇင္အခုမွထတာလာ…ဒါမွမဟုတ္ေနမေကာင္းဘူးလာ”“ ေနမေကာင္းတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ကိုၿငိမ္း …နဲနဲ အားေပ်ာ့သလို အားမရွိသလို တမ်ိဳးေလးျဖစ္ေနတာ…အဲလိုႀကီး အားမရွိတာလဲမဟုတ္ဘူး…ဘယ္လိုေျပာရမလဲ…ခစ္ခစ္” ရီရင္းျပန္ေျဖသည္သူမဘာျဖစ္ေနသည္ကို…သူမမွလြဲရ္် ကိုၿငိမ္းေဝ သိနိုင္မယ္မထင္ဘူး…။ဒီလိုနဲ႔ႏွစ္ေယာက္သားေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ..ရီလိုက္က်ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ေခတၱတိတ္ဆိတ္ သြားက်တာပဲ…ကိုၿငိမ္းတစ္ေယာက္ အေစာ ရႊင္ပ်ေနေသာမ်က္ႏွာမွာ ႐ုတ္တရက္ ညိဳးက်သြားၿပီး ၾကမ္းပ်င္ကိုငုံ႔ၾကည့္ေနေနေတာ့…ေမဇင္ ကိုၿငိမ္း၀င္ ကိုတခ်က္အကဲခက္ကာ ဆုပ္ထားတဲ့ ကိုၿငိမ္း၀င္းလက္မ်ားကို သူမလက္ႏုႏုေလးျဖင့္ ညင္သာစြာ အုပ္ကိုင္လိုက္ပါတယ္။“ ကိုၿငိမ္း မေန႔က ေထြး ငယ္ဆုံးတာ ၅ႏွစ္ျပည့္တ့ေဲ န႔ေနာ္”“ ဟုတ္တယ္ ေမဇင္” ကိုၿငိမ္းျပန္ေျဖသည္“ကိုၿငိမ္းဒီလို လိမ္လိမ္မာမာနဲ႔ ကစ္ကစ္ကို ေကာင္းေကာင္းျပဳစုေပးေနတဲ့ အတြက္ ေထြးငယ္ ကိုၿငိမ္းကိုတမလြန္ကေန ေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ ကိုၿငိမ္းရယ္..၀မ္းမနဲပါနဲ႔ေနာ္..ကိုၿငိမ္း” ဟု တိုးတိတ္ညင္သာသည့္ေလသံျဖင့္ကိုၿငိမ္း၏ သနားဖြယ္ေကာင္းေသာမ်က္၀န္းအစုံကို ေမဇင္ဆိုက္ၾကည့္ကာ ကိုၿငိမ္း၏လက္မ်ားကိုသူမလက္ႏုႏုေလးမ်ားျဖစ္ဆုပ္ကိုင္ရင္း ႏွစ္သိမ့္စကားေျပာလို့ ေမဇင္ ကိုၿငိမ္းကို အားေပးေနရွာတယ္ …။
သူမမ်က္၀န္းမ်ားမွလဲ မ်က္ရည္ပူမ်ား ပါးျပင္ထက္သို့ စီးလို့ တေယာက္ကိုတေယာက္သနားျခင္းနာလည္မွုတို့ႏွင့္အတူႏွစ္ေယာက္သား မျမင္ရမၾကားရတဲ့ အေပးအယူေတြ ခ်ိန္ၿငိေနသေယာင္…..ေန႔စဥ္ေတြ႕ေနရေသာ ေမဇင့္ အျဖစ္ေလးကို ကိုၿငိမ္း၀င္းေကာင္းေကာင္းသိတလို…ကိုၿငိမ္းဘယ္လိုေတြခံစားေနရလို့ ဘာေတြကိုေတာင္းတေနသလဲဆိုတာကိုလဲ ကိုၿငိမ္း၏ဘ၀အစအဆုံးကို သိေသာ ေမဇင္ကလဲေကာင္းေကာင္းသိတယ္….ဒါေၾကာင့္ အခုလို စိတ္ကြယ္ရာမွာ နားလဲမွုေတြ အျပန္အလွန္ေပးေနတဲ့ ဖိုမႏွစ္ဦးတို့ရဲ့ ေနာက္ဆုံးဘူတာဟာဘယ္မွာဆိုက္မလဲလို့ ထင္လဲ။ဒါကိုလဲသူတို့ႏွစ္ဦး သိၿပီးသားပဲေလ…ေတြးၾကည့္စရာမလိုေတာ့ပါဘူး…ဟုတ္တယ္မလား ။ ကိုၿငိမ္းလဲ ေမဇင္ကိုင္ထားေသာ သူ႔လက္ဖြားႏွစ္ဖက္ကို လႊတ္ၿပီး ေမဇင့္ လက္ေလးမ်ားအေပၚမွျဖည္းျဖည္းအုပ္ကိုင္လို့ ေမဇင္မ်က္ႏွာနားသို့ သူ႔မ်က္ႏွာကို တိုးကပ္သြားလိုက္ၿပီး…အနည္ငယ္တုန္ရီေနေသာေလသံျဖင့္ကိုၿငိမ္း၀င္းကိုၿငိမ္းရင္ထဲကစကားတခုေလာက္ေျပာပါရေစေမဇင္ ကိုေအာင္မင္းက ေမဇင့္ကို ဂ႐ုစိုက္ရဲ့လား..ဟင္…ေမဇင္ဘာေတြလိုအပ္ေနတာလဲဆိုတာ ကိုၿငိမ္းေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္ ေမဇင္ရယ္…သူမျဖည့္စီးနိုင္ရင္းကၽႊန္ေတာ္ အဲဒီတာ၀န္ေလးကို ယူပါရေစ ..ေမဇင္…ေနာ္…ခြင့္ျပဳပါဗ်ာ။ ေမဇင္ ေခါင္းေလးငုတ္သြားၿပီး“ ဟုတ္ပါတယ္ ကိုၿငိမ္းရယ္….ကိုေအာင္မင္းကေလ အခုဆိုရင္ ေမဇင့္ကို ရွိေသးတယ္လို့ေတာင္ထင္ေသးရ့လဲ ားမသိဘူး…အခ်ိန္ျပည့္ ကုမၼဏီကိစၥဆိုၿပီး ခရီးခဏခဏထြက္ေန ေတာ့တာပဲ…သူအလုပ္ႀကိဳးစားလို့ ေငြေတြအမ်ားႀကီးရတာကို ေမဇင္မမွတ္ေမာဘူးဒါကိုလဲသူသိတယ္ဟင္း..ဟင့္..ရြတ္ဟင့္” ခံစားေနရသည္မ်ားကို ေျပာရင္း မ်က္ရည္မ်ားစီးက်လို့လာေတာ့တယ္..ေျပာရင္နဲ႔မ်က္ရည္မ်ားစီးက်လာပါေတာ့တယ္။
ေမဇင့္မ်က္ရည္ေတြကို ကိုၿငိမ္းလက္မ်ားျဖင့္ ပါးေပၚမွ သုတ္ခ်ေပးလိုက္ရင္း….ေမဇင္ကလဲ အလိုက္သင့္ေလးကိုၿငိမ္းပုခုံးေပၚကို ေခါင္းေလးမွီထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။ကိုၿငိမ္းပုခုံးေပၚေမဇင္ မွီလိုက္ေတာ့ ေမဇင့္ ည၀တ္အကၤ်ီပါးပါး ရင္ဟိုက္ေလးမွ ေမဇင့္နို့ေလးမ်ားကိုကိုၿငိမ္းျမင္ေနရသည္….ေမဇင့္ အသက္ရွူသံႏွင့္အတူ နို့ေလးမ်ားက ဖုတ္လွိုက္ဖုတ္လိုက္နဲ႔ အရမ္းကိုခ်စ္စရာေကာင္းၿပီးကိုင္လို့ အရမ္းေကာင္းမွာပဲလို့ ကိုၿငိမ္းၾကည့္ရင္းေတြးေနမိတာေပါ့။ကိုၿငိမ္းကို့ကိုယ္ျပန္ထိန္းၿပီး သူအခုေတြးေန ဖီလင္ယူေနတဲ့ အရာေတြကို ေခါင္းထဲကထုတ္ျပစ္လိုက္ခ်င္ခ့တဲ ယ္….. မိန္းမ ဆိုတ့အဲ ရာန႔ ဲ ႏွစ္န႔ခဲ ်ီလို့ ကင္းကြာေနတဲ့ ကိုၿငိမ္းတစ္ေယာက္ေတာ့ ဒီလိုလွပၿပီးကာမပိုင္လင္ေယာက်ာ္းရွိတ့ ဲ မိန္းမတေယာက္ရဲ့ အထိအေတြ႕ကို လြန္ဆန္နိုင္ျခင္းမရွိခဲ့ပါဘူး။ ပထမဘာလုပ္ရမွန္းမသိခင္ သူလုံး၀ သိလိုက္တာ တခုကေတာ့ သူစၿပီးစီးေက်ာ္ေနၿပီဆိုတာကိုေပါ့….ျပည့္စုံျခင္းအထြတ္အထိပ္ကို မရမက။အမိအရ လွန္းယူလိုျခင္းဆႏၵ အလြန္ျပင္းပ်ေနတဲ့အိမ္ေထာင္တည္မိန္းမ ေမဇင္အဖို့ေတာ့ ဘာကိုမွ ဆင္ေျခ ထိန္းကြပ္နိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ပါဘူး…ဘယ္ေလာက္အားျပင္းတဲ့ အသိတရားပဲ ျပန္၀င္လာပါေစ ေမဇင္ေနာက္ဆုတ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါ….သူမ ထိုအရာကိုျပဳလုပ္ဖို့ ေသခ်ာ စဥ္းစာၿပီး ျဖစ္ေတာ့ ရပ္တန္႔ျပစ္ဖို့ ဆိုတာ ေမဇင့္ အတြက္ ဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာဘယ္လိုမွမျဖစ္နိုင္ေတာ့တ့ ဲ အဓိပါယ္မ့ ဲ စကားတခြန္းျဖစ္သြားမွာပါ…။သူမလက္ေလးေတြကို ဆုပ္ကိုင္ထားၿပီး ခႏၶာကိုယ္ခ်င္းထိကပ္လို့ ေႏြးေထြးမွုေတြေပးေနတဲ့ ကိုၿငိမ္းရဲ့အသက္ရွူသံ ရင္ခုန္သံေတြကေန တဆင့္ ကိုၿငိမ္းစိတ္ေတြအရမ္းလုပ္ရွားေနတယ္ ဆိုတာကိုေမဇင္လဲသိေနတယ္…။ ေမဇင့္ ေသြးခုန္ႏွုန္းေတြ ပိုျမန္လာလို့ အသက္ရွူသံေတြဟာလဲပိုၾကမ္းတမ္းလာေနတာကို ကိုၿငိမ္းထိေတြ႕ ခံစားေနရင္းက …ခႏၶာကိုယ္ပူးကပ္ထားလို့တေယာက္ကိုတေယာက္ဘယ္ေလာက္လိုအပ္ေနက်တယ္ဆိုတာကို ပိုပိုၿပီးသိရွိလာသလို ခံစားေနရတဲ့ေမဇင္န႔ ဲ ကိုၿငိမ္း…။သူတို့ႏွစ္ဦးျဖစ္ေနပုံက ဒိုင္နမိုက္ေတြ အျပည့္ထည့္ထားတဲ့ ဂိုေတာင္တစ္လုံး ေဖာက္ခြဲျဖစ္ဖို့……တရွူးရွူးန႔ေဲ လာင္ကၽြမ္းရင္း ဂိုေတာင္ရွိရာကို သြားေနတဲ့ စနစ္တံတေခ်ာင္းလိုေပါ့…သာမန္ုထက္ ပိုလႏြ္တဲ့ ရင္းႏွီးမွုမ်ိဳးကို ဆက္တိုက္ဆိုသလို ခံစားထိေတြ႕မိေနက်ေတာ့ ေမဇင္အတြက္ေရွ႕တလမ္းဆက္တိးုဖို့ သတၱိေတြ ပိုရွိလာေအာင္ လုံ႔ေဆာ္ေပးလိုက္တလိုျဖစ္သြားေတာ့တယ္…။
ဒီလိုနဲ႔ ေမဇင္တေယာက္ ကိုၿငိမ္းရ့လဲ က္ေတြကို ကိုင္ထားရာက ျဖဳတ္ခ်လိုက္ၿပီး ေဖာင္းၿပီးအေပၚကိုေထာင္တက္ေနေသာ ေဘာင္ဘီဂြၾကားရွိ ကိုၿငိမ္း၏ လိင္တံႀကီးကို အလိုလို အေပၚမွအုပ္ကိုင္ၿပီးသားျဖစ္ေနေတာ့တယ္… ေဘာင္းဘီအေပၚမွ မျမင္ဖူးေသးေသာ ကိုၿငိမ္း၏ သတၱဝါေလးကို ျဖည္းျဖည္းညစ္လို့ဆုပ္ကိုင္ၾကည့္မိတယ္….ကိုၿငိမ္းလဲ အသက္ျပင္းျပင္းတခ်က္ကို ဆြဲလို့ရွူၿပီး ေမဇင့္ကို ဖက္ထားလိုက္ပါၿပီ…“ေမ …ကိုေအာင္မင္းက တကယ္ကို ေမ့အေပၚနားမလည္ ခဲ့ဘူးေနာ္” ကိုၿငိမ္းတေယာက္ ကြဲအက္အက္အသံတိုးေလး ျဖင့္ မနဲ႔ အားယူရင္း ေမဇင္ကို ေျပာေတာ့။“ေက်းဇူးျပဳၿပီး ဘားမွမေျပာပါန႔ေဲ တာ့ ကိုၿငိမ္းရယ္….ကိုေအာင္မင္းက နားမလဲေပမဲ့…ကိုၿငိမ္းကေတာ့ ေမဘာေတြ ျဖစ္ေနတာကို အေစာကတ့ကဲ သိေနတယ္ မဟုတလ္ ား ဟင္ ကိုၿငိမ္း …ကိုၿငိမ္းလဲ ေမ့ စီကဘာေတြလိုခ်င္ေနတယ္ဆိုတာကို ေမအရင္ကတဲက သိၿပီးသားပါ ကိုၿငိမ္းရယ္…ကိုေအာင္မင္းေရွ႕မွသာမသင့္ေတာ္လို့ ေမ မ်က္လုံးေတြကို ေရွာင္ဖယ္ေနေပမဲ့ ….ကိုေအာင္မင္း ေမ တို့ အနားမရွိတဲ့ အခ်ိန္ ေမ ကကေလးေပ့လြ ို့ ေခ်ာ့သိပ္ေနတ့ ဲ အခ်ိန္ေတဆြ ို ေမ့ တကိုယ္လုံးကို ကို ခိုးၾကည့္ေနတာ သိပါတယ္ေနာ္။ အလဲ ိုခိုးၾကည့္ၿပီး မျပည့္စုံခ့ရဲ တ့ ဲ ေန႔ေတကြ ုန္သြားပါၿပီ ကိုၿငိမ္းရယ္…ေမ့ ရင္ထဲကေနကိုလိုသမၽွကိုႀကိဳက္တလို ယူလိုက္ပါေတာ့ေနာ္…အရာအားလုံးကို ယူလိုက္ပါေတာ့..ေနာ္..ကိုၿငိမ္း…”ခၽြဲပ်စ္ ခ်ိဳၿမိန္ေသာ စကားမ်ားကို ေမဇင္ခတ္တိုးတိုးေလး ေျပာေနရင္း ကိုၿငိမ္း၏ လိင္တံႀကီးကိုလဲျဖည္းျဖည္းခ်င္း အေပၚေအာက္ပြတ္သပ္လို့ ေပးေနမိတယ္….ေမဇင္ ယခုလုပ္ေနေသာ အျပဳအမူမ်ားသည္ကိုၿငိမ္းအဖို့ ေလေပၚမွာပ်ံဝဲေနရသလိုပါပဲ မ သတၱဝါႏွင့္ အေတာ္ၾကာကင္းကြာေနခဲ့ေသာ ကိုၿငိမ္းတေယာက္အရမ္းေကာင္းလို့ မိန္းၿပီး ယူေနေတာ့တယ္…ပါစပ္မလဲ ညည္းညဴသံ တဲတဲထြက္လို့္။ကိုၿငိမ္းအဖို့ ဒီလိုခံစားမွုရသမ်ိဳးကို တင္ေထြးငယ္ မရွိေတာ့သည့္ ေနာက္ပိုင္ တခါကေလးေတာင္မၽွမခံစားခ့ရဲ တာၾကာလို့ေနပါၿပီ…အခုေတာ့ၾကည့္ပါ အုံး …သူ႔မိန္းမ ေထြးငယ္ရဲ့ သူငယ္ခ်င္း အရင္းႀကီးကျပဳစုလို့ ယုယေပးေနလိုက္တာ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ေကာင္းလြန္းေနတာေပါ့။ ေမဇင့္ ႏွုတ္ခမ္းပါးေလးေတြက ကိုၿငိမ္းလည္တိုင္တေလၽွာက္ကိုအနမ္းႏုႏုေလးေတြ ပးရင္းေပါ့….ကိုၿငိမ္းရ့ေဲ သြးခုန္ႏွုန္ေတြ ပိုပိုျမန္လာၿပီးကိုခႏၶာအတြင္းေသြးစီးစဥ္းမွုမ်ားလဲ အလြန္အရွိန္ျပင္းလို့လာတယ္။
ကိုၿငိမ္းလည္တိုင္ကို ေမဇင့္ႏွုတ္ခမ္းေလး မ်ား လၽွာျဖားေလးမ်ားျဖင့္ ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္ ယွက္လိုက္လုပ္ေနမိရင္း… ကိုၿငိမ္းလည္ပင္းရွိေသြးလႊတ္ေၾကားေဖာင္းေဖာင္းေလးတေခ်ာင္းအတြင္း အရွိန္ျဖင့္ ျဖတ္တန္းသြားသည့္ ေသြးစီးစဥ္းမွုကိုေမဇင့္ လၽွာျဖားေလးမွ ထိေတ့ ြ ခံစာလိုက္ရသည္….မုတ္ဆိတ္က်င္ဆြယ္ေတြ မၾကာေသးမီကမွ ရိတ္ထားေသာ ေမးရိုးတေလၽွာက္နဲ႔ ေမးေစ့ ေတြမွာ ေမဇင္ရဲ့တေတြး ေတႏြ ဲ့ ျဖန္းပတ္ထားသလိုပါပ ဲေမဇင့္ေပါင္ၾကားအတြင္မွာလဲပူေႏြးလို့လာၿပီး စိုစိုစြတ္စြတ္ေလးျဖစ္လို့ လာပါၿပီး။ ကိုၿငိမ္းတေယာက္ ေမဇင့္ အျပဳအမူေတြကို သည္းမခံနိုင္ေတာ့ပဲ ေမဇင့္ႏွုတ္ခမ္းပါးေလးေတြကို ဆြဲယူကာအားရပါးရကို အနမ္းမိုးေတြရြာေပးပါေတာ့တယ္။ အဲလို ကိုၿငိမ္းကစလို့ ေမဇင့္ႏွုတ္ခမ္းပါးေလးကို ေတ့ၿပီး ကစ္ဆင္ ဆြဲလိုက္ျခင္းဟာ ….သူတို့ႏွစ္ေယာက္လုံးကို ဗို့အားအလြန္ျပင္းတဲ့ ဓာတ္အလိုက္ခံလိုက္ရသလိုပါပဲ…ႏွာသံေတြ အသက္ရွူသံေတြကလဲ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ဧည့္ခမ္းအက်ယ္ႀကီးထဲမွာတိုးတိုးညင္သာစြာ ထြက္လို့ေနပေရာလား…။႐ုတ္တရက္ ကိုၿငိမ္း ေမဇင့္ ဂ်ိဳင္းေအာက္ကေန မၿပီး မတ္တက္ထရပ္လိုက္တယ္…ေမဇင္ကဒီအျပဳအမူေၾကာင့္ ကိုၿငိမ္းကို အံ့ၾသသလိုၾကည့္ေနမိတာေပါ့။
အတန္ၾကာေသဆုံးခဲ့ရေသာ ရမၼ်မီးႀကီးဟာအခုေတာ့ ကိုၿငိမ္းစိတ္အတြင္းဝဲ တဟုန္းဟုန္းျဖင့္ ေသာက္ေလာင္ေနေတာ့တယ္။ ဒီလို ရမၼက္ေငြ႕ေတြရိုက္ခံထိသြားေသာ ကိုၿငိမ္း၏အျပဳအမူမ်ား ပိုရ္်ရဲတင္းလို့လာပါတယ္။မေျပာမဆိုႏွင့္ ေမဇင့္ ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကိုကိုၿငိမ္းဆုပ္ကိုင္ၿပီး အုပ္နံရံဖက္ကိုတြန္းထုတ္လိုက္ပါေရာ…အုပ္နံရံမွ ကပ္လို့ ေၾကာင္ၿပီးၾကည့္ေနတဲ့ေမဇင့္အနားကို မ်က္ေတာင့္နီ လူမိုက္အထာျဖင့္ တလမ္းခ်င္းေရွာက္သြားၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ကို အုပ္နံရံမွာေျမႇာက္လို့ဆြဲကပ္ထားလိုက္တာေပါ့္ေမဇင့္ႏွုတ္ခမ္းပါးေလးကို ကိုၿငိမ္းႏွုတ္ခမ္းျဖစ္ေတ့ကာအနမ္းတခ်က္ေပးလိုက္တယ္…ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္ေသာ ကိုၿငိမ္းအနမ္းေၾကာင့္ ေမဇင္ရင္ထဲမွာၾကည္ႏူးမိေနယုံရွိေသး။ကို ၿငိမ္း တေယာက္ သူ႔လၽွာကို ေစ့ေနတဲ့ ေမဇင့္ပါစပ္ေပါက္ထဲ ထိုးထည့္ၿပီး…တံေတြး ႏွင့္ ႏွုတ္ခမ္းလၽွာတို့ရ့ ဲ ၾကမ္းတမ္းစြာ ေရာေနာလုပ္ရွား ပြတ္သပ္ေနရာမွ အသံမ်ားထြက္သည့္တိုင္ကစ္စင္ဆြဲျပစ္လိုက္ပါေရာ… ။ တေယာက္လၽွာ တေယာက္ကလိလိုက္ ႏွုတ္ခမ္းပါးေလးေတြကိုသြာ းေလးေတြန႔ဖဲ ဖြ ြေ လး ဆကြဲ ိုက္လိုက္နဲ႔ နမ္းမိေနလို့ေပါ့…။ညည္းသံတဲတဲေလးထြက္က်လာတယ္ကိုၿငိမ္းကိုတင္က်ပ္စြာ ေမဇင္ဖက္ထားရင္း ေဘာ္လီမပါတဲ့ည၀တ္အိကၤ်ီေအာက္ကသူမနို့ေတြအေပၚတအားဆြဲဖိထားလိုက္မိတယ္တရိတ္ရိတ္တက္လာတဲခံစားမွုဖီလင္ေတြေၾကာင့္ ေမဇင့္ နို့တီးေခါင္းေလးမ်ားမာေတာင္လာၿပီး ကိုၿငိမ္းရင္ဘတ္ကိုသြားေထာက္လို့ေနပါေရာ နိ့သီးေခါင္းအရသာေၾကာင့္ ကိုၿငိမ္းေမဇင့္ကို အနမ္းမိုးရြာတာရပ္ၿပီး..ေမဇင့္အေပၚအကၤ်ီၾကယ္သီးေတြကို တစ္လုံးၿပီး တလုံးျဖဳတ္ေနေလရဲ့. ျပဴထြက္လာတဲ့ ေမဇင့္နို့အုံကိုၾကည့္လို့ ေမဇင့္မ်က္ႏွာကိုလဲတခ်က္ျပန္ၾကည့္လိုက္ရာကိုႀကိဳက္သလိုလုပ္နိုင္ပါတယ္ေနာ္ လို့အထာေပးတဲ့ အျပဳံးေကာက္ေလး တခုကိုေမဇင့္မ်က္ႏွာကေနထြက္က်လာတာေပါ့…။
ကိုၿငိမ္းရ့လဲ က္တဖက္က ေမဇင့္ နို့တလုံးေပၚအုပ္ကိုင္လို့ ခက္ဖြဖြညစ္ေပးရင္း က်န္တလုံးကိုေတာ့ပါစပ္နဲ႔ကုန္းစုပ္လိုက္တယ္…“အင္း…အင္.အား.ကို……အင္း…အ..အင္” ဆိုတဲ့ ညည္းသံေလးေတြထြက္လို့လာေယာေမဇင့္ေပါင္ေတြ တျဖည္းျဖည္းကားသြားၿပီး ကိုၿငိမ္းရဲ့ လြတ္ေနတဲ့ လက္တဖက္ကိုလွန္းယူကာသူမေပါင္ၾကားအတြင္း ဖိကပ္ေပးထားလိုက္ပါေရာ….ကိုၿငိမ္းလက္က ေမဇင့္ ည၀တ္ေဘာင္းဘီေလးကိုဆခြဲ ၽြတ္ျပစ္ၿပီး အေမြး အုပ္အုပ္န႔ ဲ အရည္ေတြစိုလို့ေနတဲ့ ေမဇင့္ အဖုတ္ေလးကိုအုပ္ကိုင္ၿပီးျဖည္းျဖည္းပြတ္ေပးေနတယ္…။ အင္း …အား….ကို…ကိုလို့….ေကာင္းတယ္…..အင္း…အင္” ေမဇင္ပါစပ္ ဟဟေလးအတြင္းမွညည္းသံေတြအဆက္မျပတ္ထြက္လာရင္း…ကိုၿငိမ္းကလဲ ပြတ္ေပးေနတာကို အရွိန္တင္လို့ အျမန္ပြတ္လိုက္နို့စို့လိုက္ န႔ ဲေမဇင့္ ညည္းသံေတ ြ အသက္ရွူသံေတြကလဲ တခန္းလုံးကိုျပည့္လို့….ေမဇင္ကလဲကိုၿငိမ္းလက္န႔ ဲ ပတြ္ေပးေနတ့ ဲစည္းခ်က္အတိုင္သူမအဖုတ္ေလးကို ေကာ့ေကာ့ေပးရင္အားႀကိဳးမွန္တက္ပါပဲ..။”အား….အင္…အား…အားးးးးးးးးးး……” ဆိုၿပီး အ႐ုပ္ႀကိဳးျပတ္ ေမဇင္တခါၿပီးသြားတာေပါ့။ ကိုၿငိမ္းလက္တခုလုံး ေမဇင့္အဖုတ္ရည္ေတြနဲ႔ ရြဲလို့ေမဇင္ ပါစပ္မွ အက္သံေလးျဖင့္“ ေက်းဇူးပါပဲ ကိုရယ္…ေမေလး လႏြ္ခ့တဲ့ ဲ ၂ႏွစ္ ၃ႏွစ္အတြင္း ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့ အရသာမ်ိဳးေမဇင္မရခ့တဲ ာၾကာၿပီ…သိလာ…ကိုရယ္…ကို့ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္ကြာ….ဒီေန႔တေန႔လုံး ေမဇင့္အနားမွာ ကိုၿငိမ္းေနေပးနိုင္မလား…ဟင္း..ကိုၿငိမ္း…ကိုေအာင္မင္းက မနက္ျဖန္မွမႏၲေလးက ျပန္ေရာက္မွာ ဒီေန႔တေန႔လုံးေရာ တညလုံးပါ ေမဇင္ကိုၿငိမ္းကို ခ်စ္ပါရေစ..ကြာ”။ ေမဇင့္ အဖုတ္ကိုကိုင္ထားေသာ လက္ကို ကိုၿငိမ္းျပန္ဆြဲ ယူလိုက္ၿပီး …လက္တြင္ေပေနေသာ သုတ္ရည္ႏွင့္ေခ်ာ္ဆီမ်ားေရာေနာေနေသာ ေမဇင့္၏ အဖုတ္ရည္မ်ားကို လၽွာႏွင့္ယက္ရင္းက“အင္..ကိုဒီေန႔ ေမဇင့္အိမ္မွာ အခ်ိန္ကုန္ဖို့ေတာ့ စိတ္မကူးထားဘူး…ဒါေပမဲ့ ကို ေမဇင့္ကိုမျငင္းေတာ့ပါဘူး…ကိုလဲ ေမ့ကိုခ်စ္လို့မဝေသးဘူး…ဟဲဟဲ” လက္ေခ်ာင္မ်ားရွိ ေမဇင္၏ သုတ္ရည္မ်ားကို ယက္ေနရင္းစကားေျပာေနေသာ ကိုၿငိမ္း အမူအရာကို ေမဇင္ ၾကည့္ရင္မွ ရင္ထဲတြင္ တဏွာ မီးမ်ားျပန္လဲေလာက္ကၽြမ္းလို့ လာပါတယ္။ ေမဇင့္အဖို့ တခါၿပီးသြားတာေတာင္ ၁မိနစ္ မျပည့္ ေသးဘူးထပ္ၿပီးေတာင္းေနေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ႏွာႀကီးတဲ့မိန္းမလို့ ကိုၿငိမ္းယူဆမိရင္ယူဆမိပါမယ္ဒါေမမဲ့ သူမ ရဲ့ႏွစ္န႔ခဲ ်ည္လို့ ၾကာေအာင္ ျပည့္စုံမွုမရွိတ့ ဲသူတေယာက္အေနနဲ႔ဘားမွေျပာစရာမရွိပါဘူးတာဘယ္သူ႔အျပစ္လဲ …လင္ေတာ္ေမာင္မ်ားရဲ့ အျပစ္ပဲမဟုတ္ဘူးလာ….ဒါန႔ကဲ ိုၿငိမ္းလက္မ်ားကို လၽွ ာျဖင့္ယက္ေနရင္း ေမဇင့္ မ်က္ႏွာကို တည္ၾကည္ေသာမ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ တည့္တည့္ၾကည့္ရင္း…။ ကို တခုေျပာခ်င္တယ္ ေမ…ဒီလိုပဲ ကိုေအာင္မင္းက ဆက္ၿပီးေမ့ကိုနားမလဲနိုင္ေသးဘူးဆိုရင္ ကိုေမ့နားမွာအခ်ိန္ျပည့္ တာ၀န္ယူေပးခ်င္တယ္ကြာ…ေနာ္” ” ဒီေလာက္ေခ်ာၿပီး အရသာရွိတဲ့မိန္းမကို သူမို့လို့ဂ႐ုမစိုက္တယ္…”ကိုၿငိမ္း ေျမေခြးအျပဳံးတခ်က္ျပဳံးရင္း ေမဇင့္အား ေျပာရာ…“အို..ကိုၿငိမ္းရယ္ အဲဒီလူႀကီးေမဇင္ဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ဒီတသက္သိနိုင္ေတာ့မယ္မထင္ဘူးခစ္..ခစ္..”ကိေလသ မာယာျဖင့္ ဆြဲေဆာင္မွုအားေကာင္းၿပီး လမ္းေဘး အျပတ္မယ္တို့၏ေက်နပ္အားရေသာ အျပဳံးတပြင့္ကိုျပဳံးရင္..ေမဇင္တေယာက္ သူကိုသူသေဘာက်လို့တခစ္ခစ္နဲ႔ရီေနေတာ့တယ္။
ရီေနရင္းက“သူေမဇင့္ ကို ကိုၿငိမ္းအခုလို ျဖည့္ဆည္းေပးပုံမ်ိဳးနဲ႔ ေမဇင္ေက်နပ္ေအာင္ လုပ္ေပးနိုင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္မွေမဇင့္ အခ်စ္ေတြသူ႔အတြက္မရွိနိုင္ေတာ့ ပါဘူး ကိုရယ္…ေမဇင္ ကို့ကိုအရမ္းခ်စ္ေနမိၿပီ..သိလား ကို”ေမဇင္ ၏ ခၽြဲျပစ္ေသာ စကားမ်ားကို ကိုၿငိမ္းနားေထာင္ေနရင္မွ ေမဇင့္အဖုတ္အတြင္သို့ ျပန္နိုက္ကာ …အုံထေနေသာ အဖုတ္ေမြးအုံအုံေလး အားဆြဲေဆာင့္လိုက္သည္…။”အ….ကို ဘယ္လိုလုပ္တာလဲ နာလိုက္တာကြာ….” ဟုေမဇင္ေျပာေနရင္းက“ေမ ပဲၿပီးေသးတာ ကိုၿငိမ္းကၿပီးေသးတာမဟုတ္ဘူး …ကို ေမ့ ကိုလုပ္ခ်င္တယ္ကြာ”ေမဇင္တစ္ေယာက္ ကိုၿငိမ္းစကားမဆုံးေသး ကိုၿငိမ္းအုပ္မိုးထားေသာ ရင္ခြင္ထဲမွ ေျပးထြက္လိုက္ရင္ဆိုဖာရွိရာ သို့ တလွမ္းခ်င္းေရွာက္သြားရာ…ေမဇင့္ လမ္းေလၽွာက္ပုံကို ကိုၿငိမ္းေခ်ဆုံးေခါင္းဆုံးမ်က္လုံးကၽြတ္ထြက္မတက္ လိုက့္ၾကည့္ေနေလရဲ့။ ေျခလွမ္းမ်ားကို တလမ္းခ်င္းေလၽွာက္လို့ဆိုဖာရွိရာသို့ သြားေနေသာ ေမဇင့္လမ္းေလၽွာက္ပုံမွာ ကိုၿငိမ္းအဖို့သြးပ်က္မတတ္ ဆြဲေဆာင္မွုရွိေသာေၾကာင့္ ကိုၿငိမ္းရင္ဘတ္ႀကီးမ်ားမွာ တဒုတ္ဒုတ္ တဒုတ္ဒုတ္ႏွင့္….ရမၼက္မီျဖင့္ အပူေပးထားေသာ ကာမသြးမ်ားကလဲ ဆူပြတ္လို့ေနတာေပါ့…ကိုၿငိမ္းလဲ မ်က္ေတာင္မခက္ပဲေမဇင့္ေနာက္ေက်ာအလွကို ေငးေမာမွင္သက္မိေနရင္း ေမဇင္မွာ အနည္းငယ္၀သေယာင္ရွိေပမဲ့…သာမန္ေယာက်ာ္းသား တေယာက္အဖို့ အလြန္ဆြဲေဆာင္မွုရွိတဲ့ ကိုလုံးအခ်ိဳးအစား ရွိသူေလးပါ…။ ဆိုဖာနားကိုေရာက္သြားေတာ့ ေမဇင္တေယာက္ ခါေပၚရွိ ည၀တ္ေဘာင္းဘီ ေမ်ာ့ႀကိဳးေလးအတြင္းသို့လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားထိုးခ်ိတ္ကာ ေဘာင္းဘီေလးကို တျဖည္းျဖည္းေအာက္သို့ဆြဲ ခၽြတ္လိုက္ေတာ့တယ္…ျဖဴေဖြးႏုအိေနေသာ ဖင္လုံးလုံးေလးသည္ ကိုၿငိမ္းမ်က္လုံးေတြကို ျပာေဝသြားေအာင္ လုပ္လိုက္သလို…ေဘာင္းဘီးအား ခၽြတ္ၿပီး ဆိုဖာရွိရာကိုလက္ေထာက္လိုက္ကာ ဖင္ႀကီးအား ကိုၿငိမ္းဘက္သို့ လဲ့ေပးၿပီးကုန္းေပးထားတာေၾကာင့္ ဖင္ႏွလုံးၾကားမွ ဖုတ္ေမြးမ်ားႏွင့္ ေရာေနေသာ အဖုတ္ျဖဴျဖဴအတြင္းမွအနီေရာင္အတြင္း ႏွုတ္ခမ္းသားမ်ား ပြင့္အာရ္်လားေတာ့တယ္။ကိုၿငိမ္းလဲ ေမဇင့္ ဖင္ျဖဴျဖဴအေနာက္သို့ ကပ္သြားၿပီး ေဘာင္းဘီအတြင္းမွ ထိုးေထာင္ထြက္ေနသည့္ …သူ၏လီးႀကီးျဖင့္ သြားေထာက္ကာ စရ္် ေညာင့္ေပးေန၏ ။ လက္မ်ားကလဲ ေမဇင့္အိကၤ်ီေအာက္သို့လၽွိုလို့နို့သီးလုံးမ်ားအား အစုံလိုက္ဆြဲညစ္ကာ အေနာက္မွေတ့ရင္း ပုံမွန္ေလး ေညာင့္ေညာင့္လို့ေနေတာ့ …ေမဇင္ကလဲ သူ႔ဖင္ကို ကိုၿငိမ္းရဲ့ ေညာင့္ခ်က္ေတြ အတိုင္း ေကာ့ေကာ့လိုေပးေနေလရဲ့…အဲလို တေယာက္ကိုတေယာက္ ေကာ့ရင္း ေညာင့္ရင္းျဖင့္ ေမဇင္ ကိုၿငိမ္းဘက္သို့လဲ့ကာဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ေတာ့တယ္…။
မ်က္ႏွာေရွ႕တည့္တည့္တြင္ ထိုးထြက္ေနေသာ ကိုၿငိမ္းလီးႀကီးကို လက္ကေလးနဲ႔တခ်ိန္ၾထဲပန္ပတြ္ေပးေနေလရ့…ဲ ပတြ္ေပးရင္းက ကိုၿငိမ္းေဘာင္းဘီ ဇစ္ကိုဆြဲဖြင့္လိုက္ရာေသြးေၾကာအမင္မ်ားျဖစ္ အဖုဖု အထစ္ထစ္ ညီညာျပန္႔ျပဴခ်င္းမရွိေသာ ကိုၿငိမ္းလီးႀကီးသည္ ေမဇင့္မ်က္ႏွာေ၇ွ႕တြင္ တရမ္းရမ္းျဖစ္မွာန္ဖီေနေတာ့တယ္…ေမဇင့္ ပါစပ္အနည္းငယ္ဟသြားၿပီးကိုၿငိမ္းမ်က္ႏွာေလးကို အံ့ၾသေသာ အမူအရာျဖင့္ေမာ့ၾကည့္ကာ။ ကိုရယ္…ကို့ပစၥည္းႀကီးက ႀကီးလိုက္တာ ကိုေအာင္မင္းပစၥည္းနဲ႔မ်ား ေရနဲ႔ဆီလိုကို ကြာတာပဲ…”ကိုၿငိမ္းေမဇင့္ကို အေပၚမွျပန္ျပဳံးျပသည္…ကိုၿငိမ္းကို ပါစပ္အေဟာင္းသားေလးနဲ႔ ၾကည့္ၿပီးေျပာေနေသာ ေမဇင့္ ပါစပ္ဟဟေလးသည္ …ကိုၿငိမ္းရ့လဲီးထိပ္ကိုအနမ္းေလးတခ်က္ေပးလိုက္စဥ္…“အို…ေမရယ္ အဲလိုလုပ္ဖို့မလိုပါဘူးကြာ…ထပါေနာ္..”ေမဇင္ကကိုၿငိမ္းကိုျပန္ေမာ့ၾကည့္ရ္်“ကို…ေမဇင့္ကိုခ်စ္ရင္…အလဲ ိုစကားမေျပာန႔ကဲ ြာ…”ဟုကိုၿငိမ္းကို ျပန္ေျပာရင္ လီးႀကီအားပါစပ္ေပါက္က်င္းက်င္းကေလးထဲသို့ အတင္းထိုးထည့္ကာ ကိုၿငိမ္းကို ပေလြပါေတာ့တယ္….။
ကိုေအာင္လဲေမဇင့္ဆုပ္ခ်က္ေတြေအာက္မွာမ်က္ျဖဴေလးဆိုက္ရင္းအား…အား…ေမ…အားး….ရွီးး…အား..ရွီး..ေကာင္း…လိုက္…တာေမရယ္…အား”ကိုၿငိမ္းေကာင္းကင္ဘုံေရာက္ေနသလားမွတ္တယ္.ေမဇင္ကလဲ ေအာက္ကေန တ.ပလတြ္ပလတြ္ပလပ္..ပလပ္နဲ႔ ေၾကးစား ဖာသည္လားေအာင့္ေမ့ရ ေအာင္ပေလြအေတာ္ထူးခၽြန္တဲ့သူပဲေမဇင္တေယာက္ မွုတ္ရင္းဆုပ္ရင္းကေန အေပၚကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ကိုၿငိမ္းအရမ္းကို ဖီလင္ေတြယူရင္းေမဇင္ကို ၾကည့္ေနတယ္…ေမဇင္လဲကိုၿငိမ္းကိုဖာျပဳံးေလးတခ်က္ျပန္ျပဳံးျပရင္းႏွစ္ေယာက္သား အရမ္းကိုေကာင္းလို့ ကမၻာႀကီးကိုေမ့ေနက်တာေပါ့…ကိုၿငိမ္းအေတြးထဲမွာေတာ့။ ေမဇင္တေယာက္ဒီေလာက္ေကာင္းေအာင္ဘယ္လိုမ်ားသင္ယူ ထားသလဲေပါ့ကိုေအာင္မင္းနဲ႔ေတာ့မျဖစ္နိုင္။တကယ္ေတာ့ ေမဇင္ ယခုလို ျပဳစုကၽြမ္းက်င္ေနျခင္းမွာ အိမ္မွာကိုေအာင္မင္း ပန္းဆိုးတန္းက ၀ယ္၀ယ္ၿပီးၾကည့္ၾကည့္ေနက် အျပာဇာတ္လမ္းမ်ားရ့ ဲ ေက်းဇူးေတြလို့ ေျပာရမယ္…“ အ..ေမ…အား…ေမဇင္…ကိုအရမ္းၿပီးခ်င္ေနၿပီး…အ…အားးးးးးးးးးး” အႏွစ္ႏွစ္ အလလ စုထားေသာကိုၿငိမ္းရ့ ဲ သုတ္ေတြ ေမဇင့္ ပါစပ္ထကဲ ို ေရပိုက္ေခါင္းဖြင့္ခ်လိုက္ သလို တႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔ပန္းထြက္ကုန္ပါေ၇ာလား…။သုတ္ရည္ေတႏြ ွင့္ ျပည့္ေနတဲ့ ေမဇင့္ပါစပ္ႀကီး ေဖာင္းကားလို့ေနေတာ့တယ္…ကိုၿငိမ္းလဲေမဇင့္ေခါင္းေလးကိုပြတ္လို့…“အြတ္..အင္းးးး.” ပါစပ္ထဲက သုတ္ရည္အားလုံး ေမဇင္တေယာက္မ်ိဳခ်လိုက္ပါၿပီ…ကိုၿငိမ္းေမဇင္ကို အံ့ၾသ ေနေတာ့တာေပါ့….
“ေမ..ဘာလို့ မ်ိဳခ်လိုက္တာလဲ မရႏြ္မရွာနဲ႔ ကြာ”ေမဇင္ ကိုၿငိမ္းကိုဘာမွျပန္ေျပာေနေတာ့ဘူး သူ႔လုပ္ရက္ကို အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္လို့ ျပဳံးေနေလရဲ့…ကိုၿငိမ္းေမဇင့္ေခါင္းကို အသာအယာေလးပြတ္ရင္း။ ဒီမနက္ကေတာ့ ျဖတ္တန္းခ့ ဲ ဖူးတ့ ဲ မနက္ခင္းေတြထဲမွာ က်က္သေရအရွိဆုံးနဲ႔ အရသာအရွိဆုံးမနက္ေလးပဲေမ..” ဟု ႏွုတ္မွ ေရရြတ္ရင္ ေမဇင့္ အျပဳအစုေပၚ ကိုၿငိမ္းတေယာက္အေက်နပ္ႀကီးေက်နပ္လို့ေနတာေပါ့..ဒူေထာက္ထားေသာ ေမဇင္တစ္ေယာက္ ျပန္ထရပ္ၿပီး ကိုၿငိမ္းကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရပ္ကာ“ဒါေပမဲ့ ေမ့အတကြ္ေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး” လို့ေျပာရင္း ကိုၿငိမ္းအိကၤ်ီ ၾကယ္သီးေတြကို တလုံးခ်င္းစျဖဳတ္ေနေလရဲ့။ၾကယသ္ီးမ်ားျဖဳတ္ၿပီးေသာ ရွပ္အိက်ီကၤ ို ခၽြတ္ရ္် စားပြဲေပၚသို့ျပစ္တင္လိုက္ၿပီး …ဒူဆစ္အထိကၽြတ္က်ေနေသာ စတိုင္ပန္ကို ေခ်ေထာက္ျဖင့္ထိုးခၽြတ္ကာ ေဘးတေနရာသို့ ကန္ထုတ္လိုက္သည္။ ကိုၿငိမ္လဲ ေမဇင့္ကိုျပဳံးၾကည့္ရင္း“ဒီေကာင္မေလးေတာ္ေတာ္ စိုး” လို့ေျပာၿပီး ေမဇင့္ ပါးေလးကို တခ်က္နမ္းလိုက္ပါတယ္အိက်ီဗၤ လာျဖစ္ေနေသာ ကိုၿငိမ္း၏ ရင္အုပ္မ်ား ဗိုက္သားရွိ အရစ္လိုက္အရစ္လိုက္ျဖစ္ မာေတာင္က်စ္လစ္ၿပီး ေယာက်ာ္းၿပီသေသာ ဘဲလ္လီသားမ်ားကို ၾကည့္ကာ ေမဇင္တေယာက္ သေဘာေခြ႕ ေနေလရဲ။ထိုက့သဲ ို ဘလဲ္လီသားမ်ား ရင္အုပ္ကားကားမ်ားအရင္ကမရွိ ကိုၿငိမ္း၏ခႏၶာကိုယ္မွာ အရင္ကဆိုေခြးျပစ္တ့တဲ ုတ္သာသာရယ္…။ ေနာက္ပိုင္အရက္ျဖတ္ၿပီးေတာ့ ဂ်င္မွာ အသဲအတန္ တစ္ႏွစ္ေလာက္ကစားထားသျဖင့္ အခ်ိဳးအစား အလြန္က်နေနသည့္ ေဘာ္ဒီ အလွႀကီးကို ေမဇင္ သေဘာက်လို့ေနနိုင္တာပါ။ ေမဇင္လဲ သူမအိက်ီမၤ်ားကို စခၽြတ္ေနရင္း…အေတြးတခု၀င္လာတယ္။“ေအာ္…ငါခၽြတ္လိုက္လို့ တုံးလုံးႀကီးျဖစ္သြားရင္ ကိုၿငိမ္းေရွ႕ ရွက္စရာႀကီး “ ဟု ရမၼက္ၾကားကအရွက္တရားေတြ ရေနဆိုပဲ။ အိက်ီေလၤးကို ခၽြတ္လို့ စားပြဲေပၚသို့ ျပစ္တင္လိုက္တယ္။ေမဇင္ အနည္းငယ္ စဥ္းစားရ္် စိတ္ထင့္ေနသည္ကို ကိုၿငိမ္းသတိထားမိလိုက္ေတာ့ …ေမဇင့္ အေနာက္သို့သြားၿပီး ေမဇင့္၏ပုခုံးမ်ားေပၚသို့ လက္ကိုတင္ခ်ိတ္ထားလိုက္တယ္။ ေမဇင္လဲ သူ႔လက္မ်ားျဖင့္ ကိုၿငိမ္း၏ေခါင္းကို လက္ျပန္လွန္းကိုင္ကာ အလြန္ဆြဲေဆာင္အားေကာင္းေသာ ပိုစက္ရွင္ တခုကို အတူတူ ပိုစ့္ေပးလ်က္သားျဖစ္ေနက်တာေပါ့။
ကိုၿငိမ္းလက္မ်ားေမဇင့္ပုခုံးေပၚမွျဖည္းျဖည္းစင္းသြားၿပီးနို့လုံးမ်ားႏွားအေရာက္တြင္ေတာ့….လက္ေခ်ာင္လက္ထိပ္ေလးမ်ားျဖင့္ေမဇင့္နို့အုံ ေဘးျခမ္းမ်ားအား ဖြဖြကုတ္လို့ ပြတ္ဆြဲေပေနေလရဲ့…။ ဆက္ၿပီး လက္မ်ားကိုျဖည္းျဖည္းေလၽွာ့ခ်ကာ ေမဇင့္ ခါးရွိ ည၀တ္ေဘာင္းဘီ ေမၽွာ့ႀကိဳးမ်ားအတြင္းလက္နိုက္ကာ ေမဇင့္ ည၀တ္ေလးကို ေအာက္သို့ ဆြဲခ်လိုက္တယ္။ ကိုၿငိမ္းလက္မ်ား ေမဇင့္ ည၀တ္ေလးကို အေပၚမွ ညင္သာစြာ ဆြဲခ်ေနရင္း…. သူ၏ႏွုတ္ခမ္းမ်ားျဖင့္ ေမဇင့္လည္တိုင္ေလးမွစလို့ ေက်ာပ်င္ တင္ပစုံးအထိတိုင္ေအာင္ ဖြဖြေလး နမ္းကာဆင္းသြားၿပီးေဘာင္းဘီေလးကိုလဲ ေအာက္သို့ အဆုံးဆြခဲ ်ကာ ခၽြတ္ျပစ္လိုက္တယ္။ ေဘာင္းဘီခၽြတ္ၿပီး သူနမ္းခဲ့တ့လမ္းေၾကာင္းအတိုင္ နမ္းရင္းျပန္တက္သြာျပန္တယ္။ကိုၿငိမ္း၏ ပူေႏြးေသာတံေတြးရည္မ်ားအရသာကို ေမဇင္ခံစားရင္း…. အိမ္နံရံအားလက္ျဖင့္ေထာက္ကာကိုၿငိမ္း၏ႏွုတ္ခမ္းမ်ား ေက်ာျပင္အတြင္းသို့ ဆူး၀င္သြားမတတ္ ခက္ၾကမ္းၾကမ္းနမ္းေစလိုသည္ကိုအခ်က္ျပေသာအေနျဖင့္ ကိုၿငိမ္း၏ႏွုတ္ခမ္းမ်ားကို သူမေက်ာျပင္ႏွင့္ျပန္ရ္်တြန္းတြန္းေပးလို့ေနတယ္။တဆက္တည္း ေမဇင့္လက္မ်ားက သူမနို့ႏွစ္လုံးကို အုပ္ကိုင္ထားေသာ ကိုၿငိမ္းလက္ေပၚသို့ထပ္ရ္်အုပ္ကိုင္လိုက္ၿပီး… သူမနို့ကိုသူမ အားရစြာ ညစ္ေခ်ေနေလရဲ့…။ ေမဇင့္ ေက်ာျပင္ကို ကိုၿငိမ္း ပုဇြန္တုတ္ေကြး ပုံအေနအထားမ်ိဳးျဖစ္ေနာက္မွသိုင္းဖက္ထားၿပီး….သူ႔လိင္တံတဆာႀကီးကိုလဲ ေမဇင့္ ဖင္ႏွလုံးၾကားသို့ ထိုးထည့္ကာ ေညာင့္ေညာင့္လို့ ေပေနပါေတာ့တယ္။ကိုၿငိမ္း တစ္ေယာက္ ေမဇင့္ စအိုန႔ ဲ အဖုတ္အကြဲေၾကာင္းေလးတေလၽွာက္ ပြတ္ဆြဲ ဆြဲရင္ကကိုၿငိမ္းလိင္တံႀကီးမွာ ပိုပိုၿပီးေတာင့္တင္းလာသည္ကို ေမဇင့္သတိထားမိေနတယ္။
သူမလဲ အလိုက္သင့္ဖင္လုံးလုံးေလးကိုကိုၿငိမ္းေညာင့္ေနေသာစီးခ်က္အတိုင္ကာ့ေကာ့ေပးရင္းမ်က္လုံးမ်ားကလဲေမးစင္းလို့ေပါ့။ေမဇင့္ တြင္း၀မွထြက္ယိုက်လာေသာ ေခ်ာဆီမ်ား ျဖင့္ ကိုၿငိမ္းလီးႀကီးမွာစိုရႊဲလို့ေနတာေပါ့…ဒါနဲ႔ လီးထိပ္ ဒစ္လုံးကို အဖုတ္အေကြဲ ၾကာင္းတိုင္း ျဖည္းျဖည္း စရ္် ကိုၿငိမ္းေခ်ာ့တြင္းေနစဥ္…“ကို…အ..ျဖည္းျဖည္းထ့ေဲ နာ္ …ကို့ ပစၥည္းႀကီးက ေမ အခုလက္ရွိသုံးေနတဲ့ …ကိုေအာင္ျမင့္ ပစၥည္းထက္ ၅စ ၆ စ ေလာက္ပိုႀကီးတယ္…ခစ္..ခစ္…ေမဇင္ လဲမလုပ္ရတာၾကာၿပီဆိုေတာ့ေလ…ျဖည္းျဖည္းတြင္းေနာ္ ကို“ဟုဆို ကာ ကိုၿငိမ္းအားသမင္လည္ျပန္ၾကည့္ရင္းက ျပဳံးၿပီးေျပာလိုက္သည္။ကိုၿငိမ္း အသာအယာ ေခ်ာ့လို့ တြင္းေနရာမွ ဖက္ကိုင္ထားေသာ သူ႔လက္ေလးမ်ားကို ေမဇင့္နို့လုံးေလးမ်ားမွလႊတ္ကာ ေနာက္အနည္းငယ္ဆုပ္ၿပီး ေမဇင့္ေနာက္ပိုင္အလွကို အကဲခက္ေနေလရဲ့…“အင္…ဟုတ္ၿပီ ဝိတ္လဲေတာ္ေတာ္က် သြားၿပီ…ဖင္လုံးေလးေတြကလဲ လျခမ္းေလးေတြက်ေနတာလွလိုက္တာ ေမ ရယ္လို့ ကိုၿငိမ္း စိတ္ထဲေျပာေနမိသည္။ ေကာ့ထားတဲ့ ေမဇင့္ ဖင္ႏွစ္လုံးၾကားမွ အဖုတ္ႏွုတ္ခမ္းသားျဖဴျဖဴေလးမ်ားအတြင္းတြင္ နီရဲရဲအတြင္းသားေလးမ်ား ျပဴထြက္ေနသည္…ကိုၿငိမ္းစိတ္ေတြ လုံး၀ထိန္းလို့မရေတာ့တဲ့ အဆုံးလီးႀကီးအားလက္ျဖင့္ ကိုင္ကာ ေမဇင့္ အဖုတ္၀သို့ ေတ့ၿပီး ျဖည္းျဖည္းထပ္သြင္းျပန္ရာေမဇင္လဲအလိုက္သင့္ပင္ သူမဖင္ကို ေနာက္သို့ အနည္းငယ္ ျပန္တြန္းေပး လိုက္၏ေယာက်ာ္းရွ္ိေသာ္လည္ လိင္တံေသးငယ္တဲ့ေယာက်ာ္းေၾကာင့္လား …လိင္ဆက္ဆံမွု သိပ္မရွိလို့လားမသိေမဇင့္ အဖုတ္၀သည္ ကိုၿငိမ္း၏ဒစ္ထိပ္ေလးပင္ ရွိေသးသည္ အနည္းငယ္က်ပ္ေနသျဖင့္ ေရွ႕ဆက္တြင္းရန္နဲနဲခက္လို့ေနသည္….။
ကိုၿငိမ္းဒစ္ကိုျပန္ထုတ္ၿပီး ထပ္တခါ ျပန္သြင္းၾကည့္တယ္..သြင္းလိုက္တိုင္း ေမဇင့္ ပါစပ္မွ တ ..အင္း..အင္းနဲ႔နာက်င္လို့ အသံမ်ားထြက္ထြက္လာတယ္။.ေနာက္ဆုံး ကိုၿငိမ္းတေယာက္ေမဇင့္ နာက်င္မွုကိုမေထာက္ေတာ့ပဲတဆုံးေစာင့္သြင္းလိုက္ရာ…“အား….ကို”ဟူေသာ ေမဇင္၏ ေအာ္သံသည္ အိမ္ေရွ႕လူသြားလမ္းကပင္ၾကားနိုင္ေလာက္ေအာင္ေပၚထြက္လာေတာ့တယ္….ကိုၿငိမ္းလီးကို ေရွ႕တိုးေနာက္ငင္ ျဖည္းျဖည္းလုပ္ေပးေနေတာ့ၿပီး….ကိုၿငိမ္းရဲ့ လိင္တံႀကီးကေတာ့ျဖင့္ ေမဇင့္အဖုတ္ႏုင့္ တိုင္းလုပ္ထားသလားေအာင့္ေမ့ရေအာင္ အဖုတ္နဲ႔ တုတ္နဲ႔ က အလြန္႔ကိုလိုက္ဖက္ညီတယ္…ေျပာရရင္ ကြန္ဒုံးထဲ ဘယ္လိင္တံ စြပ္စြပ္ေခ်ာင္မေနပဲ က်ပ္က်ပ္ေလး ကြက္တိျဖစ္ေနသလိုေပါ့….။ ေမဇင္တေယာက္ ဖင္ကိုေကာ့ေကာ့ေပးရင္း ကိုၿငိမ္းလိင္တံႀကီး အဖုတ္ထဲ၀င္လိုက္ထြက္လိုက္ ျဖစ္ေနတဲ့အရသာကို မ်က္လုံးေလး မိတ္ ပါစပ္ေလး ဟလို့ မိန္႔မိန္႔ႀကီးခံစားေနပါေရာလား….ဘယ္တုန္ကမွ မေတြ႕ဖူးတဲ့လိုးေစာင့္ခ်က္ေတြ က ေမဇင့္အဖို့ ေကာင္းကင္ဘုံပဲေရာက္ေနလာ…ကမၻာပဲပ်က္ေနလားမသိ…ဧည့္ခမ္းတခုလုံးေတာ့ ေမဇင့္ညည္းညဴသံ အင္း….အင္း.ရွီး.အင္း….ကို.ခ်စ္တယ္….အင္း…အား…ကိုရယ္..ေကာင္းတယ္….အင္း….အသံမ်ားႏွင့္…” ဗလြတ္ …ဗလြတ္..ႁပြတ္ႁပြတ္…”ျဖင့္ အရည္မ်ားရြမ္းေနေသာ ေမဇင့္အဖုတ္အေပါက္ဝေလးကို ကိုၿငိမ္း ငျပ့ဲကီး ၀င္တိုင္း ထြတ္တိုင္း ထြတ္ထြတ္လာတဲ့ ကာမဆက္ရက္သံမ်ားဟာတအိမ္လုံး ညံစီလို့ကိုၿငိမ္းပထမ ေမဇင့္ကို ပုံမွန္ အထုတ္အသြင္းလုပ္ရာမွ တျဖည္းျဖည္းအစြမ္းကုန္ကိုအားရပါးရေဆာင့္လိုးေတာ့တယ္.ေမဇင္လဲ လႊတ္လပ္စြာပဲ ေအာ္ညည္းလိုက္တိုးတိုးေလး ညည္းလိုက္ျဖင့္ႏွစ္ေယာက္သားျပည့္ဆုံးျခင္းရွိ ရာ ကာမပန္းတိုင္တို့တက္ညီလက္ညီခ်ီတက္လို့ေပါ့…။
ဒီအခ်ိန္ကိုေအာင္မင္းမ်ားျပန္လာလို့ကေတာ့မေတြးရဲစရာ။“အားးအ.အားးးးး.” ဟူေသာသံဆြဲေလးျဖင့္ေမဇင့္ အေခါင္းထဲတြင္ေမဇင္ ေရကန္ေဖာက္ခ်လိုက္ေလၿပီး…ကိုၿငိမ္းေတာ့မၿပီးေသး ကိုၿငိမ္းလဲအလြန္ၿပီးခ်င္ေနၿပီ…“ဗကြ္..ဗကြ္…ဗကြ္..ဗကြ္…ဗကြ္ “နဲ႔ အရွိန္ကုန္ ေမဇင့္အားခါးမွ ကိုင္ကာ ေစာင့္ခ်က္ျပင္းျပင္းျဖစ္လိုးရင္းလိုးရင္း”ေမ…ေမ..ေမ…..အားးးးးးးးးးးးးးးးးး…အ…အ…..” ဆိုေသာ အက္သံရွရွေလးျဖစ္ ေမဇင့္အဖုတ္ထဲသို့ သုတ္ရည္မ်ား ဒလေဟာ ပန္းထုတ္လိုက္ပါေရာ …ေမဇင္တေယာက္မွီထားေသာနံရံမွလြတ္ကာ ကိုၿငိမ္း၏မထုတ္ရေသးေသာ လီးတန္းလန္းျဖစ္ ဆိုဖာေပၚသို့ေမွာက္ရက္ေလးျပစ္လဲလိုက္သည္…ကိုၿငိမ္းလဲ လီးတန္းလွန္းျဖစ္ ေမဇင့္ အေနာက္မွ တက္ရ္် ေမွာက္ေနလိုက္ေတာ့တယ္ခ်စ္သူႏွစ္ဦး အစင္ေျပစြာပဲ တခ်ိန္က အလြန္ေရာက္လိုခဲ့ေသာ ကာမပန္းတိုင္ကို အတူတူေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ေရာက္ရွိလို့ သြားပါတယ္….ကိုၿငိမ္းကေတာ့ ေမွာက္လ်က္အေနအထားနဲ႔ ေမဇင့္ ေက်ာျပင္ေတြလည္တိုင္ေလးေတြ ဂုတ္သားေလးေတြကို ဖြဖြေလးလိုက္နမ္းလို့ ေနတယ္…ေမဇင္ကလဲ လက္ေနာက္ျပန္ၿပီးကိုၿငိမ္းဆံပင္ေတြၾကားထဲ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြထိုးထည့္ကာ ဆံပင္ေတြကိုတယုတယ ပြတ္ေပးလို့ေနေလရဲ့ .ကို …ကို့ကိုေတာ့ ေမဇင္အရမ္းခ်စ္သြားၿပီကြား …ေမဇင့္ကို တသက္လုံး…ဒီလိုပဲခ်စ္ေပးပါလားကို…ေနာ္”“ေမ ရယ္ ကိုေအာင္မင္းသိေတာ့ဘယ္လိုလုပ္မလဲ…ဘာျဖစ္လဲ …သိေတာ့ သူ႔ကို ကြဲၿပီး ကို့ကိုယူလိုက္မွာေပါ့နတ္ဆိုး တေကာင္၏ေက်နပ္ေနေသာအျပဳံးေလးျဖင့္ ကိုၿငိမ္းအားေျပာစဥ္တဖက္ အိပ္ခန္းအတြင္းမွ ကစ္ကစ္ေလး တဝါးဝါး နဲ႔ ငိုခ်လိုက္ေသာအသံထြက္ေပၚလာေတာ့သည္။
(ၿပီးပါၿပီ)
